Mssr Renard
Prachtige plaat van Ian Carr en Don Rendell. Een quintet met twee leiders, die elkaar perfect aanvoelen. Deze britse, avontuurlijke vorm van post/hard-bop ligt mij uitstekend. Randall speelt aangenaam op de sax, klarinet en fluit, en heeft een warme sound. Carr heeft ook een warme sound. Deze twee passen zo goed samen en hun partijen vloeien zo mooi in elkaar over.
Het pianospel van Michael Garrick is ook niet misselijk en drummer Trevor Tomkins tronmelt zowel lustig er op los of speelt subtiele minimale partijen.
Alle songs zijn overigens door de band zelf geschreven. Liefhebbers van bijvoorbeeld Coltrane of Shorter zouden deze plaat echt eens moeten proberen.
Van de platen die samen met hun quintet hebben gemaakt, vind ik deze de fijnste. De twee blijven ná het quintet nog wel samenwerken, ook al krijgt Carr het druk met zijn jazzrockband Nucleus.