menu

Transatlantic - The Absolute Universe: The Breath of Life (2021)

Alternatieve titel: Abridged Version

mijn stem
3,85 (30)
30 stemmen

Verenigde Staten / Verenigd Koninkrijk / Zweden
Rock
Label: Inside Out

  1. Overture (5:53)
  2. Reaching for the Sky (5:40)
  3. Higher Than the Morning (4:32)
  4. The Darkness in the Light (5:43)
  5. Take Now My Soul (3:31)
  6. Looking for the Light (4:04)
  7. Love Made a Way (Prelude) (2:13)
  8. Owl Howl (5:26)
  9. Solitude (4:24)
  10. Belong (2:22)
  11. Can You Feel It (3:17)
  12. Looking for the Light [Reprise] (4:57)
  13. The Greatest Story Never Ends (2:57)
  14. Love Made a Way (9:16)
totale tijdsduur: 1:04:15
zoeken in:

avatar van meesterdch
Het klinkt natuurlijk wel erg typisch TA.... en na mijn eerste luisterbeurt dacht ik 'mwoa'. Maar op de één of andere manier is het toch wel een oorwurm en het gitaarwerk van Roine is weer hemels. Benieuwd naar de rest,

avatar van namsaap
3,5
meesterdch schreef:
Het klinkt natuurlijk wel erg typisch TA.... en na mijn eerste luisterbeurt dacht ik 'mwoa'. Maar op de één of andere manier is het toch wel een oorwurm en het gitaarwerk van Roine is weer hemels. Benieuwd naar de rest,


Het intro is erg All Of The Above en ook de rest van het nummer heeft een hoog 'been there, done that'-gehalte en lijkt vooral uit de pen van Neal te zijn gekomen. Maar inderdaad, na verloop van tijd blijft het nummer wel in je kop zitten.

avatar van Apieknar
Daar komt ie dan eindelijk! Transatlantic in space. Heel enthousiast!

Ik ben alleen niet direct enthousiast over de twee verschillende versies. Ik vraag me af: Wat is nu echt de meerwaarde hiervan? Ach, ze weten wel wat ze doen, toch?

avatar van legian
3,5
Die twee versies riekt mijn inziens meer kwantiteit dan kwaliteit eigenlijk. De eerste nummers brengen daar ook geen verandering in. Een meerwaarde zie ik er dan ook niet in. Maar goed, eerst maar eens horen wat ze er daadwerkelijk van gemaakt hebben.

avatar van pachag
Ik ga dus echt niet bijna 100 euro neertellen voor de Ultimate Edition...

Maar ik ga waarschijnlijk wel beide versies kopen, ik ken mezelf een beetje.
Misschien doe ik dan toch ook de bluray erbij.

Ik ga dus uiteindelijk toch nog bijna 50 euro neertellen voor de nieuwe Transatlantic...

avatar van Mindscapes
4,0
En nog een nieuwe single! Een lied dat op beide versies van het album ongeveer op dezelfde manier voorkomt. Maar... de 'single' zelf is wel een andere versie dan wat op album zal verschijnen. Ze hebben namelijk Looking for the light en Looking for the light (reprise) aan elkaar geplakt. Wie kan nog volgen?

TRANSATLANTIC - Looking For The Light (OFFICIAL VIDEO) - YouTube

Lachende derde
Pfff. Heb toch helemaal geen zin om in dit soort geldklopperij te tuinen. Allemaal bedacht in de hoop - en verwachting - dat er genoeg idioten zijn die alles dan maar aanschaffen. Onsympathieke band. En er zijn meer bands die het zo aanpakken. Uitwassen van een te diep doorgekankerd kapitalisme. Ik laat em liggen.

avatar van namsaap
3,5
Lachende derde schreef:
Pfff. Heb toch helemaal geen zin om in dit soort geldklopperij te tuinen. Allemaal bedacht in de hoop - en verwachting - dat er genoeg idioten zijn die alles dan maar aanschaffen. Onsympathieke band. En er zijn meer bands die het zo aanpakken. Uitwassen van een te diep doorgekankerd kapitalisme. Ik laat em liggen.


Dit zijn muzikanten.... hun werk is muziek maken, muziek verkopen, optreden en daar geld aan verdienen. Optreden is daarbij vaak de belangrijkste inkomstenbron. Dat ze voor dat gemis wat anders verzinnen lijkt me prima. Of het relevant is wat ze uitbrengen kunnen we pas beoordelen als we het eindresultaat gehoord hebben. En dan nog zal het oordeel voor velen onderling verschillen.

Lachende derde
namsaap schreef:
(quote)


Dit zijn muzikanten.... hun werk is muziek maken, muziek verkopen, optreden en daar geld aan verdienen. Optreden is daarbij vaak de belangrijkste inkomstenbron. Dat ze voor dat gemis wat anders verzinnen lijkt me prima. Of het relevant is wat ze uitbrengen kunnen we pas beoordelen als we het eindresultaat gehoord hebben. En dan nog zal het oordeel voor velen onderling verschillen.


Allang voor de pandemie waren dit soort praktijken gemeengoed in de muziekindustrie.

avatar van namsaap
3,5
Lachende derde schreef:
(quote)


Allang voor de pandemie waren dit soort praktijken gemeengoed in de muziekindustrie.


Nog steeds prima toch? Zoals ik al schreef: muzikanten (en anderen in de business) willen geld verdienen om hun beroep te kunnen blijven uitoefenen. Als luisteraar heb je nog steeds een ruime keuze om te streamen, (een van) de verschillende edities te kopen of de release links te laten liggen. Uitwas van kapitalisme? Heeft het communisme betere muziek opgeleverd?

Lachende derde
Je laatste argument klopt niet. Ik heb geen beweringen gedaan over de kwaliteit van de muziek. Ik heb beweringen gedaan over een uitwas van kapitalistisch denken.
Over de rest van je betoog denk ik, dat het inderdaad ieders goed recht is zich een poot uit te laten draaien. We zijn het eigenlijk eens, alleen de mate van appreciatie omtrent bekritiseerde handelwijze verschilt enigszins.

avatar van meneer
Zou mij niet verbazen dat de leden van Transatlantic een groot gedeelte van de opbrengsten van dit album rechtstreeks in het collectezakje doneren. Vaag vermoeden dat Neal Morse geen kapitalist is maar meer een evangelist. Of een communistische evangelische kapitalist. Transatlantic is meer een soort Sovchoz maar dan in loondienst van de Heer.

Lachende derde
meneer schreef:
Zou mij niet verbazen dat de leden van Transatlantic een groot gedeelte van de opbrengsten van dit album rechtstreeks in het collectezakje doneren. Vaag vermoeden dat Neal Morse geen kapitalist is maar meer een evangelist. Of een communistische evangelische kapitalist. Transatlantic is meer een soort Sovchoz maar dan in loondienst van de Heer.


Je maakt er een leuk, semantisch spel van, maar wát een moeite om toch vooral te verbloemen wat een gore geldkloppers het eigenlijk zijn.

avatar van legian
3,5
namsaap schreef:
Als luisteraar heb je nog steeds een ruime keuze om te streamen

Ik kan nauwelijks muziek van Neal Morse vinden op streaming services, behalve zijn eigen service dan. Zo ruim is die keuze niet.

avatar van namsaap
3,5
legian schreef:
(quote)

Ik kan nauwelijks muziek van Neal Morse vinden op streaming services, behalve zijn eigen service dan. Zo ruim is die keuze niet.


Zo kan je het uitleggen, maar ik bedoelde ruime keuze in soorten media, waaronder streamen. Inderdaad is het werk van Neal Morse beperkt te streamen. In tegenstelling tot het werk van Transatlantic, dat op alle gangbare platformen te streamen is.

avatar van legian
3,5
namsaap schreef:
(quote)


Zo kan je het uitleggen, maar ik bedoelde ruime keuze in soorten media, waaronder streamen. Inderdaad is het werk van Neal Morse beperkt te streamen. In tegenstelling tot het werk van Transatlantic, dat op alle gangbare platformen te streamen is.


Ik kan op youtube music (voorheen Google music) alleen Kaleidoscope en SMPTe vinden, oh en wat live registraties. Toevallig ook wel de singles voor dit nieuwe werk, dus dat geeft goede hoop.

Het ging mij er meer om dat het niet voor alle artiesten geld dat hun muziek zo makkelijk te vinden is. Neal Morse kwam nu in me op, maar zo zijn er natuurlijk meerdere. Of ze zijn nergens te streamen, of hebben een exclusieve deal ergens, of in het geval van Neal hebben een eigen service. Dan blijft het bij of een aankoop doen of volledig links laten liggen. (of pindekazen natuurlijk)

Daarnaast vind ik dit gekunstel met twee versies ook wel een beetje geldklopperij. Ze verbloemen het mooi als kunstwerk, vernieuwend of uitdaging en dergelijke. Maar ik heb niet een simpele editie kunnen vinden die gewoon de twee versies huisvest. Dan zit je alweer vast aan een deluxe uitgave.

Het zal me niets verbazen als er uiteindelijk een conclusie komt dat ze beter van het geheel 1 dubbel cd hadden kunnen maken (of gewoon 1 cd), dan de twee losse versies.

avatar van namsaap
3,5
legian schreef:
Daarnaast vind ik dit gekunstel met twee versies ook wel een beetje geldklopperij. Ze verbloemen het mooi als kunstwerk, vernieuwend of uitdaging en dergelijke. Maar ik heb niet een simpele editie kunnen vinden die gewoon de twee versies huisvest. Dan zit je alweer vast aan een deluxe uitgave.
.


Dat het verhaal met de twee versies gekunsteld overkomt ben ik wel enigszins met je eens. Of het om 'geldklopperij' te doen is of dat men gewoon verzuimt keuzes te maken laat ik dan even in het midden.

Ik heb inmiddels de promo's diverse malen gehoord. Samenvattend: als je voorkeur uitgaat naar de sound van The Flower Kings, dan koop je de Forevermore-versie. Gaat je voorkeur uit naar het werk van (The) Neal Morse (Band), dan koop je deze versie. Wil je wat vernieuwends horen? Dan koop je niets .

Over streaming: op Apple Music en Spotify vind ik alle albums van Transatlantic terug. Neal ziet voor zijn eigen werk meer in z'n Waterfall-dienst, al staat zijn laatste worp wel weer op Apple Music en Spotify omdat Inside Out daarvoor de licentie heeft.

Hoogst irritant allemaal, al die afhankelijkheid van licenties en beschikbaarheid op platforms. Gewoon CD's en LP's blijven kopen .

avatar van Rudi S
4,0
namsaap schreef:


Wil je wat vernieuwends horen? Dan koop je niets .




avatar van legian
3,5
namsaap schreef:
(quote)


Dat het verhaal met de twee versies gekunsteld overkomt ben ik wel enigszins met je eens. Of het om 'geldklopperij' te doen is of dat men gewoon verzuimt keuzes te maken laat ik dan even in het midden.

Ik heb inmiddels de promo's diverse malen gehoord. Samenvattend: als je voorkeur uitgaat naar de sound van The Flower Kings, dan koop je de Forevermore-versie. Gaat je voorkeur uit naar het werk van (The) Neal Morse (Band), dan koop je deze versie. Wil je wat vernieuwends horen? Dan koop je niets .

Haha, denk dat ik voorlopig maar voor de laatste optie ga. Moet Kaleidoscope ook nog steeds aanschaffen.

Over streaming: op Apple Music en Spotify vind ik alle albums van Transatlantic terug. Neal ziet voor zijn eigen werk meer in z'n Waterfall-dienst, al staat zijn laatste worp wel weer op Apple Music en Spotify omdat Inside Out daarvoor de licentie heeft.

Hoogst irritant allemaal, al die afhankelijkheid van licenties en beschikbaarheid op platforms. Gewoon CD's en LP's blijven kopen .

Hoe makkelijk streaming ook is, qua gebruiksvriendelijkheid is er nog wel en slag te winnen dus. Dan inderdaad maar weer de cd kast vullen.

Mja, bij mij kleeft r juist helemaal geen geldklopperij-gevoel aan deze band...als Portnoy binnen had willen lopen was ie wel bij DT gebleven en Morse maakt zich drukker om zn boodschap dan om geld, getuige de talloze gratis mini concertjes die hij overal geeft. Bij Stolt heb ik ook altijd het gevoel dat ie niet om geld/bezit geeft omdat de shirts waar hij in loopt doorgaans alleen nog maar in de betere kringloopwinkels te vinden zijn..

Maargoed...iemand nog wat te melden over 'Looking for the Light'? Persoonlijk vind ik het het eerste ècht goede nummer..de clip is ook redelijk geniaal.

avatar van legian
3,5
Ik zat net het interview met Roine Stolt op Progwereld te lezen. Maar het schijnt dus dat ze het simpelweg niet eens konden worden over wat ze allemaal wilde gebruiken. Daarom dat ze maar besloten hebben om twee versies uit te brengen.

Ik zag een interview van Trawavas op YouTube, die vertelde ongeveer hetzelfde. 4 heren op leeftijd die teveel materiaal hebben waar ze blij van worden..

Helaas vertelde hij daar niets over het nieuwe werk van Marillion.

avatar van namsaap
3,5
Mijn review op Zware Metalen:

Op de eerste drie albums stuurde Transatlantic koersvast naar een grootse vorm die gestalte kreeg met het onvolprezen The Whirlwind. Op het vierde album Kaleidoscope leek de samenwerking tussen de heren Stolt, Morse, Portnoy en Trewavas een beetje uitgeblust. Niet dat het album slecht te noemen is, maar de composities missen de spanning van het eerdere werk. Datzelfde geldt overigens voor het andere werk van de belangrijkste songwriters Neal Morse en Roine Stolt rond die tijd. Het was de aanwezigheid van Daniel Gildenlöw op Kaleidoscope waardoor het album af en toe opleefde.

Inmiddels zijn we bijna zeven jaar verder. Neal Morse heeft met Eric Gillette en Bill Hubauer in The Neal Morse Band zijn tweede adem gevonden getuige drie prima albums en ook Roine Stolt heeft dankzij nieuw bloed het geluid van The Flower Kings gerevitaliseerd. Zouden zij deze revival ook kunnen bewerkstelligen met het vijfde album van Transatlantic?

Voordat ik inga op het antwoord op deze vraag, is een toelichting bij het nieuwe album op zijn plaats. De heren van Transatlantic hebben het zich namelijk onnodig moeilijk gemaakt. Er zijn immers niet één, niet twéé, maar zelfs drie versies van dit album. Helaas niet voor de prijs van één. De liefhebber mag voor elke editie apart de portemonnee trekken. In deze review beperk ik me tot twee versies. De derde versie, een 5.1-mix van de besproken versies, is op moment van schrijven niet beschikbaar.

Na een schrijfsessie in de studio van Roine Stolt in 2019, bleek er genoeg materiaal om een dubbelalbum uit te brengen. Een deel van de band (Neal en Pete) voelde er meer voor om het album terug te brengen tot één CD om het geheel enigszins toegankelijk te houden. De andere helft van het kwartet had meer trek in een dubbelalbum. Uiteindelijk wordt het compromis gesloten om twee versies uit te brengen, een dubbelalbum én een ingekorte versie. Uit interviews met vooral Roine Stolt en Neal Morse is op te maken dat het meer dan een compromis is en dat beide heren duidelijk van mening verschilden over hoe het album moest klinken. Dat verschil in mening heeft ertoe geleid dat Roine Stolt kapitein werd van de Forevermore-editie van dit album (de lange versie) en Neal Morse de leiding kreeg over het opnameproces van de The Breath Of Life-versie.

Beide albums bevatten dus muziek uit dezelfde schrijfsessie, maar het is te kort door de bocht om te stellen dat de Neal-versie een samenvatting is van de Roine-versie. Ook al komen veel nummers op beide versies voor, de arrangementen en zanglijnen zijn soms compleet anders. Het verschil in benadering komt al tot uiting in de uitvoering van de overture. Neal zet prominent in op gebruik van toetsen en Roine legt de nadruk meer op gitaar en kijkt niet op een solo meer of minder. Daarbij duurt zijn versie ook nog eens anderhalf keer zo lang: het verschil in beide versies in een notendop. Het spelletje zoek de verschillen laat ik graag aan de devote fans over. Ik laat het bij de opmerking dat er genoeg verschillen te ontdekken zijn.

Terug naar de vraag of hier sprake is van een revival na het mindere Kaleidoscope: helaas moet het antwoord op deze vraag ontkennend zijn. Weliswaar grijpt de band terug naar thema’s van het debuut (de opbouw van Reach For The Sky (Neal-versie)/Heart Like A Whirlwind (Roine-versie) doet erg denken aan All Of The Above) en The Whirlwind (zie wederom Reach For The Sky/Heart Like A Whirlwind), maar daarmee klinkt The Absolute Universe eerder als een zoveelste rondje om de kerk dan een verfrissende nieuwe ontdekkingsreis. Het zijn met name de nummers en passages die een duidelijke Morse-signatuur kennen waar de voorspelbaarheid (gebruik van modulatie, herhalingen in half tempo, sus4-naar-maj-resolutie) wel erg begint toe te slaan.

Een slecht album is/zijn The Absolute Universe zeker niet. Dit kwartet bestaat uit topmuzikanten die allemaal uitstekend invulling geven aan de geschreven muziek. Ondanks het voorspelbare karakter van de nummers valt er genoeg te genieten van mooie melodieën en harmonieën. En met nummers als The Greatest Story Never Ends, waarbij de versie van Roine mijn voorkeur heeft, en Looking For The Light, staan er wel degelijk sterke nummers op dit/deze album(s).

Over de zang heb ik wel iets aan te merken. Neal Morse is duidelijk de beste zanger van de band. De zang van Roine Stolt is weliswaar beperkt maar heeft een zekere zeggingskracht en ook Mike Portnoy is als zanger gegroeid. Waarom men Pete Trewavas ook zo nodig wil laten zingen, is mij een raadsel. Onvast en onzeker zingt hij zich door zijn partijen heen. Het nummer Solitude, in potentie één van de betere nummers, wordt gewoon om zeep geholpen.

The Absolute Universe klinkt dankzij de productie van Rich Mouser top, waarbij hij voor beide versies duidelijk andere keuzes heeft gemaakt voor de mix. Welke versie van dit album kun je nu het beste kiezen om mee te beginnen? Als fan van deze mannen maakt het niet uit en koop je toch ongehoord alle versies of ga je voor de boxset waarin alles op CD, LP en Blu-ray te vinden is. More Is Never Enough, toch? Gaat je voorkeur uit naar het werk van Neal Morse dan begin je met The Breath Of Life. Hou je meer van The Flower Kings? Dan is Forevermore jouw versie. Wil je iets vernieuwends horen? Sla dan deze release gerust over.

avatar van meneer
namsaap schreef:
Wil je iets vernieuwends horen? Sla dan deze release gerust over.

Geldt dat ook voor jouw 3e review van de 5.1 mix dadelijk ? Geniale rereview dit !

avatar van crosskip
namsaap schreef:

Waarom men Pete Trewavas ook zo nodig wil laten zingen, is mij een raadsel. Onvast en onzeker zingt hij zich door zijn partijen heen. Het nummer Solitude, in potentie één van de betere nummers, wordt gewoon om zeep geholpen.

Haha, dit kan echt niet nee. Alle respect voor Trewavas, maar laat die man het lekker bij achtergrondzang houden zeg.

crosskip schreef:
(quote)

Haha, dit kan echt niet nee. Alle respect voor Trewavas, maar laat die man het lekker bij achtergrondzang houden zeg.


Het pakt hier inderdaad maar zeer matig uit. Hij heeft toch wel n hele mooie klankkleur...op The Whirlwind (live) vind k zijn partijen zelfs t mooist...maar hier...tja..dat krijg je er van als je iedereen z'n eigen ding laat doen. De zang van Mike vind k ook nooit geweldig al zit r wel verbetering in.

Al met al toch wel een megaproject waar t een en ander tussen zit wat me niet kan bekoren. Maar liever dit dan dat er n hoop moois op de plank blijft liggen. Ik ben n Spotify en Waterfall luisteraar, dus die 'next' knop is makkelijk gevonden.

avatar van ProGNerD
4,0
Nou vooruit dan, deze versie krijgt 1/2 ster erbij t.o.v. Transatlantic - The Absolute Universe: Forevermore. Vind deze iets "behapbaarder" en het zit muzikaal allemaal toch wel weer mooi in elkaar wat deze ervaren rotten hier neerzetten; verder blijf ik bij mijn commentaar bij de extended versie...

Zonder twijfel de ultieme conservatieve progplaat, hier heeft zelfs de Flower king een Spock's beard

avatar van ProGNerD
4,0
Proggy2 schreef:
Zonder twijfel de ultieme conservatieve progplaat, hier heeft zelfs de Flower king een Spock's beard

Mooie cynische, dubbele woordspeling...

avatar van legian
3,5
Tot zover nog niet bijzonder onder de indruk van beide platen. Het klinkt als meer van hetzelfde (wat ook wel verwacht was), maar weet niet echt te pakken. Mijn voorkeur gaat wel uit naar deze, vooral vanwege de iets kortere speelduur.

avatar van pachag
geplaatst:
Ik heb Neal Morse heel hoog zitten, maar dat hij op "The Breath Of Life" ervoor gekozen heeft om The World We Used To Know weg te laten is een grove schande.
Verder moet ik zeggen dat ik een beetje Transatlantic moeheid ervaar. Toen de albums uitkwamen heb ik meteen geluisterd, maar het was me even teveel. Ik heb het even een poosje laten liggen en nu luister ik weer en gaat het weer iets beter met me.
Deze verkorte versie ligt mij op dit moment iets beter (afgezien van bovenstaande misstap). Maar ik sluit niet uit dat ik uiteindelijk toch voor de langere versie ga.
Of allebei...

Gast
geplaatst: vandaag om 21:40 uur

geplaatst: vandaag om 21:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.