0
geplaatst: 11 november 2022, 08:26 uur
In de jaren 90 je band oprichten en dan in 2020 afgezien van wat demo's je debuut uitbrengen. Dat lukte het Finse Ymir. Hier nog een eenmansproject.
Waarschijnlijk omdat Vrasjarn zijn prioriteiten bij andere bands had. Tegelijkertijd betekent het in dit geval dat dan de hele rataplan in de jaren 90 lijkt te zijn ingevroren en nu pas uit de vrieskist te zijn gehaald.
We horen ambachtelijk zwartmetaal dat zelfs qua geluid helemaal 90s klinkt. Via de opvolger Aeons Of Sorrow kwam ik op het spoor van deze indrukwekkende plaat waar de bosgeesten van Emperor en de vroege Satyricon driftig rondwaren. Ymir klinkt groots en machtig ondanks de slordigheden die hier en daar waarneembaar zijn.
Het debuut is iets minder onstuimig dan het wat ruwere Aeons Of Sorrow en dat geeft meteen een iets andere feel.
Ymir is echt een aanrader als je van ouderwetsch gesmeed episch zwartmetaal houdt.
Waarschijnlijk omdat Vrasjarn zijn prioriteiten bij andere bands had. Tegelijkertijd betekent het in dit geval dat dan de hele rataplan in de jaren 90 lijkt te zijn ingevroren en nu pas uit de vrieskist te zijn gehaald.
We horen ambachtelijk zwartmetaal dat zelfs qua geluid helemaal 90s klinkt. Via de opvolger Aeons Of Sorrow kwam ik op het spoor van deze indrukwekkende plaat waar de bosgeesten van Emperor en de vroege Satyricon driftig rondwaren. Ymir klinkt groots en machtig ondanks de slordigheden die hier en daar waarneembaar zijn.
Het debuut is iets minder onstuimig dan het wat ruwere Aeons Of Sorrow en dat geeft meteen een iets andere feel.
Ymir is echt een aanrader als je van ouderwetsch gesmeed episch zwartmetaal houdt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.