North Sea Radio Orchestra - Folly Bololey (2019)
Alternatieve titel: Songs from Robert Wyatt's Rock Bottom
mijn stem
3 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Dark Companion
-
Sea Song (5:53)
met John Greaves en Annie Barbazza
-
A Last Straw (5:26)
met John Greaves en Annie Barbazza
-
Little Red Riding Hood Hit the Road (5:03)
met John Greaves en Annie Barbazza
-
Alifib (7:44)
met John Greaves en Annie Barbazza
-
Alifie (5:19)
met John Greaves en Annie Barbazza
-
Little Red Robin Hood Hit the Road (5:17)
met John Greaves en Annie Barbazza
-
The British Road (6:24)
met John Greaves en Annie Barbazza
-
Maryan (5:40)
met John Greaves en Annie Barbazza
-
Shipbuilding (4:46)
met John Greaves en Annie Barbazza
-
O Caroline (5:09)
met John Greaves en Annie Barbazza
0
geplaatst: 12 januari 2021, 21:45 uur
Wat krijgen we nou? Een gezelschap dat ik hoog heb zitten besluit mijn no.1 album nieuw leven in te blazen. Extra verrassend omdat de progressieve folk van NSRO en Robert Wyatt op het eerste gehoor niet veel gemeen hebben. Sommige nummers van NSRO hebben psychedelische trekjes, dat is het zo'n beetje.
De arrangementen van Folly Bololey, meest akoestisch voor kamerensemble, zijn gemaakt door bandleider Craig Fortnam. Het is hem wel toevertrouwd om dit gewetensvol aan te pakken. NSRO levert dus verfrissende interpretaties die over de breedte erg mooi zijn. Of dit net zo ontroert als de originelen van Wyatt laat ik even buiten beschouwing. Ik wil wel een kanttekening plaatsen bij Annie Barbazza: haar stem vind ik vooralsnog minder ideaal voor deze muziek. Hopelijk went dat nog.
Track 7 t/m 9 zijn niet van Rock Bottom maar van latere datum. The British Road is al eerder aangepakt door NSRO, op het album Dronne, en het is me ontgaan dat dat ook een Wyatt nummer is. Track 10 komt uit 1972 door Wyatt met Matching Mole.
De arrangementen van Folly Bololey, meest akoestisch voor kamerensemble, zijn gemaakt door bandleider Craig Fortnam. Het is hem wel toevertrouwd om dit gewetensvol aan te pakken. NSRO levert dus verfrissende interpretaties die over de breedte erg mooi zijn. Of dit net zo ontroert als de originelen van Wyatt laat ik even buiten beschouwing. Ik wil wel een kanttekening plaatsen bij Annie Barbazza: haar stem vind ik vooralsnog minder ideaal voor deze muziek. Hopelijk went dat nog.
Track 7 t/m 9 zijn niet van Rock Bottom maar van latere datum. The British Road is al eerder aangepakt door NSRO, op het album Dronne, en het is me ontgaan dat dat ook een Wyatt nummer is. Track 10 komt uit 1972 door Wyatt met Matching Mole.
* denotes required fields.
* denotes required fields.