In mijn persoonlijke omgeving ken ik niet een jongeling die zich met muziek maken bezig houdt. Vaak ontbreekt het aan doorzettingsvermogen zodra het gaat om goed te worden. Daarnaast is gamen enorm belangrijk, individueel en samen. Het is des te opvallender, voor mij dan, dat er zoveel goede bandjes in Nederland zijn die in 2020 met een enorm goede debuutplaat zijn gekomen of een prima vervolgstap hebben gezet. Met een muziekkeuze die totaal irrelevant is anno 2020, alternatieve/indie rock en vaak nog met een lastige twist ook.
Jagd is een van die, voor mij tot aan de release, onbekende bandjes, die een prima debuutplaat aflevert. Alweer een plaat die, naar mijn mening, op zijn minst, concurreert met wat er uit de U.K. en de V.S. komt, als het niet gewoon beter is dan het zoveelste bandje als Bleached, om maar een naam te noemen. Nederland brengt potentiële wereldtoppers voort in dit genre, net als in de dance. De uitdaging is dat ook te verzilveren, dus wat voor een steunfondsen zijn daarvoor aanwezig om die eerste stappen te kunnen zetten?
Op Talking To Yourself To Others zorgt Jagd ervoor dat de drums zo'n degelijk fundament legt, dat de bassist geregeld als een tweede gitarist kan spelen. Ik zal het nog geen Bruce-Clapton tandem noemen, maar het idee is er wel degelijk. Het gevolg is dat de gitarist eigenlijk kan doen wat hij wil. Strak in de begeleiding en uitstapjes maken die nummers een geheel ander aanzicht geven. Daar overheen ligt de fantastische strot van zangeres Van der Linden, die Jagd definitief een eigen smoel geeft, die er overigens al ruimschoots is. Voor een debuut heeft de band ruimschoots iets eigens, dat toch vertrouwd voelt.
Price, Global Charming, Slow Worries, Apneu, Avery Plains, om een paar bands te noemen die een sterk album hebben uitgebracht dit jaar. Daar kan een band aan worden toegevoegd: Jagd. Ik ben zeker benieuwd hoe dit album de komende tijd nog gaat groeien.
Dit is een bewerking van een Engelstalige post op
WoNoBloG.