Agent Steel - No Other Godz Before Me (2021)

"Verslikte zich deze morgen bijna in zijn koffie...", een nieuwe van Agent Steel!

Agent Steel - The Devil’s Greatest Trick (Official Lyric Video) - YouTube

Huidige bezetting:
John Cyriis: zang
Nikolay Atanasov: gitaar
Shuichi Oni: bass
Rasmus Kjær: drums
Vinicius Carvalho: gitaar

Leuk!

Ik drink geen koffie meer, maar hier een soortgelijke reactie.

Het roept wel meteen vragen op: gaat deze plaat gemiddeld meer of minder dan twee sterren krijgen? Wordt dit album ook uitgesteld en vervolgens gecanceld?

Het is geinig dat Cyriis nu doorgaat met Agent Steel. Maar zonde dat we Juan Garcia bij Body Count en een saaie nieuwe Evildead zien opduiken.

Nieuwe Agent Steel!

met John Cyriis!!

en 4 voor mij totaal onbekende namen...

Het zal mij benieuwen of dat ook leidt tot een plaat met een herkenbaar Agent Steel geluid. Daar was de combo Garcia/Versailles toch redelijk essentieel voor, zie ook hun platen zonder Cyriis uit de jaren '90 en '00. Vooralsnog schaar ik mij bij de Skeptics...

@ 'The Devil's...' - de gitaren zitten alvast te ver weg in de mix (solo niet) en de drums te ver naar voren en de snare klinkt nogal saai. De zang klinkt me soms vreemd in de oren, anders dan anders voor Cyriis - weet niet wat daar gebeurd is. En dan de tekst... Al boeit de tekst (gemiddeld) niet zolang de muziek maar goed is.

Maar er zitten best lekkere riffjes in, dat dan weer wel.

D'oh, helemaal over die link heen gelezen.

Conclusie: op basis van dit éne nummer gaat Ruud wel ongeveer gelijk krijgen met z'n 2 sterren. De zang klinkt niet best, er lijkt een soort autotune effect over z'n stem heen te zitten... brrr. Overall indruk is vooral daardoor ook niet meer dan matig, maar ik laat me alsnog graag verrassen volgend jaar.

De mix is tamelijk ruk maar op zich heeft het nummer wel de oude Agent Steel-vibe. Alleen bij Cyriis gaar het allemaal niet meer zo gemakkelijk als vroegâh.

Eerder dit jaar verscheen al Way Of The Mechanism. Die is echt tergend saai was al kende die wel weer een betere mix. Het nummer heeft kennelijk het album niet gehaald.

Edit: op Spotify lijkt de mix een stukje beter. Op de tweede gedachte toch niet onaardig hoor.

Sonata Cosmica is wel een te gekke track trouwens. Ouderwetse speedmetal met flitsend lead- en harmoniewerk. De onvaste Cyriis is even wennen hier. Maar uiteindelijk klopt dat wel weer met de zweverige Agent Steel van weleer en natuurlijk ook met de charme van al dat spul waar ooit de Metal Massacre verzamelaars tot aan de rand toe gevuld mee werden.

Ergo, ik schrijf dit niet zonder meer af.

Ik ook niet, klinkt best fijn. Weet iemand trouwens hoe het Bernie Versailles gaat? Hij heeft jaren geleden een aneurysma gehad en is daar niet echt goed uitgekomen. Google biedt weinig uitkomst.

Daar is inderdaad weinig nieuws over. Het laatste teken van leven op zijn FB is van vorig jaar.

Outer Space Connection is ook een klappertje hoor. Idiote zanglijnen, een vlot tempo en een uitmuntend gitaarduelletje. Gedreven, verbeten maar ook een tikkie 'off'. Dat miste ik op de Agent Steel van Bruce Hall. En het nastreven van productionele perfectie is gelukkig ook losgelaten.

Ik mis Juan Garcia bij nader inzien absoluut niet en ben echt enthousiast aan het worden voor het nieuwe spul van deze incarnatie die door John Cyriis geleid wordt. Die is weer helemaal de oervader van de complotmetal aan het uithangen. En zeker in deze tijd is dat actueler dan ooit. De cabal kan de borst nat maken. The end is upon them.

No Godz Before Me heeft zijn eerste paar rondjes erop zitten. En de voorproefjes geven wel weg wat je allemaal kan verwachten.

Agent Steel klinkt anno 2021 erg recht voor zijn raap. Je hoeft geen vreemde wendingen te verwachten behalve dan die krankzinnige heliumzang van John Cyriis. De 'madness' is daarmee wel terug in het geluid.

En dat is wat het zo verdomde verslavend maakt. Cyriis is net zo waanzinnig als eerst al gaat het allemaal net wat moeilijker dan vroeger. Het nette gitaarwerk houdt de boel goed in balans.

Agent Steel mag er van mij nog steeds zijn. Een cijfer geven is wat moeilijker nog.

Zelf ben ik fan geworden bij Omega Conspiracy met Bruce Hall, de vrijgegeven video heeft mij nog niet helemaal overtuigd maar ga deze Cyriis plaat morgen toch eens een kans geven.

Tja, auw toch wel. Muzikaal dik in orde en ook de zanglijnen zijn op zich prima, maar dat met effecten strakgetrokken plastic stemgeluid is echt lachwekkend slecht. Lijkt wel een vocoder af en toe. Zonder die effecten had het wellicht minder vast geklonken, maar was het wel een veel betere plaat geweest; doe dan gewoon iets minder hoge uithalen. Een en ander is ongetwijfeld op voorspraak van Cyriis zo in elkaar geknutseld, hetgeen voor mij bewijst dat de beste man nog steeds totaal de weg kwijt is.

Heb overigens wel zin gekregen om Skeptics en Unstoppable Force weer eens op te leggen. Voorlopig 2,5* voor deze halfbakken poging (met eerder kans op verlaging dan verhoging).

Überwap Cyriis' terugkeer is bepaald geen rafelige ongefundeerde gatenkaas, maar een verrassend doortimmerd geheel dat overtuigd met compacte, niet te ingewikkelde recht-voor-z'n-raap-songs. De band houdt het kort maar krachtig en is dankzij die benadering veel doeltreffender dan het gros van zijn genregenoten - klein èn groot. Cyriis' geschifte en uit de bocht vliegende gevocaliseer met inderdaad hier en daar de nodige effecten draagt daar in flinke mate aan bij - hij zet hiermee de lijn van z'n Stellar Seed project uit het begin van deze eeuw door en dat is wat mij betreft exact de juiste toon. Gestroomlijnde waanzin met zoals altijd smaakvol gitaarwerk, ingebed tussen twee classy gespiegelde bookends die het album openen en sluiten.
Dat hij ook zonder Juan Garcia vette songs af kan leveren is geen verrassing - Cyriis schreef altijd al veel van de riffs zelf - maar een overtuigende plaat als No Other Godz... had ik werkelijk niet meer van 'm verwacht.

Sonata Cosmica lijkt nog eens te zijn gebouwd op de fundamenten van The Unexpected. Een track die ik enkel ken van de Hammersmith video uit 1987. Ook als live bonustrack op de century media release van Skeptics Apocalypse.
Die rare zang brengt de gekte weer terug in Agent Steel en dat is zeker wennen maar uiteindelijk voor mij net weer de charme ervan.

James Murphy heeft daar wel wat over te zeggen, stond een fraaie post over op z'n FB pagina een tijdje geleden.

Wat mij betreft ook. Bruce Hall is een prima zanger, maar alles klonk wel wat veilig en binnen de lijntjes gekleurd. Daar heb ik bij Cyriis geen last van, haha.

Ik ben er nog niet uit, nostalgie ja. Maar echt terug naar de oude glorie is het niet. Nog een paar keer luisteren.

Nostalgisch ja. Dit album is niet slecht en daarmee overtreft het mijn verwachtingen met gemak, maar ik krijg vooral zin om unstoppable force weer eens op te zetten.

Helemaal zo slecht nog niet, deze 'comeback'. De aandacht gaat vooral naar Cyriis uit met zijn buitenaardse zang. De tijd heeft daar bijzonder weinig effect op gehad. Waar de tijd nog meer stilgestaan lijkt te hebben, is het gitaarwerk. Helaas geen Garcia/Versailles gitaartandem, maar de huidige twee kunnen ook best een potje spelen met een onvervalst eighties geluid. Naar de nummers zelf gekeken, dan valt het wel een beetje tegen. Het blijft niet echt hangen en dan is het meer de stijl die bevalt dan dat ik echt kwaliteit hoor. Tegen het einde van het album wordt het wel beter. Mede door de heel lage verwachten (ik vond Stellar Seeds destijds echt heel zwak ook), valt dit album me echt reuze mee.

Full throttle Metal op Iron Maiden leest - lees: de gitaarpartijen - en met vervormde zang van John Cyriis maar beste genietbaar gezien het overal galopperend tempo. Het gesproken gedeelte is volgens mij in het Portugees, de landstaal van de in Brazilië geboren zanger. Fikse gitaarpartijen en de hier en daar opflakkerende waanzinnigheid zorgen voor een welgekomen terugdenken aan die Jaren Tachtig én een aanzet om nog eens het debuutalbum op de draaitafel te mikken met het verrukkelijke adembenemende Agents of Steeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel.

Ouwelulllenmetal...I like it
Degene die meer verwachten van een comeback krijgen van mij geen gelijk want nostalgie is niet te reproduceren. Wat een fantastische gitaarpartijen. Ik krijg zin in Toxik ook nog eens.

Nou, Edwynn, als je zoals ik dat nummer drie keren na elkaar draait met beide voetjes in "double bass mode", dan betekent dit toch iets voor mij. Hoogtepunt van dit album voor mij.

AGENT STEEL - No other godz before me.

De nieuwe Agent Steel begint instrumentaal redelijk rustig met Passage to Afron-V met gesproken tekst.

Daarna is het Hell on Earth, uh sorry Hell in Space. Razende wisselende tempo's, geweldige gitaarsolo's, twinsolo's en riffs. Wat een agressie en melodie, in elke zong. Welcome to the Show.

Ja, ik weet het, de zang is over de top. Maar na 20 x luisteren valt het niet eens meer op en is het keer op keer genieten van deze geweldige CD.

Ultieme Speed / Thrash Metal CD, 95/100.

Dat Cyriis terug zou keren was een verrassing, maar bij nader inzien heeft deze Agent Steel buiten de zang niets te maken met de band van weleer. Dat Cyriis een groep muzikanten om zich heen verzameld heeft die in ieder geval de sound van de eerste twee albums perfect benadert, is natuurlijk lovenswaardig, maar godnondeju nog aan toe...

Cyriis klinkt als een voice actor die probeert een antropomorfe tekenfilmkat in te spreken. Ik lees hierboven dingen als over the top en dat dit goed zou zijn. Ik snap dit voor een aantal zaken helemaal, maar dat beknepen gezwalk wat ik hier hoor doet mijn oren pijn en levert me echt geen luistervreugde op. Het is lachwekkend slecht en ik ben vooral niet benieuwd naar hoe dit live gaat klinken.

Het is jammer, want muzikaal gezien is het echt nog best wel te doen. Fijne solo's, lekkere riffs, de drums spetteren etc. maar het lukt me niet goed om bewust iets van teksten of zanglijnen te onthouden omdat ik oprecht mijn oren dicht wil stoppen. Veterans Of Disaster heeft in dat opzicht nog het meeste iets dat op een weldoordachte structuur, inclusief zanglijnen, heeft. Jammer als dit de manier is hoe de band door zou gaan. Ik hoop dat het Versailles en Garcia ergens anders goed gaat.

Eindstand:
1. Order Of The Illuminati 4.5*
2. Omega Conspiracy 4.5*
3. Unstoppable Force 4.5*
4. Skeptics Apocalypse 4*
5. Alienigma 4*
6. No Other Godz Before Me 2.5*
Gemiddelde: 4*

Nee, dit is toch vooral een berg zooi opgefraaid met smaakvol gitaarwerk. Cyriis had ons dit, wat mij betreft, gerust mogen besparen. Ik had echt veel liever nog een aantal platen van de oude line up gehad (Garcia/Versailles met Bruce Hall). Waar ik me hier duidelijk in vergist heb, is Cyriis. Sorry, maar dit klinkt echt klote. Na het eerste nummer hoopte ik nog dat het gaandeweg beter zou worden, maar dat gebeurt niet. Cyriis doet wel zijn best, maar hij probeert alles eruit te persen. Het klinkt gewoon nergens naar. De laatste tijd nog veel naar Unstoppable Force geluisterd en dan is dit echt een wereld van verschil. Verschillende malen de gedachte gehad om hem uit zijn lijden te verlossen. Iedere keer is daar de gitaristencavalerie om de boel te redden. Zonder die solo's was mijn beoordeling beduidend lager geweest. Veterans Of Disaster en Outer Space Connection zouden uitstekend zijn met een goede zanger. Met Agent Steel heeft dit eigenlijk weinig meer te maken.


Eindstand:
1. Unstoppable Force
2. Know Your Master
3. Skeptics Apocalypse
4. Order Of The Illuminati
5. Alienigma
6. No Godz Before Me

Ik kan de zang van Cyriis goed hebben, al klinkt hij niet zo goed en krachtig als op Skeptics Apocalypse, wat wellicht maar logisch is. De band die Cyriis rondom zich heeft gevormd, is ook een compleet nieuwe; de namen klinken mij althans niet bekend in de oren.

Wat we horen, is een meer dan aardige poging om Agent Steel te reanimeren. De riffs gieren in sneltempo rond je oren, Cyriis zoekt nog steeds als een waanzinnige met enige regelmaat - al gaat het allemaal net wat moeilijker - de hogere regionen op. De teksten zijn ook weer lekker fantasierijk met fijne science-fiction-knipoogjes. Niet te serieus nemen, denk ik dan, en gewoon genieten van het gebodene.

3,5 sterren

Ik vind het toch stiekem wel een blijvertje na een korte groeiperiode. Aanvankelijk had ik ook wel mijn vraagtekens bij de zang maar als ik Cyriis nu vergelijk met Cyriis toen, zit er wel verschil in het gebruik van reverb. Ergo, had dit met een bak 80s galm een ouderwetsch Agent Steel album kunnen zijn? Dat is een vraag die zich aan mij opdringt. Nu komen de foutjes boven water en dan kan dat storend werken.

Anderzijds luister je toch naar een nogal maniakale band die op dat vlak altijd anders was dan andere speedbands. En die sfeer overheerst bij mij wel. Het is aanstekelijke gekte.

Daarmee ben ik ook wel weer meer gewend aan die capriolen van onze Bermudadriehoekcomplotgek. En muzikaal is er niet veel mis. Al zou in een parallel universum een Bernie Versailles en Juan Garcia mogelijk wat inventievere inbreng gehad kunnen hebben.

Voor wie deze vindt tegenvallen (raar effect op zang!), check out de Griekse band Leatherhead:

Leatherhead - MusicMeter.nl

Klinkt 100% als Agent Steel 1985/1986 met John Cyriis, maar zit echt goed in elkaar. Bevalt mij beter dan dit comeback album!

Leatherhead heeft lang die gekte niet van Agent Steel. Op zich is het wel aardige speedy metal, maar wel met veel teveel ongeïnspireerde power metal loopjes. Het is voor mij geen alternatief voor Agent Steel.