menu

Blanck Mass - In Ferneaux (2021)

mijn stem
3,50 (27)
27 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Electronic
Label: Sacred Bones

  1. Phase I (21:29)
  2. Phase II (19:33)
totale tijdsduur: 41:02
zoeken in:
avatar van deric raven
4,0
De krachtige haastige welvaartsklanken van Phase I denderen welgesteld de speakers uit. Is dit daadwerkelijk dezelfde band die ons twee jaar geleden de leegte introk met het grimmige industriële doemgerichte Animated Violence Mild? Jawel, In Ferneaux is het nieuwste troetelkindje van Benjamin John Power, die tegenwoordig meer van zich laten horen onder het alias Blanck Mass dan als bandlid van de zwaar elektronische droneband Fuck Buttons. Ondertussen is op de achtergrond een kakofonie van stemmen hoorbaar die het ontsluierende onheil instinctief laten ontwaken uit de pandemie winterslaap….

Dat de economie als een kaartenhuis in elkaar zakt komt thematisch sterk terug als na de verstilling de dreiging wordt weergegeven in verslindende watergolven die de angstkreet van de natuur vorm geven. Blanck Mass toont zich als een waardige opvolger van Coil in diezelfde bevreemdende ontgoochelende belevingswereld, waarbij de innerlijke schoonheid van de hel naast de gruwelijke misleiding van het paradijs leeft. Nog nietsvermoedend gaat Benjamin John Power in 2019 aan de slag met fragmentarische buitenopnames om deze te reproduceren tot de basis van In Ferneaux. Al snel neemt de maatschappelijke verschrikking de overhand en is de plaat een denkbeeldig reisverslag tussen bruis en ruis, met de eenzaamheid als kwaadaardige eindbestemming.

Hij ontleed de tracks totdat er niets meer overblijft. De langdurige leegte waarin we in dit moment leven als de aarde zich aan het resetten is. Traumatische noise wisselt hierbij af met therapeutische rust. We herbeleven de verschrikkingen aan de hand van deze wonderbaarlijke geluidsprofessor die je de diepte in zuigt, zalft, en vervolgens de geheelde wonden weer opnieuw vakkundig openscheurt. Doordat duidelijke overgangen ontbreken laat hij de luisteraar puzzelen met de fragmentarische morse code brokstukken die maar niet passend in het totaalplaatje te herplaatsen zijn. Een persoonlijk dagboek aangevuld met vergeelde fotoalbum plaatjes die op deze wijze gememoreerd worden.

Als geïsoleerde gevangene tussen het overschot aan geluidscollages luisteren we achter kunstmatig glas naar de gemoedelijke gesprekken die gevoerd worden om vervolgens weer opgeslokt te worden in vernietigende drones en hysterische vocale uitspattingen, die herinneren aan de productieve Fuck Buttons jaren. De manische overgang naar het schreeuwende Phase II geeft niet echt een rooskleurig toekomstbeeld weer. Nog meer pijnlijke percussie, nog meer onverklaarbare wanhoop. De paranoia heeft de overhand en ontneemt de logica van het denkproces. Het is de kunst om dit slagveld te dirigeren, zonder daarbij alles voor de luisteraar in te vullen.

In Ferneaux is een plaat met verschillende lagen, een spiegeldoolhof waarbij je op het ene moment op een dood spoor dreigt te komen om vervolgens toch een doorgang te vinden. Stapje na stapje openbaart Blanck Mass de geheimen van deze vervreemdende trip, om je vervolgens toch weer vol twijfels achter te laten. Wat wil hij hiermee precies zeggen, waarom die absurde tegenstrijdige keuzes. En toch luistert het door die hoopgevende passages weer heerlijk weg…

Blanck Mass - In Ferneaux | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com

avatar van -SprayIt-
4,0
Mooie beschrijving deric raven, complimenten!

Heb deze sinds het uit is meerdere keren opgezet en het is zo anders dan het voorgaande van Blanck Mass (wat ik heel goed vind), maar toch ook weer heel bijzonder. Waar ik in het begin teleurgesteld was, word ik steeds enthousiaster. Als tussen een warme droom en een nachtmerrie slokt deze plaat je op. Op de een of andere manier krijg ik er een beetje een GY!BE gevoel bij, het zal onder andere door de gesproken stukken komen. Ook moet ik denken aan Oneohtrix Point Never, maar het heeft wel echt een eigen sound. Prachtig hoe in Phase II uit het gruis die hoopvolle klanken weer opdoemen om vervolgens te ontaarden in hysterie.

Waar ik initieel op een 3* zat, kom ik voor nu op een 4* uit. Bijzonder album!

avatar van henrie9
4,0
Met deze 'Echoes van Pink Floyd voor zwaar gevorderden' glijd je in een nieuwe, even ongedefinieerde space odyssey kosmisch door tot ergens nabij een Dantesk inferno en weer terug. De klankband : fascinerende, extatische, soms heel dreigende ambient die je begeleidt langs abstracte, afstaande, zelf in te vullen taferelen. BM doet het met synthesizer, ruimtelijk, in trance of vol industriële ruis, met fragmenten van menselijke geluiden en communicatie, lieflijk melodieuze piano, gitaren, beats en drums. Eenmaal op je positieven na die bevreemdende rit in twee grote etappes, kijk je als avontuurlijke ruimtereiziger toch maar weer naar de repeat. Heel gedurfd van BM, heel boeiend!

Gast
geplaatst: vandaag om 03:17 uur

geplaatst: vandaag om 03:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.