Liars - Liars (2007)

Wat is Plaster Casts Of Everything toch een heerlijk nummer. Na 3 luisterbeurten vind ik het vrij afwisselende plaat, die af en toe wel eens naast de bal slaat.

3,5* om te beginnen, we horen wel hoe het verder gaat.

Kan ik mij volledig in vinden. Ook ik begin op 3,5/5.

Een fijne plaat om naar te luisteren, maar ergens voelt het als een veilige stap voor Liars. Het trio dat met Drum's Not Dead uit 2006 één van die zeldzame briljante stijlswitchen maakte en zich volledig stortte op een avant-gardistische zoektocht naar ritme en ambient. Misschien is dit het consistente poprock album dat hun carrière eindelijk een boost zal geven (het klinkt in ieder geval een stuk toegankelijker).

Een aantal favorieten tot nu toe zijn 'Plaster Casts of Everything' (vier minuten apocalypse) en 'Houseclouds' (Beck zou er trots op zijn), maar het echte juweeltje hier is 'Sailing to Byzantium' - een ijzersterke slowburner met een slepende, dromerige melodie. De plekken waarop Liars terugvallen op hun avant-garde songsmede valt het op dat deze stukken de context missen die ze op Drum's Not Dead wel hadden kunnen krijgen, en vallen daardoor op door hun abstractie en leegte (niet op een goede manier dus). Grootste faler hier is 'Leather Prowler'.

Nu moet ik er wel bij zeggen dat de makkelijkere nummers het misschien lastig maken om de minder toegankelijke stukken te waarderen. Een heel album vol moeilijke muziek is, hoe ironisch ook, makkelijker te behappen dan één abstractie binnen een groep meezingers.

Overigens heb ik 'm wel genoemd als één van de betere platen van 2007 (tot nu toe) dus ik heb er wel vertrouwen in. Ondanks dat zet ik 'm even op 3,5*.

Kan ik mij wederom volledig in vinden.

Zeer goed beschreven, Japieee. Ik geef je op elk punt gelijk. Ik heb hem op 4* staan, omdat het verslavingsgehalte (net als ik dat had bij Drum's Not Dead) weer exponentieel toeneemt en ik hem erg vaak draai (waarbij ik Leather Prowler telkens skip; wát een misser). Dat deze plaat een minder coherent geheel vormt dan de vorigen, vind ik ook wel iets hebben. Ik hou wel van rommelige hak-op-de-tak platen.

Echt de plank misslaan doen de Liars zeker niét op dit album. Drum's Not Dead was een geniaal meesterwerk, en het is deze band vergeven dat ze weer even met de voeten op aarde landen en een album afleveren met 'gewoon' zeer puike nummers; soms heerlijk uitbundig, en toch net weer iets te dwarsliggend om zomaar in een hokje versleten te worden. Het was even wennen om dat wijdse kathedraal-reverb-geluid van Drum's Not Dead verruild te horen worden voor productie in de kleine ruimte, en soms kreeg ik de indruk dat de nummers niet met zulke aandacht en precisie waren opgenomen als bij hun vorige album; maar goed, daar hadden ze dan ook twee jaar aan zitten schaven.

Los daarvan toerlejourt dit album zich behendig tussen de beste platen van dit jaar. Vanaf Plaster Casts dondert het over je heen, nummers als Houseclouds, Freak Out en Clear Island zijn compleet verslavend. Dit album gaat nog heel vaak gedraaid worden de komende tijd, en een dikke 4* kan ik er wel alvast aan kwijt.

Wél een prachtige hoes, trouwens. Van de nummers zijn er een paar briljant(Sailin to Byzantum, Plaster Casts..), maar toch ook een paar die me niet weten te pakken.

Ach, bij Drum's not Dead begon ik ook met een 3,5*.

Zo even net via de Luisterpaal gehoord en het was niet echt mijn ding om eerlijk te zijn, iets te experimenteel naar mijn mening. Er zaten heus wel wat leuke tracks op zoals: Plaster Casts of Everything, Houseclouds, Sailing to Byzantium, Protection

Ik geef deze een krappe 3, 0 sterren.

Gefreak met een flinke echo van de oude Sonic Youth platen. Wel lekker maar een beetje eentoning.

3,0

Met Drum's Not Dead kon ik destijds helemaal niets maar deze Liars plaat vind ik erg goed. Zoals Yak al schreef: "toerlejourt dit album zich behendig tussen de beste platen van dit jaar".
Eerste indruk is misschien wat rommelig (hou ik wel van) maar na meerdere draaibeurten valt alles op zijn plaats.
Schijnt dat ze voor dit album geen studio samen gezien hebben maar dat de nummers via e-mail tot stand zijn gekomen.
Maar dat heb ik gelezen geen idee of dit klopt.

(drum's not dead staat nu op mijn mp3 speler voor nog een poging)

Na Drum's geluisterd te hebben, is dit best straight forward. Het begint lekker met nr 1 om dan t/m nr 4 in te zakken. Vanaf het 5e gaat het echter weer helemaal goed en dan is er ook geen vuiltje meer aan de lucht en hebben we een lekkere rockcd, met een leuke gitaarsound die misschien zelfs wat Sonic Youth achtig aandoet?
Anyway, wel leuk. 3.5*

Klinkt mij nog wat te eentonig. Hoor idd wat Sonic Youth maar ook The Jesus and Mary Chain. Stem is nogal vlak. Ik hou het voorlopig op 2.5*.

Blijf deze ook een stuk minder inden dan Drum's not Dead, maar nummers als Pure Unevil, Clear Island en vooral Plaster Casts of Everything spreken me toch enorm aan

Om de één of andere reden moet ik nogal aan Jane's Addiction denken bij deze plaat. Het zal de weinig geinspireerde zang zijn.

Vind het toch opmerkelijk dat veel mensen dit album slechts 3,5* of minder waard vinden. Dit is een prima plaat na het memorabele Drum's Not Dead. Toegankelijker dan ooit (Houseclouds, prima liedje overigens), maar er staan ook weer een paar fantastische nummers op. Ook snap ik de kritiek op Leather Prowler hierboven niet helemaal: dat nummer heeft juist zo'n mechanische feel, zoals ik die ook bij veel nummers van Drum's Not Dead ervoer. Maar eerlijk is eerlijk: als album zit deze selftitled gewoon minder sterk in elkaar dan Drum's Not Dead. Ook vind ik de recente opvolger van deze, Sisterworld, iets sterker. Maar deze is uiteindelijk wel gegroeid en ik durf er dan toch ook wel vier sterren voor te geven. Beste nummer? The Dumb In The Rain.