Mateus Aleluia - Olorum (2020)

Mateus Aleluia (1943) maakte vanaf eind jaren vijftig deel uit van de formatie Os Tincoãs. Die groep had wat lokaal succes in de jaren zeventig en was geïnteresseerd in syncretisme. De groep werd bijzonder beïnvloed door candomblé, een Afro-Braziliaanse volksreligie die probeert elementen van Yoruba en Rooms Katholicisme met elkaar te verenigen. Na verschillende wijzingen in de samenstellingen van de groep vertrokken zij in 1983 naar Angola. Daar werkte Aleluia verder aan de integratie van Afrikaanse, Braziliaanse en Europees-klassieke muzikale tradities (Bach, Palestrina).

Dit album is het meesterstuk van Aleluia's carrière. Op de plaat zijn verschillende bekende Braziliaanse muzikanten te horen - een aantal van hen staat bij de informatie op deze site vermeldt. Aleluia heeft een prachtige, volle stem, waarmee hij de Afro-Braziliaanse geschiedenis vertelt. Andere thema's zijn de reizen in Angola, zijn liefde voor geuren en kleuren en de verhalen van mensen. Maar Aleluia schuwt ook religieuze thema's niet.

De muziek op deze plaat is gloeiend warm. De teksten zijn geïnspireerd en doorleefd. De muzikanten spelen fantastisch. De teksten van Aleluia waren nooit beter - misschien in het besef dat dit zijn laatste kunstje kan zijn. Het is muziek met hart en ziel, gezongen vanuit een rijk leven en een diepe religiositeit. Een prachtige parel en een van de beste platen van 2020, wat mij betreft.