MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Marilyn Martin - Marilyn Martin (1986)

mijn stem
2,29 (7)
7 stemmen

Verenigde Staten
Pop
Label: Atlantic

  1. Night Moves (3:57)
  2. Body and the Beat (3:59)
  3. Too Much Too Soon (5:16)
  4. Turn It On (3:51)
  5. The Dream Is Always the Same (3:46)
  6. One Step Closer (4:21)
  7. Beauty Or the Beast (3:44)
  8. Move Closer (3:44)
  9. Wildest Dreams (3:36)
  10. Here Is the News (4:06)
totale tijdsduur: 40:20
zoeken in:
avatar van deric raven
De clip van Night Moves is echt goed. Marilyn Martin speelt daarin een seriemoordenaar. Muzikaal vind ik het allemaal niet zo bijzonder.

avatar van musicfriek
Move Closer (een cover van Phyllis Nelson) was de grote hit van haar. Ze heeft slechts 2 albums uitgebracht, doordat de 2e erg tegenviel qua verkopen heeft Atlantic haar gedumpt en vervolgens amper nog wat van haar vernomen. Ze is ook erg bekend van het duet met Phil Collins: Seperate Lives (uit de film White Nights).

avatar van gaucho
2,5
Afgelopen weekend weer eens een bak met singles van de zolder gehaald en ik heb de beide singles van dit album weer eens op de draaitafel gehad.

Die twee vind ik eigenlijk best wel sterk, afgemeten aan het gemiddelde niveau van de mid-80's pop. Haar cover van Move closer is een fraai gezongen MOR-ballad, die ik beter vind dan het origineel van Phyllis Nelson. En het eveneens op single verschenen openingsnummer Night moves (nee, niet van Bob Seger, maar een eigen compositie die ze samen met John Parr schreef) is een uitgebalanceerde poprocker met een mooie dynamiek tussen coupletten en refreinen. Dat had van mij best een hit mogen worden (en dat was het ook in de VS en Canada).

Ik heb de LP wel eens van een vriend overgenomen op een cassettebandje, en hoewel ik die al jaren niet meer beluisterd heb, wordt mijn algemene indruk bevestigd door de twee B-kantjes van genoemde singles (jazeker, ik leg mijn singletjes ook wel eens op hun ruggetje ): Wildest dreams en the dream is altijys te same.

Ze staan model voor de wel erg gestandaardiseerde, formule-achtige poprock op dit album. Het stoort nergens, maar het grijpt je ook niet bepaald bij de strot. Eigenlijk laat het geen enkele indruk achter; het gaat het ene oor in en het andere uit. Het sterke Night moves roept herinneringen op aan Pat Benatar, maar het overige materiaal doet mij een beetje denken aan tijd- en labelgenote Laura Branigan - een klein aantal sterke singles, maar haar albums blijken uiteindelijk vrij nietszeggend. Jammer, want ze heeft een prima stem. Met wat steviger materiaal had ze kunnen doorgaan voor een kloon van Pat Benatar.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 22:02 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 22:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.