220 Volt - 220 Volt (1983)

Nog maar een debuutalbum voor de kiezen en deze keer een melodieuze hardrock groep uit Zweden: stevig solide gitaarwerk, solide songs maar ... Nightwinds is voor mij het dieptepunt van deze plaat. Zelden een song gehoord die me zo de wenkbrauwen deed fronsen, zeker omwille van de zangpartijen op dat nummer. De rest is wel degelijk dus en de laatste twee nummers vind ik nog de mooiste, zo eindigt dit album op een positieve noot.

Het blijft een jammerlijke zaak dat je hier een ronduit zwakke zanger aantreft bij een voor de rest niet onaardig spelend Zweeds combo, ook wordt er nogal oubollige hard rock uit de mouwen geschud wat zich laat gevoelen in de tragere nummers, de snellere nummers ondervinden hiervan minder last. Door de toevoeging van (overigens storende) vrouwenzang op Nightwinds blijf ik het een draak van een nummer vinden. De plezantste nummers zijn deze waar een versnelling hoger wordt geschakeld en je zo weinig mogelijk let op de zang: Child of the Night, Prisoner of War en het speedy Woman in White.