Needlepoint - Walking Up That Valley (2021)

Als je mij had verteld dat dit een plaat uit 1972 was, had ik je ook geloofd. Er is namelijk geen spoor van deze tijd te vinden. Needlepoint zit met zijn sound duidelijk in de warme en jazzy Canterbury-progsound à la Soft Machine en vooral Caravan, ook de vocalen hebben die heerlijke rustige toon. Aangename plaat om naar te luisteren, maar er zijn ook niet echt passages waar ik echt van onder de indruk raak.

Klinkt inderdaad als Caravan, voornamelijk ten tijde van In The Land Of Grey And Pink. Of het een goed album is kan ik nog niet zeggen

Het is wel heel erg Caravan-light wat we hier horen. Het mist alleen wel het speelse dat het origineel kenmerkt, en het blijft ook te veel hangen in down- en midtempo.

Niet onaangenaam maar ook niet echt heel spannend.

Op deze plaat klinkt de plaat wel erg als Caravan. Maar daardoor irriteert het een beetje. Het klinkt teveel als een kopie, waarbij het origineel (Caravan) mij meer weet te overtuigen.

I ken de band Caravan eerlijk gezegd alleen van naam en dat is wat betreft het beluisteren van deze plaat blijkbaar een voordeel. Ik ben deze plaat gaan luisteren omdat de plaat op Stickman Records is uit gekomen en de drummer nog met Motorpsycho getourd heeft.

Ik geniet erg van deze plaat. Mooie melodieën, fijne jazzy instrumentaties, mooie sfeer. Zoiets. Toch maar eens hun vorige plaat ook luisteren. En iets van Caravan natuurlijk.