Rome - Parlez-Vous Hate? (2021)

Paar leuke tracks. Nr 12 wijkt af van het overige. Leuk dat dit terug te vinden is hier op MM. Heb ook muziek van een andere Luxemburgse band. Heavy Patrol.

Alweer een nieuwe?

Echt ten goede van de kwaliteit komt het niet helaas, deze ijverigheid

Le Ceneri di Heliodoro was nog wel erg goed, daarna zwakt het wel af.

Zolang de wereld zich in de rottende staat van ontbinding bevind zal Jérôme Reuter in de gedaante van Rome zijn legereenheid van de in treurnis ondergedoopte neofolk goth songs op de mensheid loslaten. Uit de asresten van The Lone Furrow herrijst al binnen een half jaar de feniks Parlez-Vous Hate?. Een krachtige wedergeboorte die de onsterfelijkheid van Rome nogmaals bekrachtigt. Als er geen ruimte is voor hoop op een stabiele toekomst blijft Jérôme Reuter alleenheerser in zijn gecreëerde midden aarde wereld van het duistere mierennest Europa, waar sprookjes en realiteit dwars door elkaar heen lopen.

Het zal geen verrassing zijn dat Tom Gatti weer verantwoordelijk is voor het eindgeluid. Deze producer weet als geen ander hoe hij de sound van Rome vorm kan geven. Als veelzijdig muzikant speelt hij ook de baspartijen in, en geeft hij de uiteindelijke finishing touch met zijn kille postpunk keyboardpartijen. Net als op de voorganger The Lone Furrow is Eric Becker aangeschoven om tegengas te geven aan het dromerige akoestische gitaarspel van Jérôme Reuter door de noodzakelijke elektrische uithalen toe te voegen. Om het geheel nog krachtiger te maken is daar verder nog de aanwezigheid van Laurent Fuchs met zijn stevig drumwerk.

De oorsprong van het geluid zit hem nog steeds in de klassieke neofolk van Toll in the Great Death. Melancholische slepende poëtische zangpartijen die door het semi-akoestische spel die traditionele binding met eeuwenoude Europese folklore naar boven laten komen. Uit soortgelijke basis ontstaat Blood For All, een nachtelijke romantische eighties ballad met Jérôme Reuter in de rol van vredelievende bloedzuigende vampier.

Om de materiaal moeheid van de laatste stabiele, maar eenzijdige platen te bestrijden is er ruimte voor commerciële luchtigheid in de new wave track Born in the E.U. Een nostalgisch stukje zelfbewustzijn met de theatrale emotionele uithalen van Jérôme Reuter en hoge gedateerde jaren tachtig backing vocals. Wankelend staat hij opnieuw bovenop de barricades en zoekt hij een meer toegankelijke manier om zijn profetische boodschap te verkondigen. Het lichtvoetige sfeervolle Der Adler Trägt Kein Lied werkt zich in alle rust naar een gepassioneerd vol schreeuwend slotakkoord toe, en mag zich bij dit hitgevoelige geluid voegen.

Een gigantisch contrast met de muzikale afbrokkelende vernielzucht in het zwaar ritmische Panzerschokolade. De meerwaarde van een geoliede Viking slagwerker als Laurent Fuchs bereikt hier zijn climax, om de ziel van Jérôme Reuter binnenstebuiten te keren en zijn bevreesde nachtmerries als bange vleermuizen de duisternis in te jagen. De doodse synthesizerklanken in Feral Agents openen het mistige doemgordijn van postpunk dreampop en bevind zich in het moerassige vaarwater van de opgetooide warhoofden van The Cure.

Allemaal net wat minder zwaar dan de voorgangers, al blijven die donkere kanten uiteraard boven drijven, en dat is maar goed ook. Het onheilspellende titelstuk Parlez-Vous Hate? wordt omringt door een soortgelijk zwart raamwerk waarmee Michael Gira zijn Swans in de jaren negentig loslaat. Dezelfde naargeestige maar tevens indrukwekkende avontuurlijke sfeer met het uitzicht op hel en verdoemenis. Een typerende corona strijdlied, inclusief het beangstigend gevoel om geketend van je vrijheid te genieten. Er wordt onverwacht sterk afgesloten met de opbeurende new wave klanken van het instrumentale noisy soundscape Fort Nera, Eumesville. Een hemelse hoopvolle openbaring, die misschien wel de sleutel vormt van een zijde die Rome nog niet van zichzelf heeft laten zien.

Rome - Parlez-Vous Hate? | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Wederom een geweldige metaforische recensie deric raven.
Tot vandaag kende ik deze band niet, aangename ontdekking moet ik zeggen.