Becky Warren - The Sick Season (2020)

De Amerikaanse Becky Warren heeft haar derde soloplaat de titel The Sick Season (eigen beheer) gegeven. Dan denk je natuurlijk gelijk aan die hele coronatoestand, maar dat is niet wat Warren ermee bedoelt. De reden voor deze titel is veel persoonlijker. Vrijwel direct nadat Warren haar vorige, overigens fantastische, album, Undesirable, had uitgebracht in 2018 raakte ze in een diepe depressie. Warren kampt al sinds haar jeugd met depressieve periodes, maar die konden met medicijnen redelijk onder controle worden gehouden. Deze keer sloegen ze echter onvoldoende aan, waarna Warren zich gedurende 16 maanden terugtrok in haar huis in Nashville. Dat is natuurlijk al rot, maar het moment was ook nog eens heel slecht omdat ze niks aan de promotie van Undesirable kon doen. De nummers van The Sick Season gaan over die depressie. Het is echter geen neerslachtige plaat geworden. Warren (country)rockt er op los, ondanks het feit dat ze begint met een Appointment With The Blues. In Good Luck (You’re gonna need it) heeft ze, met wat wrange humor, medelijden met degenen die met haar te maken hebben. Ver in de achtergrond hoor je de ondersteunende vocalen van Ben de la Cour, die ze eigenlijk als grap heel hoog inzong. Maar het paste er wel bij. Andere betrokkenen zijn gitariste Avril Smith (van de band Della Mae), bassist Jeremy Middleton en drumster Megan Jane. Producent Jordan Brooke Hamlin valt in op allerlei instrumenten, o.a. op accordeon op het prachtige Me And These Jeans. “Me and these jeans are out on the town if the town is my mind / If it ain’t then we’re back on the couch.” De titel Tired Of Sick, een wat langzamere track met mooie achtergrondzang van Emily Saliers, zegt natuurlijk al genoeg. Misschien alles maar vergeten door dronken te worden en wat pillen te nemen (Drunk Tonight)? Dat is ook geen goede beslissing. Schitterend is ook de slepende rocker Birmingham. Zo rijgen de parels zich aan elkaar, waarmee dit album een groot gitaarrockend genoegen wordt.
The Sick Season is dan ook nog beter dan War Surplus en Undesirable en daarmee verdient dit album 5 (vijf!) sterren. Drie keer is scheepsrecht.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Becky Warren - The Sick Season - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Becky Warren - The Sick Season
We zijn in 2020 overladen met uitstekende albums in het hokje Americana, maar de rauwe Americana van Becky Warren verdient absoluut een plekje tussen de memorabele albums van het jaar

Becky Warren is een singer-songwriter uit Nashville die al twee uitstekende albums op haar naam had staan, maar met haar onlangs verschenen derde album een flinke stap zet. The Sick Season volgt op een periode waarin Becky Warren werd getroffen door een stevige depressie, maar het levert geen heel somber album op. De Amerikaanse singer-songwriter kiest op haar derde album voor een lekker rauw Americana geluid en het is een geluid dat af en toe wel wat doet denken aan Lucinda Williams. The Sick Season blinkt uit door heerlijk gitaarwerk, door prachtig doorleefde zang en door uitstekende songs. Becky Warren, onthouden die naam.

Een lezer van deze BLOG wees me een tijdje geleden op The Sick Season van de Amerikaanse singer-songwriter Becky Warren. Ik was er nog niet toe gekomen om naar dit album te luisteren, maar toen ik dat eenmaal deed was ik onmiddellijk overtuigd van de kwaliteit van het album. The Sick Season opent met fraai gitaarspel dat af en toe bluesy uithaalt en met een fraai doorleefde stem. Het deed me wel wat denken aan Lucinda Williams, waarmee de lat meteen flink hoog ligt.

The Sick Season is het derde album van Becky Warren en volgt op een periode waarin de singer-songwriter uit Nashville. Tennessee, werd getroffen door een zware depressie, waarna ook de corona pandemie nog eens volgde. Het zijn de ingrediënten voor een verstild album vol weemoed en melancholie, maar dat album heeft Becky Warren niet gemaakt. The Sick Season is een album waarop de elektrische gitaren domineren en waarop de singer-songwriter uit Nashville laat horen dat ze uitstekend uit de voeten kan met het soort Americana dat normaal gesproken vooral in Austin, Texas, wordt gemaakt.

Becky Warren kiest op haar derde album voor een eenvoudige basis van bas, gitaar en drums, waaraan slechts incidenteel een orgel en achtergrondvocalen worden toegevoegd. Bij de eerste noten had ik zoals gezegd associaties met de muziek van Lucinda Williams en dat is een naam die vaker terugkomt bij beluistering van The Sick Season. Dit vooral omdat ook Becky Warren is gezegend met een lekkere rauwe stem, maar ook in muzikaal opzicht is de muziek van de Queen Of Americana relevant vergelijkingsmateriaal, zeker als de gitaren lekker gruizig mogen klinken.

Becky Warren kiest op The Sick Season voor een relatief eenvoudig geluid, maar het blijkt een gouden zet. De combinatie van bas, drums en gitaren legt een solide en vaak wat broeierige basis voor de zang van Becky Warren. Het is zang vol gevoel en doorleving, waardoor het derde album van de Amerikaanse singer-songwriter zich makkelijk onderscheidt van die van haar soortgenoten.

Becky Warren schreef op haar vorige twee albums prachtige en indringende verhalen over anderen, maar op The Sick Season schrijft ze over zichzelf. In de teksten komt uiteraard het nodige leed voorbij, maar door het hoge tempo en het heerlijke gitaarwerk is The Sick Season over het algemeen genomen geen somber klinkend album. Dat verandert wanneer flink gas terug wordt genomen, maar ook dan blijft het derde album van Becky Warren een energiek klinkend album.

Steeds weer maakt de Amerikaanse singer-songwriter indruk met haar zang, die zich steeds genadelozer opdringt. En hiernaast is er altijd het heerlijke elektrische gitaarwerk, dat van mij veel vaker zo’n belangrijke rol mag spelen op albums in het genre. Ondanks drie uitstekende albums is Becky Warren nog niet heel bekend, maar het sterke The Sick Season verdient absoluut een groter publiek.

In een jaar waarin Lucinda Williams zelf een ijzersterk album heeft afgeleverd hoeft nog niet te worden nagedacht hoeft te worden over troonsoverdracht, maar als het moment dat aan de stoelpunten van de Queen Of Americana mag worden gezaagd komt, heeft Becky Warren absoluut goede papieren. Erwin Zijleman