Pinegrove - Amperland, NY (2021)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Pinegrove - Amperland, NY - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Pinegrove - Amperland, NY
Pinegrove was me tot dusver niet echt opgevallen, maar dit 70 minuten en live opgenomen eerbetoon aan de plek waar de band zoveel inspiratie opdeed bevalt me echt uitstekend

Amperland, NY was de plek waar de Amerikaanse band Pinegrove vaak verbleef voor het maken van muziek. Het huis waar de band zoveel goede momenten beleefde is inmiddels verkocht, maar dankzij het live opgenomen Amperland, NY en de bijbehorende film blijft de herinnering aan de plek levend. Hiernaast laat Pinegrove horen dat het een prima band is, die in meerdere genres uit de voeten kan. Een beetje indie-rock, een beetje emo en een beetje alt-country maken van Amperland, NY echt een prima gitaarplaat. Omdat het album live is opgenomen klinkt het wat ruw, maar dat komt de kwaliteit van de muziek van Pinegrove alleen maar ten goede.

Marigold, het vijfde album van de Amerikaanse band Pinegrove, heeft vorig jaar een tijd op de stapel met mogelijke krenten uit de pop gelegen, maar uiteindelijk kwam het niet tot een recensie. Het overkwam de band uit Montclair, New Jersey, overigens ook met het in 2018 verschenen Skylight, het vierde album van de band.

Driemaal is ook dit keer scheepsrecht, want met Amperland, NY trekt de Amerikaanse band inmiddels al een aantal weken mijn aandacht en in die weken raakte ik volledig overtuigd van de kwaliteit van het album. Het album is deze week dan echt verschenen, samen met een heuse film met dezelfde titel.

Amperland, NY is een film over het huis in de staat New York waar de band vaak verbleef, muziek opnam en optrad. Het huis is inmiddels verkocht, maar met de film en dit album brengt de band een laatste eerbetoon aan de plek waar zoveel moois tot stand kwam. Het album werd live opgenomen in het betreffende huis en bevat materiaal van de eerdere albums van de band, waarbij heel vroeg werk en de songs van Marigold domineren.

Het zijn songs die ik de afgelopen jaren kennelijk steeds net niet goed genoeg vond, maar Amperland, NY is een heerlijke gitaarplaat, die ook nog eens bijna 70 minuten muziek bevat. Omdat het album live is opgenomen klinkt het allemaal net wat ruwer en directer dan op de vorige albums van de band, maar dat pakt wat mij betreft alleen maar goed uit.

Ik noemde Amperland, NY hierboven een gitaarplaat. Dit omdat de gitaren domineren op een album, maar waar de meeste gitaarplaten zich beperken tot één genre, kan Pinegrove in meerdere genres uit de voeten. Amperland, NY bevat invloeden uit de indie-rock uit de jaren 90, herinnert zo nu en dan aan de emo van het geweldige Sunny Day Real Estate, maar wanneer Pinegrove een banjo en vooral een pedal steel uit de kast trekt, hoor je ook volop invloeden uit de alt-country.

Amperland, NY is een mooi klinkend album, maar het is ook een album zonder al teveel opsmuk dat de energie van live-opnamen heeft behouden. In muzikaal opzicht is het lekker afwisselend, met zo nu en dan heerlijk directe gitaarsongs, maar in andere songs ook volop ruimte voor een breed uitwaaiende pedal steel.

Dat het album de energie van live-opnamen heeft behouden betekent overigens niet dat de band hard speelt. Veel songs op het albums bevatten ingetogen en subtiele passages, die fraai worden afgewisseld met wat steviger werk.

Als ik luister naar Amperland, NY kan ik me eigenlijk niet voorstellen dat ik de vorige albums van de band heb laten liggen. Deze albums verdienen zeker een nieuwe kans en hiernaast kijk ik uit naar nieuw materiaal, dat de inspiratie ergens anders zal moeten vinden dan in Amperland, NY, maar voorlopig kan ik prima uit de voeten met het nieuwe album, dat 70 minuten lang vermaakt met prima songs die vol passie worden uitgevoerd.

Bonus is overigens dat voormalig Pinegrove lid Nandi Rose Plunkett aka Half Waif is aangeschoven voor flink wat ondersteunende vocalen, die zorgen voor wat meer dynamiek en variatie in de vocalen. Al met al een bijzonder lekker album van een wat onderschatte band. Erwin Zijleman

"De surrealistische muziekfilm Amperland, NY laat het Pinegrove-universum tot leven komen."

Twee besnorde heren in formele kleding zitten tegenover elkaar aan een klein tafeltje. De één eet een broodje met pindakaas en jam en de ander leest de krant, terwijl een enkele dinerkaars de stoffige ruimte verlicht. Een klodder jam valt op de eerste snor zijn schoen terwijl de snor die de krant leest plots een foto van hun gewaardeerde vriend Lincoln Rothko the Sloth in de krant ziet staan. Blokletters boven de foto spellen: VERMIST!

De band Pinegrove is in hun hoofdkwartier – een vrijstaand huis in de staat New York dat ze Amperland hebben genoemd – aan het repeteren wanneer de twee heren aankloppen: of ze Lincoln de laatste tijd nog gezien hebben. Wat volgt is een tachtig minuten durende audiovisuele zoektocht naar de mascotte van de band. Maar om in de juiste gemoedstoestand te komen, ronden ze eerst de repetitie nog even af! Ieder bandlid is in een eigen heldere kleur gekleed, ieders hoekje van de oefenruimte uitgedost in diezelfde monochrome tinten, en aan de muur hangt een foto van Lincoln: een luiaard-knuffelbeest.

De muziekfilm Amperland, NY is een ode aan het huis waar Pinegrove hun laatste twee albums heeft opgenomen en aan de Pinegrove community. De band heeft in zijn elfjarig bestaan namelijk een trouwe fanschare opgebouwd. Symbolen die aan de band gekoppeld zijn, zoals de overlappende rechthoeken van de Cardinal albumhoes uit 2016 en het ampersand-teken (&), worden vaak door fans van de band als tattoo gezet. Ook Kristen Stewart, de actrice van onder meer de Twilight Saga en de nieuwe Charlie’s Angels, heeft er één. In een interview met Ethan Shanfield van Atwood Magazine legt Evan Stephens Hall, frontman en creatief leider van Pinegrove, uit dat het ampersand-teken voor hem een manier symboliseert om kunst te interpreteren: “alles wat je ziet is waar, zonder andere mogelijkheden uit te sluiten.” Het is een bewuste keuze van de band om de Pinegrove community uit te bouwen. Op hun website hebben ze ook een platform voor de fans waar songteksten en akkoordenschema’s gedeeld worden en waar fans onderling kunnen praten en filosoferen over de band en hun muziek. De naam van dit platform: Amperland.

Het kleurgebruik, de herhaling van het ampersand-teken (als versiering op de voordeur en in de tussentitels) en de komisch aandoende gezichtsbeharing van de twee heren geven een kinderlijke speelsheid aan Amperland, NY. Cinematografisch wordt dit versterkt door de symmetrie die vaak in de beelden te zien is, de vloeiende camerabewegingen, en gecoördineerde bewegingen van de personages. De manier waarop emoties en reacties uitvergroot worden doet denken aan de kleuterprogramma’s van vroeger en draagt hier bij aan de surrealistische toon van de muziekfilm. Tijdens de stroef verlopende zoektocht naar Lincoln, hun mascotte en vriend, kloppen verschillende vrienden van de band spontaan aan bij het hoofdkwartier van Pinegrove. Eén daarvan is Nandi Rose Plunkett. Zij maakte vanaf het begin al onderdeel uit van de band, maar toert niet meer met Pinegrove omdat zij tevens haar eigen succesvolle muzikale project, Half Waif, heeft. Tegen het eind van de film kloppen ook de vaders van Evan Stephens Hall en drummer Zack Levine aan en spelen zij drie nummers met de band mee.

Wat dit laat zien is vooral dat Pinegrove een los collectief van muzikanten is die bovenal goede vrienden zijn. De kern van de band bestaat uit Hall en Levine en verder zijn er enkele los-vaste bandleden die aansluiten naar gelang ze beschikbaar zijn. Nummers uit het gehele oeuvre van Pinegrove komen voorbij in de muziekfilm Amperland, NY. Doordat ze vaak een verschillende bezetting hebben, zijn de uitvoeringen elke keer net even anders. De meeste nummers van hun nieuwste album, Marigold, worden gespeeld en daarnaast komen er een dozijn nummers van hun vorige albums voorbij.

Marigold kwam in januari 2020 uit. Twee maanden voor die release nam Pinegrove Amperland, NY al op. De nummers op het nieuwste album schreef Hall in een periode dat hij zelf erg geïsoleerd was. De focus van de film op Amperland als studio en creatieve vrijplaats resoneert nu als bij stom toeval heel goed met de isolatie waarin we nu allemaal leven. Zo werkte de band al aan een concert waar je van kon genieten op de computer, voordat iedereen concerten begon te streamen. De plot van Amperland, NY – The Movie is wat zwak, maar visueel is het een genot. De muziek die uitgekozen is voor deze film is een gevarieerde selectie uit de vier studioalbums en drie EP’s van Pinegrove. Sommige van de populairste nummers zijn bewust achterwege gelaten ten faveure van enkele nummers die zich nog niet eerder hadden geleend voor een live-opname.

Amperland, NY is ook als soundtrack beschikbaar en duurt dan tien minuten korter dan de film. Voor de tijdswinst hoef je de film dus niet over te slaan. Een argument voor het bekijken van de film is dat deze het Pinegrove-universum juist tot leven laat komen waardoor zowel fans als nieuwe luisteraars naar Amperland kunnen ontsnappen.


Dit stuk is door mij geschreven voor de EnClave-blog en daar op 9 maart 2021 voor het eerst gepubliceerd: Pinegrove – Amperland, NY – en-clave