Uiterst sfeervolle blackgaze met behoorlijk wat folk-invloeden van deze Finnen. Het is hun langspeeldebuut, en ik moest regelmatig denken aan bands als Alcest, Sólstafir en Lantlôs. Herrie van het dromeriger type, dus.
Herrie dekt de lading echter geenszins. Einvigi bewijst op Sielulintu (Fins voor "soul bird", een mythisch wezen uit de Finse folklore) veel bezieling in zijn tracks te leggen, met oog voor detail en dynamiek. De rustpunten, met vaak akoestisch getokkel, zijn heerlijk; wanneer de band er een meedogenloze tempoversnelling doorjaagt, klinkt het ook erg intens. Sowieso heb ik de indruk naar muzikanten te luisteren die gepassioneerd zijn door wat ze doen, en daar ook dubbel en dik achterstaan. En dat komt de kwaliteit alleen maar ten goede.