10,000 Maniacs - The Wishing Chair (1985)

Minder interessant dan de debuut-EP en eerste langspeelplaat, maar wel iets consistenter. Verder wordt er veel van die plaat gerecycled op The Wishing Chair. De plaat staat vol met coole country/folkrock-songs in de hoek van de vroege R.E.M, James en The Pogues, en een vleugje Fleetwood Mac.

The Colonial Wing is niet briljant, maar schudt de boel wel wakker, mede door een synthese tussen funky en scheurend gitaarwerk van Robert Buck (of is het John Lombardo?). De statement-rock van Scorpio Rising (weer zo'n wijsneuzerige tekst) is een stuk minder geslaagd. Op My Mother The War werkt het beter, omdat de warmte ondanks de gierende gitaren bewaard blijft.

De productie van Joe Boyd mag er zijn (die ik vooral ken van Nick Drake, Fairport Convention en andere Britse folkrock-artiesten van eind jaren 60); bijna de hele plaat het warme nostalgische folkgeluid van de laatste zonnige dagen in het herfstseizoen. In hetzelfde kwam Fables of the Reconstruction van R.E.M. uit, ook geproduceerd door Boyd.

Uitschieters zijn Can't Ignore the Train, Just as the Tide Was a Flowing, Grey Victory, Among the Americans en Tension Makes a Tangle.

Grappig; The Colonial Wing klinkt behoorlijk als de riff die Johnny Marr op Gravitate To Me van The The.

Plaat komt laat op gang, pas op het einde vanaf nummer 9 vind ik het leuk worden

The Wishing Chair uit 1985 is het tweede volledige album van de band 10,000 Maniacs. Dit album laat hun unieke mix van (indie) folk en rock goed horen. De stem van zangeres Natalie Merchant geeft de nummers een dromerige, maar soms ook krachtige sfeer. De teksten gaan vaak over maatschappelijke thema's, geschiedenis en persoonlijke verhalen.

Het album opent met Can’t Ignore the Train. Dit is een juweeltje. Een 10.000 Maniacs song Avant La Lettre. De songtekst schildert een melancholisch en introspectief beeld van het leven in een klein, vergeten stadje. De trein symboliseert verandering of ontsnapping, iets dat niet genegeerd kan worden. Het nummer verkent thema's van spijt, opsluiting in routines en de zoektocht naar vrijheid, terwijl de "wishing chair" staat voor hoop en verlangen naar iets beters. (9)

Het tweede nummer Scorpio Rising is een folkrocknummer met een fraaie energieke melodie. De tekst beschrijft een persoon die, net als een schorpioen, zichzelf beschermt en anderen op afstand houdt, wat leidt tot eenzaamheid en gemiste kansen op liefde en verbinding. (7,5)

Just as the Tide Was a Flowing is een traditioneel Engels volksliedje, opnieuw geïnterpreteerd door 10,000 Maniacs in een folkrockstijl.. De tekst vertelt over een romantische ontmoeting aan de kust, waarbij de vloed symbool staat voor veranderende emoties en het verstrijken van de tijd. (8)

De songtekst van Lilyday verkent de rust en schoonheid van een begraafplaats, waar stilte en herinnering troost bieden. Het beschrijft de serene sfeer en de verbinding met het verleden, terwijl het de vrede benadrukt die gevonden wordt in deze heilige en tijdloze plek. Een mooi ingetogen song met vooral een folky karakter. (6,5)

De songtekst van "Back O' the Moon" schetst een dromerig en mystiek beeld van jeugd, verbeelding en ontsnapping aan de realiteit. Het vertelt over Jenny, een jong meisje dat onbewust is van de magische, verborgen werelden die de verteller ziet. De tekst reflecteert op het contrast tussen volwassenheid en kinderlijke onschuld. De muziek is dromerig en melancholisch. (7)

"Maddox Table" van 10,000 Maniacs combineert alternatieve rock met folk-invloeden. De tekst vertelt het verhaal van een arbeider in een meubelfabriek, die reflecteert op de fysieke en emotionele lasten van zijn werk en het streven naar een beter leven. (7)

De tekst beschrijft een museumvleugel gevuld met koloniale artefacten, en reflecteert op de geschiedenis van kolonialisme, hebzucht en bijgeloof. Het nummer roept op tot nadenken over de erfenis van het kolonialisme en de manier waarop deze geschiedenis wordt tentoongesteld. Een energiek nummer maar het wat eentonige ritme en de melodie spreken me minder aan. (6)

Grey Victory is een nummer met een aantrekkelijke melodie waarin Natalie Merchant zingt over de verwoesting en menselijke tragedie veroorzaakt door de atoombom, specifiek verwijzend naar de aanval op Hiroshima. Het benadrukt de verschrikkingen van nucleaire oorlog, de vernietiging van gemeenschappen en roept cynisch op tot reflectie over de toekomst in een door kernwapens gedomineerde wereld. (8)

Among the Americans beschrijft de tragedie van gedwongen migratie en onderdrukking van inheemse volkeren. Het symboliseert historische onrechtvaardigheid en de harde realiteit van koloniale expansie. Een lekker melodieuze track die aanstekelijk werkt. (7)

Everyone a Puzzle Lover verkent de ongelijkheid tussen mensen die geboren worden met privileges en degenen die in armoede leven. Een wat ingetogen song met een eenvoudige melodie die wel past bij het onderwerp. (6,5)

Cotton Alley beschrijft jeugdherinneringen aan plagerijen en spelletjes in Cotton Alley, waarbij zowel plezier als kleine pesterijen worden belicht. Een simpele melodie en zang die een nostalgisch gevoel opwekken. (6,5)

Daktari is een nummer met tropische accenten in de muziek. Niet helemaal mijn ding. De songtekst beschrijft een gevoel van onrust, chaos en instinctieve reacties op gevaar of stress. De herhaalde oproep om "te gaan zitten" lijkt een metafoor voor kalmte te midden van paniek. De muziek combineert speelse klanken met onderliggende spanning en onzekerheid. (6,5)

My Mother the War" is een nummer van 10,000 Maniacs dat de impact van oorlog op individuen beschrijft, vooral vanuit het perspectief van een moeder. De tekst toont haar actieve betrokkenheid bij oorlogsactiviteiten en de emotionele tol die dit eist. Met een overtuigend ritme, mooie melodie en licht agressieve zang een erg fijne track. (8)

"Tension Makes a Tangle" van 10,000 Maniacs is een alternatieve rocktrack met een melodieuze en introspectieve sfeer. De songtekst verkent thema's als herinnering, familiebanden en de complexiteit van menselijke relaties, waarbij het beeld van 'spanning' wordt gebruikt om de verwarring en uitdagingen in het leven te illustreren. (7)

"Arbor Day" van 10,000 Maniacs heeft een levendige folk-rock stijl met de nadruk op folk. Het heeft een energieke sfeer en is vooral een meezinger. De songtekst gebruikt metaforen om politieke intriges en verborgen waarheden te beschrijven, waarbij thema's als bedrog en machtsstrijd worden verkend. (6)

Conclusie en aanbeveling:
The Wishing Chair is een veelzijdig album dat de mix van folk en rock van 10,000 Maniacs goed laat horen. De teksten zijn vaak diepgaand en raken thema’s als oorlog, jeugdherinneringen en sociale ongelijkheid. Hoewel niet elk nummer even sterk is, maken juweeltjes als Can’t Ignore the Train, Grey Victory en My Mother the War dit album absoluut de moeite waard. Voor fans van introspectieve en poëtische muziek is dit een aanrader.

Waardering: 7,1