Ronnie Atkins - One Shot (2021)

De man die aan de wieg stond van mijn liefde voor melodieuze rock is ernstig ziek. Ronnie Atkins, de sympathieke voorman van de Deense band Pretty Maids, besloot niet bij de pakken neer te gaan zitten en goot alle doorleefde emoties in een album, treffend getiteld One Shot. Het levert een persoonlijk document op die mij bij de keel grijpt. Het titelnummer maakt duidelijk dat je maar een kans hebt om het leven te leven. Been there, done that! Gezondheid is het grootste goed!! Atkins zingt het bewogen, afwisselend met zijn opvallende softe en agressieve stem. Alles is goed en degelijk uitgewerkt en de gitaar is prominent aanwezig. Vocaal is alles top opgenomen en de stem zit voorin de mix. De koortjes ontbreken niet en de keyboards ondersteunen de gevoeligheid van de onderwerpen. Nooit halen de nummers de hardheid van Pretty Maids, ik vind dat prima, maar er zullen wellicht mensen zijn die een bepaalde agressie missen. Toch blijft het een plaat die af en toe stevig rockt. One Shot is met name geschikt voor mensen die het melodieuze aspect waarderen, alsmede teksten die de diepte zoeken. Een man die zoekt naar de zin van het bestaan, maar ook dankbaar is voor al zijn zegeningen. Dat je in zo’n periode dan ook nog in staat bent om zo’n retecatchy nummer als Real te schrijven zal de fans alleen maar meer respect doen voelen voor het testament van deze ambachtsman, die gemakkelijk een van de betere zangers uit het melodieuze rock/hardrock genre genoemd mag worden.