Door de nieuwe, wat soepeler regelgeving op de site is MPLsOund nu ook apart te beoordelen.
Album: MPLSound - Prince Vault - princevault.com
Ik kopieer mijn mening gelijk even hierheen:
"Fellas, let's make a funky record today."
Opener
(There'll Never B) Another Like Me bevat de bekende Prince-humor en het klinkt lekker oldschool.
De gitaarsound van het eerste album wordt hier helemaal losgelaten en je verkeert gelijk in een andere (funky) sfeer. Prima nummer alleen vind ik het persoonlijk net iets te lang.
Chocolate Box kende ik ook al en als dit geen Prince oude stijl is weet ik het ook niet meer. Zelfs de zo bekende jaren '80 drumcomputer is terug! Op dit soort nummers zit ik dus wel te wachten want het toont aan dat Prince nog steeds heerlijke nummers weet te schrijven die niet oudbakken klinken ondanks het feit dat we nu ook weer niets nieuws horen. Hier doet hij het gewoon goed en zo wil ik het hebben: funky en sexy. Echt heerlijk om die oude synth-geluiden terug te horen.........
Hallelujah zullen we maar zeggen en dat zingt hij zelf ook op
Dance 4 Me. Terug in de tijd met DJ Prince: hij wil dat we dansen voor hem en dat zullen we dan maar doen want op deze gortdroge Prince-funk kun je nu eenmaal moeilijk stil blijven zitten. Het zou een outtake van laten we zeggen Controversy kunnen zijn.
Helaas is
U're Gonna C Me weer zo'n drakerige ballad. Nu moet ik eerlijk toegeven dat veel ballads van Prince me altijd al wat minder deden en dan mag ook dit nummer het oude geluid doen laten terugkeren; ik vind het gewoon een vervelend skipnummer.
Here is een wat onopvallend nummer: licht en luchtig maar weinig spannend.
Valentina daarentegen vind ik dan weer een stuk leuker. Zoals Lotusflow3r de gitaarkant terug laat horen daar doet MPLSOunD oude tijden herleven met de synths en drumcomputer. Het is op dit nummer niet anders. Valentina klinkt loom en het koortje gaat er wat dreinerig tegenin maar dat doet het juist wel fijn klinken. Geen hoogtepunt van het album maar zeker ook geen skipmoment zoals hiervoor het geval is. En de gitaar mag ook even een solo laten horen.
Better with Time............ ay, daar horen we de falsetto weer en het gezwijmel kan beginnen. Niet mijn gezwijmel want mijn tandglazuur breekt er spontaan door. Vreselijk vervelende gladde r&b en daar heb ik geen behoefte aan (nooit gehad ook zelfs als de naam Prince er op geplakt stond).
Ol' Skool Company belooft qua titel al veel en als we dan de vervormde Camille-stem terughoren dan ga ik wel even rechter zitten.
De gitaarriffjes klinken funky zoals we het van hem mogen verwachten en het is een ruim 7 minuten durend avontuurtje. Nadeel daarvan is dat ik dat toch ietwat te lang vind maar verder mag het nummer er wel zijn. Grappig is ook om wat namen te horen in dit nummer zoals die van Sheila E.
No More Candy 4 U sluit dit album af. Het is een wat maf nummer met gekrijs en poppy deuntjes die soms te cheesy voor woorden zijn. Mooi dat ieder album zo z'n eigen sfeer kent want ook dit nummer past er goed bij ondanks dat het misschien het meest uit de toon valt tussen de rest. Maar was het ook allemaal candy wat er op MPLSOuND te horen was? Ik ben blij met de oude sound die hier terugkeert maar eigenlijk is dat ook wel een beetje valsspelen natuurlijk want die terugkeer ligt er behoorlijk dik op en dan mag het wel een terugkeer zijn; het wil nog niet zeggen dat het ook dezelfde kwaliteit heeft als de albums uit de jaren '80. Helaas staan er op dit tweede album iets te veel momenten die ik graag skip. Daar tegenover dan wel weer zeer geweldige nummers. Een beetje onevenwichtig dus.
Daarom 3,5* voor dit album.