Vijf nieuwe nummers geloof ik, zes t/m elf zijn al bekende Master P tracks die op eerdere albums verschenen (maar met een lichtelijk aangepaste titel, een trucje dat P al eerder gebruikte). De eerste vijf nummers laten meer anderen, stuk voor stuk talentloos horen, en P doet meestal een ongeïnspireerd zegje waarin hij zegt dat hij meedeed met Dance With The Stars, maar nog steeds een straatboefje is.
Dit was overigens en digitaal gereleased album, is niet in de winkel te verkrijgen, enkel te bestellen, maar het is drie keer niets.
1,5*: Erg onorigineel, gelukkig zijn wat oude nummers nog wel aangenaam, maar het nieuwe materiaal is stuk voor stuk erg slecht.
thomzi50 schreef: en P doet meestal een ongeïnspireerd zegje waarin hij zegt dat hij meedeed met Dance With The Stars, maar nog steeds een straatboefje is. .
Thomzi volgens mij ben je stiekem toch wel een fan van Master P of Je bent geintreseerd in kutmuziek Want je kraakt elk album van hem terecht af maar toch neem je de Moeite om elk album van hem te beluisteren dat snap eigelijk niet.
Ach, het begint met wat Snoop Dogg albums, dan lees je de boekjes en zie je allerlei covers, dan zie je die ineens goedkoop in de winkel, dan schaf je die aan. Die vind je niet zo bijzonder, maar vermakelijk. Intussen kom je achter tracks als "Bout It, Bout It" en "Hoody Hoo", die je toch wel écht leuk vindt. Dan wil je ook graag de cd's waar die tracks opstaan, die moet je namelijk wel hebben als je ook de mindere No Limit-albums hebt. Dan kom je ineens bij de platenwinkel en zie je dat één iemand een stuk of twintig No Limit albums heeft weggedaan, een verzameling die je nooit meer zal tegenkomen. Dat weet je, en dus koop je de helft. En hoppa, je hebt ineens meer dan dertig No Limit-albums en bent een fervent verzamelaar van het label. En dan ga je ook dit soor albums checken. Ik tenminste.