10,000 Maniacs - Can't Ignore the Train (1985)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Folk
Label: Elektra
-
Can't Ignore the Train (2:42)
-
Daktari (4:27)
-
Grey Victory (3:05)
-
The Colonial Wing (4:03)
0
geplaatst: 23 december 2024, 15:12 uur
De tweede EP van 10,000 Maniacs is deze uit 1985 daterende met als Titel Can’t ignore the Train. Een EP met 4 nummers die weer niet beschikbaar is op de (meest gebruikte) streamings-sites. Maar op YouTube valt het makkelijk te compileren.
De EP opent met het titelnummer dat in ditzelfde jaar eveneens aanvoerder is van het album The Wishing Chair. Grey Victory staat ook op het debuutalbum. The Colonial Wing is eveneens te vinden op The Wishing Chair en Daktari staat op deze EP, de debuut EP en het debuutalbum. Waarmee duidelijk is dat deze EP voor de fans niet echt bijdraag aan de verzameling.
Can’t Ignore the Train is een juweeltje. Een 10.000 Maniacs song Avant La Lettre. De songtekst schildert een melancholisch en introspectief beeld van het leven in een klein, vergeten stadje. De trein symboliseert verandering of ontsnapping, iets dat niet genegeerd kan worden. Het nummer verkent thema's van spijt, opsluiting in routines en de zoektocht naar vrijheid, terwijl de "wishing chair" staat voor hoop en verlangen naar iets beters. (9)
Daktari is een nummer met tropische accenten in de muziek. Niet helemaal mijn ding. De songtekst beschrijft een gevoel van onrust, chaos en instinctieve reacties op gevaar of stress. De herhaalde oproep om "te gaan zitten" lijkt een metafoor voor kalmte te midden van paniek. De muziek combineert speelse klanken met onderliggende spanning en onzekerheid. (6,5)
Grey Victory is een nummer met een aantrekkelijke melodie waarin Natalie Merchant zingt over de verwoesting en menselijke tragedie veroorzaakt door de atoombom, specifiek verwijzend naar de aanval op Hiroshima. Het benadrukt de verschrikkingen van nucleaire oorlog, de vernietiging van gemeenschappen en roept cynisch op tot reflectie over de toekomst in een door kernwapens gedomineerde wereld. (8)
The Colonial Wing tenslotte gaat over de erfenis van koloniale overheersing en de verzamelingen van plunderingen, rijkdom en culturele artefacten die in musea belanden. Het verkent hoe geschiedenis wordt bewaard, maar ook hoe hebzucht, geweld en bijgeloof de wereld vormden. Een nummer met een opzwepend ritme, maar verder niet zo sterk (6,5)
De EP Can’t Ignore the Train is een interessante maar niet essentiële toevoeging voor fans van 10,000 Maniacs. Hoewel sommige nummers ook op andere albums staan, maakt vooral het titelnummer indruk. De EP laat de vroege kracht van de band horen, maar biedt weinig nieuws voor verzamelaars. Toch is het de moeite waard om via YouTube te beluisteren. Fans van introspectieve, maatschappijkritische muziek zullen vooral genieten van Can’t Ignore the Train en Grey Victory.
Waardering: 7,5
De EP opent met het titelnummer dat in ditzelfde jaar eveneens aanvoerder is van het album The Wishing Chair. Grey Victory staat ook op het debuutalbum. The Colonial Wing is eveneens te vinden op The Wishing Chair en Daktari staat op deze EP, de debuut EP en het debuutalbum. Waarmee duidelijk is dat deze EP voor de fans niet echt bijdraag aan de verzameling.
Can’t Ignore the Train is een juweeltje. Een 10.000 Maniacs song Avant La Lettre. De songtekst schildert een melancholisch en introspectief beeld van het leven in een klein, vergeten stadje. De trein symboliseert verandering of ontsnapping, iets dat niet genegeerd kan worden. Het nummer verkent thema's van spijt, opsluiting in routines en de zoektocht naar vrijheid, terwijl de "wishing chair" staat voor hoop en verlangen naar iets beters. (9)
Daktari is een nummer met tropische accenten in de muziek. Niet helemaal mijn ding. De songtekst beschrijft een gevoel van onrust, chaos en instinctieve reacties op gevaar of stress. De herhaalde oproep om "te gaan zitten" lijkt een metafoor voor kalmte te midden van paniek. De muziek combineert speelse klanken met onderliggende spanning en onzekerheid. (6,5)
Grey Victory is een nummer met een aantrekkelijke melodie waarin Natalie Merchant zingt over de verwoesting en menselijke tragedie veroorzaakt door de atoombom, specifiek verwijzend naar de aanval op Hiroshima. Het benadrukt de verschrikkingen van nucleaire oorlog, de vernietiging van gemeenschappen en roept cynisch op tot reflectie over de toekomst in een door kernwapens gedomineerde wereld. (8)
The Colonial Wing tenslotte gaat over de erfenis van koloniale overheersing en de verzamelingen van plunderingen, rijkdom en culturele artefacten die in musea belanden. Het verkent hoe geschiedenis wordt bewaard, maar ook hoe hebzucht, geweld en bijgeloof de wereld vormden. Een nummer met een opzwepend ritme, maar verder niet zo sterk (6,5)
De EP Can’t Ignore the Train is een interessante maar niet essentiële toevoeging voor fans van 10,000 Maniacs. Hoewel sommige nummers ook op andere albums staan, maakt vooral het titelnummer indruk. De EP laat de vroege kracht van de band horen, maar biedt weinig nieuws voor verzamelaars. Toch is het de moeite waard om via YouTube te beluisteren. Fans van introspectieve, maatschappijkritische muziek zullen vooral genieten van Can’t Ignore the Train en Grey Victory.
Waardering: 7,5
* denotes required fields.
* denotes required fields.