Therion - Leviathan (2021)

Therion, ik ken voornamelijk en heb de albums Lemuria, Sirius B en Gothic Kabalah (en de dvd Celebrators of Becoming) maar de albums daarna... Eerste tonen: THERION - Leviathan (OFFICIAL LYRIC VIDEO) - YouTube.

Leviathan is een nummer met nog meer van hetzelfde van wat rond de commune rond Christofer Johnson kennen.
Maar toch zit het weer zeer fraai in elkaar. Prachtig uitwaaierende koorzang in een toegankelijk arrangement. Zeer sfeervol.

Van wat ik hier tot nu toe van heb gehoord (Leviathan en Die Wellen der Zeit) heeft niet heel veel meer met metal te maken natuurlijk. Ik hoop dat de rest van de songs een wat pittiger geluid gaan laten horen, want dit vind ik behoorlijk slappe hap. Ik ga Theli nog maar eens opzetten denk ik....

Afgrijselijk, die holle bombast. En dan dat weeë, haast zalvende musicalachtige sfeertje. Het neigt soms zelfs naar de massale samenzang op EO-jongerendagen. Om te huilen, deze edelkitsch met operettesaus.

Ah, mooi die moet ik dus vrijdag maar eens gaan luisteren

Na het wat zwaar op de maag liggende Beloved Antichrist, kiest Christofer Johnsson voor Leviathan weer voor een wat comfortabelere koers. De gemakkelijk in het gehoor liggende melodieën gedragen door breed opgezette arrangementen brengen ons weer terug naar albums als Vovin en Secret Of The Runes. Aanvankelijk was ik daarmee ietwat teleurgesteld maar al snel raakte ik toch weer snel ernstig verstrikt in de mythische wereld van Therion. Leviathan is de gemakkelijke weg maar dat rijdt toch ook wel erg fijn.

Na een wat zwak begin pakt het album toch leuk en luchtig uit.

De tweede helft is wel beter ja. Eye Of Algol bijvoorbeeld

'Luchtig' is wel het goede woord.

Luchtig is inderdaad het juiste woord, gigage en Edwynn, maar voor mij pakt het helaas verkeerd uit. Ik ken van Therion niet al te veel, maar bijvoorbeeld The Siren of the Woods van Theli vind ik best goed. Dit album ligt me echter helemaal niet, da 's jammer. Vooral de eerste paar songs vind ik tenenkrommend, zodat het meteen met een valse noot van start gaat, en eigenlijk komt dat voor mij niet meer goed hier.

2 sterren

Ligt het aan mij (of spotify), of is het een hele gekke mix?

Wat vind je er gek aan? Ik vind het wel meevallen, moet ik zeggen. Had wel iets meer lucht in gemogen maar het kan altijd erger.

Leviathan is het 16e volwaardige studio album van Therion. Inspiratie heeft de band nog volop als je bedenkt dat dit album eigenlijk de eerste is in een drieluik. Deel 1 is volgends Christofer Johnsson het meest toegangelijk vol met "hits". Deel 2 moet dan donker/melancholisch worden alla Vovin. En deel 3 zou dan experimenteel/avontuurlijk worden.
Welnu deel 1 weet niet echt te overtuigen. Pas bij track Eye of Algol begint het een beetje te lopen. Ondanks bv Tuonela waar ex Nightwish bassist Marko een deuntje meezingt komt niet uit de verf. En Die Wellen Der Zeit klinkt net als een zeemanslied........... Noctutnal Light heeft veel weg van een musical song en ik weet wel dat ligt altijd wel dicht bij het geluid van Therion maar nu zit het er wel dik bovenop.........
Hierna volgen nog 3 nummers die zeker wel te pruimen zijn, die het niveau optillen maar vervolgens bij de afsluiter Ten Courts Of Diyu weer vervallen in musical-achtig geneuzel.
Wat mij betreft is deel 1 een valse start, klinkt inderdaad toegangkelijker dan het gemiddelde Therion's werk. Maar zonder krachtige composities is er bar weinig aan. Hopelijk brengt deel 2 het beloofde Vovin niveau terug. Intussen zet ik dan liever Gothic Kaballah of inderdaad Vovin maar weer op.

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2021- releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien of mijn standpunt ten aanzien van het album is veranderd.

Op Leviathan pakt Christofer Johnsson de zaken wat directer en bondiger aan dan op het door mij pirma gewaardeerde Beloved Antichrist. Toen het album begin dit jaar uitkwam was ik toch wel iets teleurgesteld in het gebodene op deze CD. Nu bij herbeluistering wint het album aan waardering, al komt dat vooral door het tweede deel van vanaf Nocturnal Lights. Vooral als het tempo wat omhoog gaat (The Leaf on the Oak of Far, Great Marquis of Hell) zijn de nummers erg genietbaar.

Score: 78/100

1. Therion - Leviathan (78)
2. Dread Sovereign - Alchemical Warfare (68)