Voice Male - That's Live (1998)

Tja, a-capella samenzang, het kan altijd wel voor eventjes, maar een hele plaat uitzitten, pffft...
Wel verdienstelijke versie van popklassiekers;
Soap Bubble Box (Nits) en Kiss From A Rose (Seal) zijn wel best geslaagd te noemen, maar dit bandje zal nooit echt tot mijn favorieten behoren zulle!

***

Was dit in 1998??!!

Tjonge ik weet nog dat ik toen net voor Kerstmis in Antwerpen was. Het was zo rond 20.00 op de markt in Antwerpen. Er stond een podium en blijkbaar was er net iets dat op het punt stond om te beginnen. De spotlights gingen aan en daar kwamen 6 mannen het podium op gelopen. Totaal geen idee wat me te wachten stond bleef ik staan en wachtte af.....

Met verbazing keek ik toe hoe deze groep dus a-capella ging zingen. Allemaal bekende nummers in een onzettend leuke act en het belangrijkste..... het klonk nog lekker ook. Het werd drukker, drukker en drukker tot de markt echt voor de helft gevuld was. Het werd gewoon een ontzettend leuk en onverwachts feestje

Later deze cd gekocht en vooral het nummer van the pretenders Hymn to her is hemels mooi

Voor dat ik het wist waren we 1 uur en een kwartier verder. Wat een leuke en geweldige ervaring was dat zeg.

Later heb ik deze band nog eens in het theater gezien, maar het gevoel wat ik toen in Antwerpen voelde was er nu niet, omdat ik toen al wist wat ik kon verwachten en toch was het het erg leuk
Weer wat later heb ik ze gezien bij de voorronde voor het Belgische europeese songfestival.

Ik weet niet of ze nog optreden, maar 1 ding kan ik je vertellen. Al hou je niet van A-capella maar je hebt toch zin in een leuke avond, ga dan hier naar toe. Ze zullen je niet teleurstellen

De groep ontstond uit een kerkkoor, Kamer 11 dat in 1997 met een 6-tal zangers begon aan een a capella groep onder de naam Voice Male. Zanger Jan Vannot kwam uit Deurne (in Antwerpen) en zat in de lokale Chiro van onze parochie. Rond die tijd waren de jaarlijkse parochiefeesten nog vrij groots met optredens die een hele tent konden vullen. De keuze viel op Voice Male die in 1998 met dit album kwamen. Uiteraard een volle tent met heerlijke nummers die ik voor een deel nog goed kan meezingen. Omdat het zo'n groot succes was (combinatie van de sterke muziek en het contact via Jan Vannot) werden ze al meteen geboekt voor het volgende jaar. Rond de tijd van de feesten deden ze mee met de preselecties van Eurosong en het eigen nummer This is My Life. Dat nummer werd bij de RE-release van het album in 1999 toegevoegd, samen met de live versie van Radio Ga Ga.

Het was de laatste keer dat ze er kwamen optreden, gaandeweg werden de parochiefeesten ook minder succesvol, de feesttent verdween en uiteindelijk de feesten zelf ook. Maar de connectie met Deurne is altijd wel gebleven. Bij hun afscheidsoptreden zaten er veel bekende gezichten uit onze buurt in de zaal.

Voice Male werd toen vooral vergeleken met de enige andere bekende a capella groep die de mensen kennen: The Flying Pickets die vooral met Only You (Yazoo) een hit hadden in de jaren '80. Als je met zo weinig artiesten bent die a capella zingen, is het vergelijk snel gemaakt natuurlijk. Maar ik vind Voice Male toch beter. Je hoort dat ze uit een kerkkoor komen en hun ervaring hebben in dat a capella zingen en harmonie. Een mooie balans tussen de stemmen, de zangers kennen hun talen zodat ze ook niet-Engelstalige nummers kunnen brengen. En waar het past brengen ze ook de nodige humor in hun muziek. Terwijl de ietwat serieuzere nummers net die plechtige zang krijgen. Zoals Kiss from a rose, Hymn to her en ook Soap Bubble Box klinkt goed zonder het nummer belachelijk te trekken. De humor hoeft niet altijd, want de a capella is geen gimmick maar een zangstijl.

Nog altijd meer fan van hun eerste twee albums dan hun latere werk. Deels door de band die ik van vroeger had, maar ook door de keuze van de nummers en de samenstelling van de groep die gaandeweg veranderd is.