Ralph de Jongh - On the Blue Line (2020)

Ook in 2020 kende de creativiteit en productiviteit van Ralph de Jongh geen grenzen. Zo bracht hij bijvoorbeeld weer een vierluik uit, getiteld The Whole World Inside. Daarnaast onder andere het meer dan uitstekende Let It Be Good For All. Hierop was geregeld een opvallende rol weggelegd voor de lapsteel van Tim Birkenholz, vooral in het wonderschone Seed the Seeds. Op On the Blue Line speelt deze lapsteel een nog een prominentere rol. De meer ingetogen kant van Ralph komt in de songs volledig tot zijn recht. Deze keer dus geen uptempo Stones achtige rockers. Toch weet Ralph moeiteloos de aandacht van de luisteraar meer dan zeventig minuten vast te houden. Ralph heeft met Birkenholz net zo’n grote muzikale klik als met violiste Ewa Pepper. Deze onderlinge samenwerking leverde ook de uitstekende, samen geschreven afsluiter Shadow op. Tot de hoogtepunten reken ik de titelsong, welke behoort tot de fraaiste songs die Ralph ooit schreef. Het fraaie gitaarspel wordt omkaderd door gevoelige zang en achtergrondzang van YLVALIE, Birkenholz en Leon van Etten. Net zo fraai zijn Clenching My Teeth en It Was on the Earth #2. Let It Be Good For All rekende ik al tot een van zijn drie fraaiste albums in zijn oeuvre, On The Blue Line bevalt me zelfs nog beter. Let It Be Good For All is trouwens tijdelijk voor slechts 4,99 te koop in zijn website! Ralph maakt trouwens ook deel uit van de groep Cosmic Walhalla, welke precies om twaalf uur het nieuwe jaar in zal luiden met hun tweede single Black and White Birds.

De man is vast een zeer begenadigd muzikant. Maar ik vraag me af waarom hij zich in hemelsnaam 'Ralph de Jongh' noemt om beroemd te worden.

Wat een ongenadig goed en energiek muzikant is Ralph toch, Danny Vera heeft al heel wat veren ontvangen, niks mis mee, maar dit is toch nog wel een niveautje en natuurlijke klasse hoger.

Dit jaar zijn al vijf nieuwe albums uitgebracht, die allemaal weer zeer de moeite waard zijn.
De volgende drie projecten staan al gepland.