John Prine - Bruised Orange (1978)

1 van mijn favoriete albums uit het omvangrijke oeuvre van de maestro singer/songwriter John Prine wijlen, overleden in 2020. het album heeft een korte speelduur, maar staat vol met songpareltjes en tekstjuweeltjes. zou het eerder een folk/country album noemen dan country. 10 door hemzelf geschreven nummers waarvan 1 de prachtige ballad If You Don't Want My Love co-written met Phil Spector, met backing vocal van Jackson Browne. stuk voor stuk goede songs, goed gearrangeerd met medewerking van uitstekende gastmuzikanten (instrumenten o.a. accordeon, dobro, mandolin, pedal steel guitar). in het openingsnummer "Fish and Whistle" horen we zelfs een penny whistle (de man had iets met Ierland). daarnaast fijne bijdragen op acoustic en electric guitar van zijn collega singer/songwriter en vriend Steve Goodman, die dit album een "warme" productie meegeeft. de mooiste nummers zitten in het hart van het album, t.w. het titelnummer 5) Bruised Orange en het beeldschone 6) Sabu Visits The Twin Cities Alone een masterclass in songwriting. 9) Iron Ore Betty is de enige, iets mindere track. het album sluit af met het weemoedige, meerstemmige 10) The Hobo Song, dat associaties oproept aan een vergelijkbaar nummer als "Will The Circle Be Unbroken". helaas trok hij de lijn van dit geweldige album niet door op de teleurstellende opvolgers Pink Cadillac (1979) en Storm Windows (1980)