Playboi Carti - Whole Lotta Red (2020)

Teleurstellend, doe mij dan maar de Mario Judah versie van WLR

Tja Carti, een rapper wiens aanpak haaks staat op het gangbare hip-hopideaal (een synthese tussen beat, flow en tekst). Waar hij voorheen de boel vol ad-lib'te met zijn normale stem, heeft hij hier constant een slurry autotune of een pitch-shifter op zijn stem. De resultaten zijn constant vreemd, en werken niet altijd. Waar het wel werkt zijn voor mij Go2DaMoon, Beno!, Slay3r, New Tank, Teen X, Meh, Control, Punk Monk, Place, Sky, Over, ILoveUIHateU, Die4Guy, Not Playing. Net iets minder dan de helft dus. Daar zou je een strak, kort album van kunnen maken als je wilt.

Carti blijft het liefst in anonimiteit, zo lijkt het. In plaats daarvan is de flow en ritmiek de focus. Er zijn melodieze beats, harde beats, en melodieuze harde beats. Het is aan het begin van een track echter altijd het hart vasthouden hoe irritant de Carti-vocalen eroverheen zullen zijn. Geluk is dat een track dan vaak niet lang duurt, maar daardoor wordt het ook wel een heel wisselvallige, fragmentarische plaat.

Esthetisch lijkt Carti beïnvloedt door Young Thug, Lil Uzi Vert, Trippie Redd, en op de hardere tracks hoor ik de vormexperimenten die SpaceGhostPurpp een paar jaar geleden uitbracht (donkere, meanderende producties met langgerekte klaagzang).

Ik begin een steeds groter zwak te krijgen voor Playboi Carti, het luistert gewoon ontzettend lekker weg.