Jerusalem - Volume 2 (1980)

Het tweede album van deze Zweedse christelijke rock band. Jerusalem maakte altijd een album eerst in de Zweedse taal en voor het buitenland daarna in de Engelse taal. Logisch dat deze laatsten hier staan op Music Meter, want de Zweedse versies waren niet te verkrijgen. Grote man achter Jerusalem was gitarist/zanger Ulf Christiannsson, die voor teksten en muziek zorgde. Enkel van Dialogue is de muziek van Dan Tribell.
Jerusalem staat bekend als één van de eerste christelijke hardrock bands met een zeer klassieke evangelische boodschap verpakt in hardrock. Zeker de opvolger 'Warrior' is daarin een voorbeeld.

Op dit album valt de hardrock nog wel mee. Een recensent vergelijkt het meer met een kruising van Supertramp en Deep Purple en noemt het meer progressieve rock. Ik denk dat dit vooral komt om het samenspel van solo gitaar en keyboards. Persoonlijk mis ik wel wat van de energie en metal achtige van 'Warrior' , ik vind dit album wat Amerikaans klinken. Blijft allemaal redelijk tussen de lijntjes. 'Wake up' is een leuke verrassende opening, 'rock and roll' verraadt het al een rock-and-roll nummer al la Status Quo. De drie andere nummers zijn redelijk, maar niet verrassend.

Kant 2 opent met het langste nummer 'introduction' , Jerusalem heeft altijd één langer nummer op een lp. Het start met een klassieke intro en dan wordt het een echt prog-rock nummer met nogal wat wendingen. Persoonlijk vind ik dit weer ergens op lijken, als je je niet te veel ergert aan de hoeveelheid keer dat 'Jesus' wordt genoemd. Maar muzikaal zit het best wel goed in elkaar. Ook het tweede nummer 'Dialogue' is een goed nummer, waar inderdaad wel wat Supertramp achtige zaken in te vinden zijn. "Bye Bye World' begin met een drumsolootje en dan is het weer wat meer rock and roll. Ik ben hier niet echt kapot van, niet echt origineel en soms zelfs wat kinderachtige humor. (na-na- na-na-na, lijkt wel kinderen voor kinderen).
Gelukkig eindigt de plaat niet met deze anti climax, maar met 'a flower', een ballad-achtig nummer. Jerusalem zit met deze plaat duidelijk in de (hard) rock hoek van eind jaren 70. Ik vond het in die tijd heerlijk dat er in ieder geval ook christelijke groepen waren die stevige muziek maakten en op deze wijze aansluiting probeerden te maken met de jeugd. Teksten waren zeer evangeliserend en ook recht voor zijn raap wat dat betreft. Vaak hoorde je later van sommige groepen dat ze zich achteraf soms wel schaamden voor de directheid en dogmatische wijze van aanspreken.
Als je je daar niet te veel aan ergert is het een redelijk album, maar het haalt het niet bij de opvolger "Warrior".