slowthai - Tyron (2021)

Het wordt weer een veelbelovende release afgaande op wat er reeds is uitgebracht!

Feel Away is wel leuk maar NHS valt me beetje tegen eigenlijk

Heb je Cancelled al gehoord?

Nope, valt ook niet te vinden voorlopig

Video voor Mazza is gisteren uitgebracht.

Ben het wel met waxs eens, vind het voor nu veelbelovend. Vind het wel jammer dat (blijkbaar) Thoughts niet op dit album komt, vind dat het sterkste nummer van de recent gereleasde singles.

Nice, toch wel weer benieuwd naar! Ik zal maar meteen ook achter die recente singles aangaan, die heb ik helemaal gemist vrees ik

Ook heel benieuwd. Voelt toch aan als de eerste grote 'muzieknerd' releases van het jaar. (Al was Black Country New Road ook wel een klepper).

Cancelled laat goed horen hoe goed Skepta is en hoe ongelofelijk ruk Slowthai is.

Hype! Ergens jammer dat "Thoughts" er niet op staat. Misschien ergens logisch, omdat het echt als een "tussendoor trackie" voelt, maar hij gaat daar wel heerlijk los.

Na een tweede keer beluisteren toch gematigd positief over dit album. Een album met 2 schijven. 1 met bangers en 1 met iets meer emotionele muziek. De eerste helft met meer een UK feel, de tweede iets meer met een VS feel. Op allebei de schijfjes zijn de afsluiters zeker de hoogtepunten.

Voor nu houd ik iets meer van de EMO Schijf // 2 //. De gastartiesten spreken mij erg aan. Ik volg Deb Never al op de voet sinds haar feature op Brockhampton. Eigenlijk doet mij de 2e schijf sowieso veel denken aan die groep. De oprechte leftfield outcasts met een unieke mix van R&B & Hip-Hop. Na de verrassende feature van Slowthai op hun album is dit dan ook niet een gek vervolg.

De bangers van het eerste album zijn voornamelijk ook wel dope. Alleen af en toe storen mij de aparte stemmetjes en aparte mixen, maar misschien ligt dat ook wel weer aan Spotify.

De grootste kracht van Slowthai blijft zijn oprechtheid en authenticiteit. Hij is zeker niet de meest technisch begaafde rapper en ook niet bepaald een goede zanger. Maar met de licht anarchiste punk mentaliteit + de warme persoonlijkheid ga je vanzelf van zijn muziek houden, want zijn muziek is doordrenkt met zijn persoonlijkheid.

De eerste 6 nummers zijn toch fijne klappers hoor. Heerlijke plaat dit..

Ja het eerste deel deed me ook een pak meer dan het tweede moet ik zeggen (al heb ik deze nog niet veel geluisterd, je weet nooit dat het nog veranderd). Voor nu vind ik Tyron dus net iets onevenwichtiger dan zijn debuut, hoewel hij op de eerste paar nummers een niveau weet te bereiken dat nog hoger ligt dan wat hij liet horen op Nothing Great About Britian. Interessante gast dus, met een beetje geluk rolt er ook nog eens een echte meesterwerk uit want de potentie is er zeker!

Ah interessant, bij mij resoneert het tweede deel toch meer dan het eerste! Over het algemeen fijn album.

Bijzonder dat deze (toch wel grote en naar een 'muziekfan' interessante) release niet eens in de hele rotatielijst terechtkomt hier.

Beste album van slowthai! Behoorlijk gevarieerd, leuke sfeer. Je waant je ondanks corona toch op een festival eigenlijk.

Beter dan dit gaat het denk ik wel niet worden voor slowthai. Hij perfectioneert zijn act op deze plaat maar langer dan dit moest het ook niet duren. Niet voor niks zijn de tracks met features bij de meeste interessante. Ik hoop hem op veel albums terug te zien komen als gastartiest

Ik vind dus dat "Nothing Great About Britain" hardere bangers heeft, maar dat het niveau van dit album constanter is. "Doorman" & de titeltrack van zijn eerste album worden naar mijn mening hier niet geevenaard..

Al zijn de slotstukjes van beide disks wel weer echt heel dik.

Fijn album, behoorlijk chill ook, moet ik zeggen. Slowthai is misschien niet de meest begiftigde MC, maar zijn teksten zitten goed in elkaar en de producties zijn solide. Bovendien komen enkele gasten, zoals Skepta en Denzel Curry, voor mij ook erg goed uit de verf.

Hier kan ik dus wel van genieten. Ook maar 'ns het debuut opzoeken, denk ik.

3,5 sterren

Slowthai is één van die artiesten die mij vorige jaar vrolijk heeft verrast. Met het album Tyron sloeg hij mijn deur echt keihard in en heb ik heerlijk kunnen genieten. Zijn eerste zeven tracks, die met hoofdletters geschreven, zijn al erg leuk met goeie fts erop waaronder 'Rocky' en 'Stromzy' alleen vond ik dat zeker echt niet het boeiendste van dit album. Ik draai hem vaker op CD2 , en dat zijn de nummers die volledig zijn geschreven in kleine letters, de nummers die gaan over het leven; depressie; verdriet en zware onderwerpen, songs die mij raakten en die ik nu nog steeds vaak opzet, dan begin ik gewoon bij 'i tried' en eindig ik met 'ADHD' omdat ik eigenlijk heerlijk in zijn flow zit. Fantastisch stukje, en hij mag wel eens een heel album uitbrengen gebaseerd op deze thema's.