1
geplaatst: 14 november 2020, 15:28 uur
Dat ik een groot liefhebber van Heiðrik ben zal onderhand wel bekend zijn. Zijn album Illusions dat eerder dit jaar verscheen is een juweel. Gaat hoog scoren in de top 10 over 2020 bij mij.
Dat vreselijke 2020. Ook voor hem, want alle plannen rondom de promotie van dit album konden de prullenbak in. Vreselijk jammer, want ik gun deze sympathieke artiest die ik af en toe wel eens spreek graag meer exposure, iets wat niet makkelijk is voor iemand afkomstig van de Faeröer eilanden.
Toch bleek het een creatief jaar voor hem te worden: zijn album Illusions verscheen eerder het jaar, maar ook zijn boek met kunsttekeningen kwam uit en daarbij regisseerde hij als vanouds ook videoclips voor andere muzikanten zoals Eivør en heeft hij een EP gemaakt als Kóboykex met Sigmund Zachariassen.
In de eerste coronagolf verzorgde hij steevast elke dag om 18.00 uur een kort optreden van één nummer met Lea Kampmann. Dit bleven deze twee wekenlang volhouden. Bijna altijd ging het om een cover die ze soms die dag nog moesten repeteren. Deze optredens waren een beetje noodgedwongen, omdat Heiðrik en Lea door de lockdown vast kwamen te zitten in hetzelfde appartement in Kopenhagen waar ze op dat moment waren, allebei waren ze op weg naar een ander land om hun solo-projecten kleinschalig te promoten.
De samenwerking smaakte naar meer en zo verscheen dit weekend hun EP onder de noemer Einangran. Voor het eerst in zijn eigen taal. Maar als er iets is dat ik juist zo geweldig vind is het zang in eigen, wat meer exotischer talen en als het dan samengaat met de zang van Lea dan is dat echt smullen.
Een bijzondere taal ook, omdat het maar door ongeveer 50.000 mensen gesproken wordt.
Hoogtepunt voor mij is Vetur: wat is dat hemeltergend mooi!
Dit smaakt absoluut naar heel veel meer. Ik hoop dat dit een vervolg gaat krijgen in een volwaardig album, want wat is dit mooi zeg!
Dat vreselijke 2020. Ook voor hem, want alle plannen rondom de promotie van dit album konden de prullenbak in. Vreselijk jammer, want ik gun deze sympathieke artiest die ik af en toe wel eens spreek graag meer exposure, iets wat niet makkelijk is voor iemand afkomstig van de Faeröer eilanden.
Toch bleek het een creatief jaar voor hem te worden: zijn album Illusions verscheen eerder het jaar, maar ook zijn boek met kunsttekeningen kwam uit en daarbij regisseerde hij als vanouds ook videoclips voor andere muzikanten zoals Eivør en heeft hij een EP gemaakt als Kóboykex met Sigmund Zachariassen.
In de eerste coronagolf verzorgde hij steevast elke dag om 18.00 uur een kort optreden van één nummer met Lea Kampmann. Dit bleven deze twee wekenlang volhouden. Bijna altijd ging het om een cover die ze soms die dag nog moesten repeteren. Deze optredens waren een beetje noodgedwongen, omdat Heiðrik en Lea door de lockdown vast kwamen te zitten in hetzelfde appartement in Kopenhagen waar ze op dat moment waren, allebei waren ze op weg naar een ander land om hun solo-projecten kleinschalig te promoten.
De samenwerking smaakte naar meer en zo verscheen dit weekend hun EP onder de noemer Einangran. Voor het eerst in zijn eigen taal. Maar als er iets is dat ik juist zo geweldig vind is het zang in eigen, wat meer exotischer talen en als het dan samengaat met de zang van Lea dan is dat echt smullen.
Een bijzondere taal ook, omdat het maar door ongeveer 50.000 mensen gesproken wordt.
Hoogtepunt voor mij is Vetur: wat is dat hemeltergend mooi!
Dit smaakt absoluut naar heel veel meer. Ik hoop dat dit een vervolg gaat krijgen in een volwaardig album, want wat is dit mooi zeg!
1
geplaatst: 21 november 2020, 17:43 uur
De samenzang is me jammer genoeg een tikje te zeemzoeterig.
3*
3*
* denotes required fields.
* denotes required fields.