John Lewis - Private Concert (1991)
mijn stem
geen stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: EmArcy
-
Saint-Germain-Des-Prés (5:12)
-
The Opening Bid (3:51)
-
Down Two Spades (3:11)
-
Morning in Paris (6:46)
-
Milano (4:50)
-
Afternoon in Paris (9:24)
-
Don't Blame Me (3:50)
-
Gemini (5:44)
-
'Round Midnight (3:45)
-
Midnight in Paris (3:47)
2
Dardan
geplaatst: 27 november 2020, 00:17 uur
'Morning, Afternoon en Evening in Paris' - Soms brengen sommige steden nu eenmaal iets bijzonders naar boven 
Dat John Lewis erg klassiek geschoold is, is hier overduidelijk te horen: wat kon deze heer toch fabelachtig spelen! Elk stukje getuigt van een melodieuze, intieme, eenvoud - geen noot te veel, geen noot te weinig. Hoe hij bv. op 'Gemini' rond diezelfde basismelodie blijft ronddwarrelen is magisch - enig ander woord kan ik er niet voor vinden. ''Round Midnight' mist misschien die scherpe kant die je zou verwachten van een Monk-compositie - sterker nog, hier klinkt ze eerder als een stuk van Beethoven of Chopin en daar kan ik enkel bewonderen voor opbrengen, want ofwel breng je het dan bijzonder slecht, ofwel doe je het uitgerekend op zo'n manier dat het op fantastische wijze de verbeelding tart.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: dit behoort ongetwijfeld tot de beste solopianojazz die ik ken. Wat een muziek!
Dat John Lewis erg klassiek geschoold is, is hier overduidelijk te horen: wat kon deze heer toch fabelachtig spelen! Elk stukje getuigt van een melodieuze, intieme, eenvoud - geen noot te veel, geen noot te weinig. Hoe hij bv. op 'Gemini' rond diezelfde basismelodie blijft ronddwarrelen is magisch - enig ander woord kan ik er niet voor vinden. ''Round Midnight' mist misschien die scherpe kant die je zou verwachten van een Monk-compositie - sterker nog, hier klinkt ze eerder als een stuk van Beethoven of Chopin en daar kan ik enkel bewonderen voor opbrengen, want ofwel breng je het dan bijzonder slecht, ofwel doe je het uitgerekend op zo'n manier dat het op fantastische wijze de verbeelding tart.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: dit behoort ongetwijfeld tot de beste solopianojazz die ik ken. Wat een muziek!
* denotes required fields.
* denotes required fields.