Otep - Sevas Tra (2002)

Onevenwichtig metal album met een vrouw die kan tieren en schreeuwen als een bezetene. Onevenwichtig, omdat de betreffende vrouw nogal graag teksten loopt te preken in de vorm van verhaaltjes, waardoor er geen 'echte muziek' gemaakt wordt. De nummers die wel echt gezongen en gespeeld worden zijn ontzettend agressief, klinken gefrustreerd en zijn zo energiek als maar zijn kan. 4*

Evenwichtig metal album met een vrouw die der longe uit haar lijf zingt. Evenwichtig, omdat de teksten van otep altijd de max zijn in tegenstelling tot andere metal groepen, waardoor er dus 'echte goede muziek' gemaakt wordt. De nummers zijn allemaal even hevig, goed dus als je je frustraties weg wilt werken. 5*

Lekker album en niet zoveeel slechter dan House Of Secrets. Wel anders qua sfeer, maartoch zelfde cijfer dus. 4*

Band herontdekt. Ik heb het album al een poosje in mijn kast staan, maar vond hem een beetje wisselvallig. Soms ietwat te veel gelul. Nummers als Blood Pigs, Sacrilege en Battle Ready beuken dan weer lekker.

Toen me opviel dat ik alweer twee nieuwe cd's van Otep aan me voorbij had laten gaan wist ik dat het tijd was om dit meesterlijk debuut nog eens op te leggen. Het viel me op hoe krachtig hun muziek 9 jaar later nog steeds klinkt. Ze zijn met de jaren nu toch wel al wat van sound veranderd, maar dat kan ik hen niet kwalijk nemen. In hun genre was het in die periode duidelijk dat ze moesten zwemmen of verdrinken. Achteraf gezien is het gemakkelijk om te stellen dat ze beter bij hun eerste sound waren gebleven, dus dat doen we dus uit beleefdheid niet. Al is het maar omdat hun nieuwe sound nu ook niet onuitstaanbaar is. Maar ach. Mij maakt het niet uit, het maakt deze plaat (samen met hun even meesterlijke EP) alleen nog maar extra tof
Gauw Atavist en Smash the Control Machine binnekort toch eens gaan beluisteren , ook al lijken het weer net iets meer omstreden albums