Ralph Heidel / Homo Ludens - Moments of Resonance (2019)

Als je electronic, jazz en klassiek combineert, is het mooi meegenomen als je een gedegen muzikale scholing hebt gehad. En dat is precies het geval bij Ralph Heidel, die saxofoon en compositie studeerde aan de Musikhochshule in München.

Die achtergrond doet denken aan een electronic componist en klarinettist die ik erg bewonder, Tomáš Dvořák uit Praag, a.k.a. Floex. Ik hoor ook muzikale overeenkomsten tussen de twee, met name bij de eerste tracks. Heidel combineert electronic op een harmonische manier met meer traditionele genres, en de muziek is van een warme, melancholische schoonheid.

Strijkers, piano, saxofoon en een jazzy ritmesectie zorgen voor een flinke variatie aan tracks. Na het ingetogen Während die Feigen, wat mij betreft een van de hoogtepunten, volgt als contrast Blurred Idiosyncrasy waarin men lekker losgaat met jazz improvisaties. Aanbevolen, dit is erg goed.