Persian Risk - Rise Up (1986)

Het woord dat me bij beluistering van deze cd constant door het hoofd schoot was 'gedateerd'. Meer specifiek: Jaren '80. Galmende drums, dito zang, en vergeet de teksten niet ('we're gonna rock this town'). Uiteraard ontbreekt een powerballad niet.
Daar staat tegenover dat de productie van de plaat goed was, en dat de nummers makkelijk wegluisteren.
Al met al net geen voldoende voor dit album: 2.5*

Na een paar keer beluisteren toch iets enthousiaster. 3*

Als ik nog ouderwets met papyrus en ganzeveer mag schrijven, veronderstel ik dat de eerste vijf nummers de A-kant vormen, op een vinylplaat natuurlijk. Wel, die vind ik bijzonder aangenaam en zelfs bijna sterk. Rise Up, Brave New World en vooral het magnifieke Don’t Turn Around zorgen voor veel luisterplezier in de eerste helft van dit NWOBHM debuutalbum van deze Britten.
Sky’s Falling Down is de eerder genoemde en roemruchte powerballad, maar van in de tijd toen die dingen nog enigszins verteerbaar waren voor de tere maag van Sir Spamalot. Op dit nummer hoor ik bijzonder mooie gitaarsolo’s.
Kant B vind ik een beetje minder, voor de moderne cd-generatie en de hypermoderne mp3-generatie de volgende vijf nummers. Toch was ik blij verrast met het aangename geluid en de aangename “feel” die dit album mij bezorgt. Hoogtepunten zijn Rise Up, Don’t Turn Around en Rip It Up. Jammer voor Persian Risk verscheen dit album in het glorierijke metaljaar 1986 en verzoop dit album wellicht tussen het toenmalige rijke aanbod.
Vanwaar ken ik deze groep? Via trapetrading natuurlijk zo’n twintig jaar geleden, ik heb nog mooie dingen zitten in mijn kast… Hopelijk doen al die cassettes het nog. Noot voor de geïnteresseerde: op de heruitgave van hun debuutalbum – en enig album - staan de nummers van de EP Too Different uit 1984.

Is dit album met Phil Campbell?

Dag Von Helsing, enig opzoekwerk levert inderdaad Phil Campbell als ex-lid op maar op geen enkele officiële plaat, zoals dat zo mooi heet.