Sonny Simmons - Rumasuma (1970)

Wat doodzonde dat dit soort muziek zo moeilijk op te duikelen is. Ik weet zeker dat dit ook wel een plaatsje is voor Mssr Renard en Tony. Misschien ook wel voor Sandokan-veld maar het is niet eens te streamen

Uitgebreidere reactie volgt nog wel. Misschien kan ik toch iemand over halen een tweedehands exemplaar voor een veel te hoog bedrag te kopen

Aan een exemplaar kan ik je niet helpen, ondanks dat ik toch een vrij grote verzameling heb staan

Een beoordeling lukt wel (want mp3). Dit soort albums vragen net iets meer om een wat intensieve luisterbeurt. Een beetje op de achtergrond werkt dus niet.
Maar verder vind ik dit allemaal goed te behappen.

Jeetje, deze gaat voor rond de 100 euro, en dan komen er nog shippingcosts bovenop (vanuit Japan):
Rumasuma by Sonny Simmons, LP with darumaya - Ref:3003259120 - cdandlp.com

Ik zag wel dat het als 'full album' via youtube te beluisteren valt, dus er is een manier.

Vergat ik jou nog helemaal te noemen! Ik twijfelde of dit wat voor je zou zijn omdat het allemaal wat vrijer is maar opzich zit er wel structuur en lijn in natuurlijk. Tof dat je meteen bent gaan luisteren. Maar achtergrond muziek is het inderdaad niet. Ik ga er altijd wel even voor zitten.



Hij staat inderdaad op YouTube. Gevaar daarvan je altijd dat de muziek niet helemaal overkomt. Zo ervaar ik dat zelf tenminste vaak.

Bij youtube moet ik achter een laptop zitten, en ik kan niet 35 minuten of meer stilzitten en naar albumhoes op een beeldscherm kijken. En inderdaad is de geluidskwaliteit dan ook laag, vooral ook omdat ik mijn laptop niet zo gemakkelijk op de installatie krijg aangesloten. Een hoop gedoe dus.

Maar ik zag wel andere Simmons-platen als stream (zelfs bij Bandcamp) dus dan doe ik maar voorlopig een andere plaat.

Dat zou wel heel snel zijn. Ik had het al op mp3 alleen nog niet beoordeeld

Ik vind de laatste twee nummers ook wat pittiger en die zouden er voor kunnen zorgen dat dit ook 3m5* was geworden. Maar toch even het voordeel van de twijfel.



Ik heb nog nooit iets uit Japan besteld. Wat is jullie ervaring daarmee? Ik zie best wel vaak iets van mijn gading, maar laat het dan zitten.

Ik heb veel uit Japan besteld. Vaak zijn de prijzen aantrekkelijk en de kwaliteit is formidabel. Je kunt echter soms wel een flinke bedrag aan inklaringskosten moeten betalen. Nu de grens daarvoor naar 0 euro is gegaan is de kans daarop bijna 100% het irritante aan Discogs tegenwoordig is dat zij deze inklaringskosten van tevoren al af rekenen. Dan zou je in NL geen inklaringskosten meer hoeven betalen. De ervaring leert helaas dat je alsnog een aanslag krijgt en dat je dan helemaal belachelijk veel geld kwijt bent. Je betaalt dan gewoon twee keer btw!

Samengevat: bij absurd lage prijzen kun je het zeker doen, bij hele zeldzame items kun je het zeker overwegen. Verder is het niet meer zo aantrekkelijk.

Met: Sonny Simmons (alto saxophone), Barbara Donald (trumpet), Mike Cohen (piano), Jerry Sealund, Bill Pickens (bass), Billy Higgins (drums)

Ietsje meer informatie voor de potentiële liefhebbers dan maar Simmons is één van de meest onderbelichte figuren uit de jaren '60 freejazz scene. Begin jaren zestig trok hij veel op met Clifford Jordan, Prince Lasha en Eric Dolphy. Die laatste blijft zijn belangrijkste invloed al is Simmons bepaald geen copycat. Zijn twee eerste albums als solo-artiest voor ESP waren twee pareltjes in het spirituele freejazz idioom, voortbordurend op de ideeën van Ornette Coleman, Eric Dolphy en John Coltrane. Dat maar dan wel met een volledig eigen sound en een tamelijk obscure doch uitstekende band. Een deel van die band speelt hier ook op één van de twee platen die Simmons maakte voor het in LA gevestigde Contemporary label. Op Higgins na geen bekende namen maar ze weten me iedere keer te verbazen.

De hele plaat balanceert tussen tussen postbop een freejazz, maar dan wel met een duidelijke lijn en structuur. Zoals aERodynamic al terecht opmerkte is de B kant beduidend vrijer dan de A kant. Op zich een uitstekende keuze want zo 'rol' je er lekker in als het ware. De eerste twee tracks kennen dus nog iets meer structuur en duidelijke thema's. Simmons speelt een aantal uitstekende bluesy maar toch vrije solo's. Maar het is zijn toenmalige vrouw Barbara Donald die me iedere keer doet verbazen. Het zal de tijd zijn geweest dat vrouwen in de jazz nauwelijks door konden breken maar wat kan deze dame spelen zeg. Formidabele techniek en boordevol interessante ideeën. En een uitstekende dualist voor de uitbarstingen uit Simmons' alt saxofoon. De dubbele bas geeft de hele plaat een extra warme en spannende vibe mee.

Op de B kant lijkt de muziek meer geïnspireerd op die van Ornette Coleman. Maar dan wel met een pianist. Het tempo ligt hoog en de solo's zijn lekker freaky maar nergens over het randje. De composities zijn verassend fris. En dan Higgins als absoluut fundament van de muziek die heerlijk koers houdt. Een plaat die aandachtige beluistering vereist simpelweg omdat er best wel veel gebeurd.

Simmons zou overigens 2 jaar later dakloos raken om meer dan tien jaar lang op straat in San Francisco te zwerven. Volledig vergeten en compleet bankroet. Eind jaren '80 maakte hij een solide comeback en met zijn herontdekking kreeg hij de wind weer in de zeilen. Het blijft toch wel uitermate treurig om te horen hoe diep sommige jazz-artiesten moesten zinken (Charles Gayle en Maurice McIntyre zijn ook periodes lang dakloos geweest).

Contemporary komt met nieuwe audiofielt verzamelreleases van artiesten zoals Art Pepper, Hampton Hawes en Sonny Rollins. U voelt em aankomen: Sonny Simmons wordt niet eens genoemd op de website. Triest want zijn twee platen voor Contemporary verdienen echt een reissue. En dit is volledig in het straatje van elke liedhebber van het genre. Zelf koop ik tegenwoordig een stuk selectiever LP's. Ik hoef niet meer echt alles fysiek in huis te hebben, alleen mijn 4.5 en 5 sterren platen. Dan koop ik soms maar 2 platen in de maand, en zo kon ik deze ook in NM staat op de kop tikken. Het maakt sowieso dat ik vaak wat aandachtiger voor de muziek ga zitten

Ik ga uiteindelijk toch een halfje lager zitten, hier en daar net iets te veel voor mij

Och dat moment komt nog wel hoor. Dat je in je stoel zit en plots denkt: ja dit is het, ik wil enkel en alleen nog maar freejazz