James Yorkston & The Second Hand Orchestra - The Wide, Wide River (2021)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: James Yorkston & The Second Hand Orchestra - The Wide, Wide River - dekrentenuitdepop.blogspot.com

James Yorkston & The Second Hand Orchestra - The Wide, Wide River
De muziek van de Schotse muzikant James Yorkston schoot de afgelopen jaren wel erg veel kanten op, maar op The Wide, Wide River klinkt het allemaal weer bijzonder lekker

James Yorkston holt van samenwerkingsverband naar samenwerkingsverband en dat levert niet altijd albums op die iets met me doen. De samenwerking met het Zweedse orkest The Second Hand Orchestra is echter zeer geslaagd. Op The Wide, Wide River hoor je weer iets van de oude glorie van de vroege albums van James Yorkston met zijn band The Athletes, maar het is ook een ontspannen album waarop ruimte is voor flink wat improvisatie. De folksongs van de Schotse muzikant worden bijzonder fraai ingekleurd en afwisselend voorzien van een klassiek, uitbundig of psychedelisch sfeertje. Misschien niet zo essentieel als zijn twee meesterwerken van ruim 15 jaar geleden, maar wel bijzonder aangenaam.

De Schotse muzikant James Yorkston maakte een kleine twintig jaar geleden op mij voor het eerst indruk met het bijzonder fraaie Moving Up Country. Samen met zijn band The Athletes tekende de muzikant uit Edinburgh voor een zeer fraaie mix van Britse folk en Amerikaanse rootsmuziek. Het was zeker niet de eerste stap in de muziek van de Schotse muzikant, die in de jaren 80 al deel uit maakte van de punkband Huckleberry en hierna opschoof richting folk.

Het in 2004 verschenen Just Beyond The River was nog net wat beter dan het terecht bejubelde debuut van James Yorkston & The Athletes en ook de albums die volgden waren prima. Op een gegeven moment ben ik James Yorkston echter wat uit het oog verloren. De Schotse muzikant zocht steeds weer andere samenwerkingsverbanden op en schoot in muzikaal opzicht meerdere kanten op, zonder wat mij betreft het niveau van de bovengenoemde twee albums te benaderen.

Deze week keert James Yorkston terug met een nieuw samenwerkingsverband, maar voor de afwisseling is het er een die me zeer goed bevalt. Op The Wide, Wide River werkt James Yorkston samen met de Zweedse producer Karl-Jonas Winqvist en zijn band The Second Hand Orchestra.

Het Zweedse orkest begeleidt de songs van de Schotse muzikant zo nu en dan met klassiek aandoende klanken, maar hier en daar klinken de bijdragen van de Zweedse muzikanten ook verassend lichtvoetig en klink The Wide, Wide River als de samenwerking tussen James Yorkston en Belle & Sebastian. James Yorkston heeft het afgelopen decennium het patent op bijzondere samenwerkingen, maar de samenwerking met The Second Hand Orchestra is er een die geweldig uitpakt.

De Schotse muzikant heeft ook voor The Wide, Wide River een aantal folky songs geschreven. Het zijn songs die vaak sober openen en vervolgens eerst subtiel en vervolgens steeds uitbundiger worden ingekleurd door het Zweedse orkest.

Het knappe van het slechts in drie dagen opgenomen The Wide, Wide River is dat James Yorkston en het orkest goed naar elkaar zijn blijven luisteren. Nergens is sprake van egotripperij, alles dat je hoort is functioneel en voegt iets toe aan de songs.

Bij beluistering van The Wide, Wide River hoor ik direct weer wat ik ooit zo goed vond aan de muziek van de Schotse muzikant. James Yorkston schrijft nog altijd redelijk toegankelijke folksongs, maar schuwt ook het experiment niet.

De songs op The Wide, Wide River kwamen voor een belangrijk deel pas tijdens de opnamen in Zweden tot stand en zitten vol verrassende wendingen, met vaak een vleugje psychedelica, maar de muziek van James Yorkston heeft ook altijd nog wel wat van de albums van de Britse folk muzikant Nick Drake.

Omdat er in Zweden nog stevig geïmproviseerd werd in de studio zijn niet alle songs op het album even goed uitgewerkt of even goed, maar James Yorkston slaagt er wat mij betreft wel in om een heel behoorlijk minimumniveau vast te houden, met hier en daar stevige uitschieters naar boven.

Ik was James Yorkston zoals gezegd wat uit het oog verloren, maar The Wide, Wide River is absoluut reden om de Schotse muzikant vanaf nu weer in de gaten te houden. En het album met The Second Hand Orchestra groeit in de tussentijd nog wel even door. Erwin Zijleman

Net zoals erwinz heb ik James in 2002 leren kennen met Moving Up Country. En hoewel ik dit album nog een tikkeltje beter vind dan het 2 jaar later verschenen Just Beyond The River blijven beide albums bij mij nog altijd de populairste.

Niet dat de daarop volgende albums slecht waren. Integendeel, allemaal beluisterd en allemaal bovengemiddeld goede platen. Maar toch grijp ik bij James eerder terug naar de eerste twee albums.

Maar dat zou binnenkort wel eens kunnen veranderen. Natuurlijk, ik zal er nog wat tijd overheen laten gaan, maar ik zal niet gek opkijken als The Wide, Wide River zich bij beide genoemde albums gaat voegen.

Heerlijk album!

Overigens blijft het binnen het concept van MM een beetje vreemd dat het oeuvre van James Yorkston vanwege zijn samenwerkingen met diverse gezelschappen zo versnipperd is geraakt. Ik snap het concept van MM wel, maar met wie hij ook samenspeelt, het blijft toch allemaal onmiskenbaar James Yorkston.