The Essence - Glow (1995)

We schrijven inmiddels 2008 en nu pas een eerste bericht?!Merkwaardig. Destijds werd het album goed gerecenseerd en ook door mij zeer gewaardeerd. Nu ik het weer eens uit de kast getrokken heb klinkt het toch wat vlak en minder spannend dan toen.
Maar drie sterren blijft het zeker wel waard.

Voor de liefhebbers van The Cure is dit een absolute aanrader. Misschien niet zo goed als Disintegration, Wish, Bloodflowers, Pornography of Seventeen Seconds, maar des al te min, er lekker en de invloed van The Cure ligt er metersdik bovenop. Ook al is het wel veel luchtiger, is de muziek niet zo melancholisch en depressief als The Cure soms is, maar ge gitaariedeltjes, loops en de onderliggende toetsenpaletten zijn duidelijk afgekeken van het beste werk van The Cure.

Ik heb dit schijfje behoorlijk vaak gedraaid en nog steeds. Er is denk ik niet gemakkelijk aan te komen, maar van tijd tot tijd een heel lekker en luchtige variant voor degenen die en een beetje willen ademen en zich niet helemaal willen laten wegzuigen in de teksten van Robert Smith.