Chien Chien Lu - The Path (2020)

Mssr Renard; hoe bevalt Chien Chien Lu? Ik zag dat je het live album (niet op deze site) draaide.
Zelf zag ik toevallig live clipjes van Ayer's We live in Brooklyn en Invitation met een hoofdrol voor de voor mij onbekende Jeremy Pelt op trompet, en die opnames vond ik erg prettig.
Laagdrempelig, catchy haast zonder oppervlakkig te zijn. Goede gitarist, lekkere bas, en indrukwekkende skills van Chien Chien zelf. Nu zou het niet direct in me opkomen een heel vibrafoon album (doet ze nog percussie?) te luisteren, maar wie weet.

Wanneer ik een 'artiest ontdek' ga ik vanzelf alle platen en samenwerkingen toevoegen, dus dat komt goed.

Een vibes-solo-plaat zou ik denk teveel van het goede vinden. Maar vibes in een combo, heb ik bijna nooit problemen mee. Het gaat om de dosering. Die plaat van Chien Chien Lu die ik vanochtend draaide heeft een heel goede dosering. Ik hoorde ook een waanzinnige trompettist(e), maar ik heb de info bij de plaat nog niet gelezen. Ik zag alleen dat het in mijn wishlist stond. Ik zet hem later vandaag weer op. Ik raakte getriggerd doordat het een jazzvrouw is en bovendien uit Taiwan. Even buiten de gebaande paden.

Dat het live is, hoorde ik er niet vanaf. Ik had 'm toegevoegd als studioplaat, dus zal dan een correctie moeten insturen.

Nu draai ik even Ajoyo via de tablet door de speakers, dus kan even geen links aanklikken. Dat zal ik later even doen.

Ik ga ga ook meer van d'r luisteren.
Ik had dezelfde facinatie. Als ik het goed hebt zingt haar moeder mandarijn/ Taiwanees op het into van Blossom in a Stormy Night, een Taiwanees folk lied, wat een extra leuke laag geeft. En er is ook een nieuw album "Connected" zoals je waarschijnlijk wel zag. Even afwachten of ik het als album net zo waardeer als de live clips waar veel in gebeurt met erg goede bands.

Wel indrukwekkend trouwens nu ik iet meer over haar lees. Dit betreft dus het debuut van iemand die pas 6 jazz speelt. Deze dame, die in de NY scene wordt gezien als één van de meest sensationele talenten van het moment, is klassiek geschoold in Taiwan (van erg jonge leeftijd begonnen op piano), maar liep daar uiteindelijk tegen de creatieve grenzen aan. Ze besloot jazz te willen leren spelen zonder er veel van te weten, en besloot naar het land van de jazz te gaan. In Philadelphia heeft ze een jaar een opleiding gevolgd. Daarna is ze "ontdekt" door trompettist Jeremy Pelt die haar in zijn band vroeg vlak voor ze al van plan was die kant (New York) op te gaan. Haar bassist Richie Goods overtuigde haar dat ze een eigen album moest uitbrengen en heeft de productie verzorgd. De titel dekt de lading van dit verhaal.