The Rods - Let Them Eat Metal (1984)

Zesentwintig jaar geleden heb ik dit via een tapetradende vriend op cassette gekregen, de hoes is inderdaad nogal fout hilarisch maar indertijd wist ik dat niet. Kort en bondig beschreven vind ik dit een kruising tussen Anvil en AC/DC, soms dezelfde foute teksten als Anvil dat we maar aan de tijdsgeest zullen wijten, maar meestal dezelfde riffs. AC/DC is een lievelingsgroep van mij, Anvil is dat veel minder. Ik vond dit album best wel eens leuk om te horen, maar om nu te zeggen dat dit essentieel rockers-voer is, neen, dat zou ik niet durven zeggen. Och, laat ik het maar beschrijven als een gedachten-op-nul-zetten-en-waarom-niet-plaat. Simpel en degelijk en uit "mijn" tijdperk" alweer en er staan best wel knappe gitaarsolo's op, geen miljard noten per seconde maar mooi opgebouwd. Een drie voor deze heren.

Gek dat ik er vanavond op let bij een nieuwe luisterbeurt: de gelijkenissen tussen Bad Blood van The Rods en Breaking the Law van Judas Priest... (in het bijzonder sommige zanglijnen).