Gato Barbieri - Chapter One: Latin America (1973)

Mijn muziekverslaving gaat ondertussen zover dat ik ook op vakantie op zoek ga naar plaatselijke muziekzaken. Denemarken is een land waar meer jazz en meer vinyl te vinden is als in ons boerenkool-stampot landje. Gelukkig maar, want zo kwam ik relatief goedkoop dit jazzpareltje tegen

Een intense scheurende sax van Gato Barbieri, latijnsamerikaanse ritmes, en een orkest van "wereld-muzikanten" (als in wereldmuziek) maken dit een lekker tegendraads jazzfeestje.

Het geheel heeft wel wat weg van Charlie Haden's Liberation Music Orchestra ..maar dan wat minder rommelig

4,0*

Hmm, ik heb hiervan de complete uitgave. Ook eens toevoegen. Erg fijne plaat, daar moet ik je gelijk in geven, fred.

Is die complete uitgave dan Chapter 1t/m 4 ? zo ja dan ben ik wel benieuwd, lijkt me een leuke verzamelaar.

Ik heb het even nagezocht en het is een uitgave met de eerste twee hoofdstukken erop. Sommige tracks die waren ingekort zijn in hun volle lengte te horen en er staan ook nog wat alternatieve versies op geloof ik.

Met een jonge Dino Saluzzi kom ik net achter

Ha, met deze temperaturen neemt bij mij ook de Gatokoorts wel weer toe.

nu pas?

Gato heeft een snijdende toon in z'n geluid zitten die goed bij me valt. Vanwege plezierige ervaringen aan projecten waaraan hij meedeed (platen van Don Cherry, Charlie Haden, Michael Mantler en Carla Bley), ook maar eens een soloplaat aangeschaft. En dat was geen slechte keuze. Heerlijke (zomerse), swingende en niet al te vrije jazz met Latijnse invloeden. Zeer aangenaam!

Voor 4 dollar de vinyl versie gekocht

Voor platen als deze lijkt het woord "wervelend" haast te zijn verzonnen, want dit grootse spektakel van Gato Barbieri en kornuiten is niet minder dan dat. De twee lange composities (van Barbieri zelf) weten het meest te bekoren. Het scheurende saxgeluid voert de boventoon, maar daarnaast passeert er nog een keur aan (Latijns-Amerikaanse) instrumenten de revue, het ene al wat minder gangbaar dan het andere, met onder meer de bandoneon, erkencho, quena en charango.

Bovendien zorgt de ritmesectie voor een ontzettend lekkere groove. Het vliegt nergens uit de bocht, maar klinkt wel bijzonder fijn (zelfs het mindere weer, dat in een zomerdip verkeert, kan de pret niet bederven).

4,5 sterren