Misotheist - Misotheist (2018)

Het debuut van Misotheist is een fraaie plaat met overrompelend blackmetalspul dat zich, hoewel het onderdeel is van de beruchte 'Trondheimscene', vooral geworteld weet in IJslandse dingen, Deathspell Omega-dissonantjes en wat andere invloeden. Allemaal bekend terrein maar toch levert dit een hele sterke synergie op die even krachtig als verslavend is. De band was rondom het verschijnen van dit debuut nog een nevelen gehuld mysterie. Inmiddels weten we dat Misotheist een eenmansproject is van Brage Kråbøl die ook weer de enige geest achter Enevelde is.

Het geheel ontvouwt zich in een drieluik dat gezamenlijk iets meer dan een half uur van de aardse tijd in beslag neemt. De snellere passages zijn zo woest als het maar zijn kan en de meer melancholische passages zijn weer zo breekbaar als het maar zijn kan. Neem bijvoorbeeld het slot van "Beast And Soil" waarin de jankende gitaarleads zich als gestage regendruppels door het donkere wolkendek priemen om een ontroerende serenade te brengen die veldslag tot een einde brengt. Het tempo blijft hoog, maar de emotie gedijt alsof je in een traag ploegend moeras van doom terecht bent gekomen.

De overige tracks trekken ondanks hun lengte even gemakkelijk aan je voorbij vanwege het vele avontuur dat aan boord is. Zo zie je maar weer hoe je met relatief eenvoudige ingrepen vaker betreden paden weer interessant kunt maken.