Cry of Love - Brother (1992)

Dit zijn van die zeldzame moment, waar bij ik tranen verschiet van geluk, hoe goed en treffend muziek gebracht kan zijn.
Deze muziek combineert de Amerikaanse R&B en de britse op een uitstekende wijze.

Op britse blues geschoeide amerikaanse southern rock, met funk en soul overal doorheen verweven.

Tranen verschiet ik ook, omdat ik weet dat dit soort band kapot gemaakt worden door de allesverslindende pop-machine.

Dit zou verplichte kost moeten worden.
Voor liefhebbers van SRV, Cream, Blind Faith, Gov't Mule en Lynyrd Skynyrd.

Lekkere plaat, maar verliest gauw mijn aandacht. Beter dan zijn opvolger

Deze plaat staat voor alles wat ik goed vind aan rockmuziek.

Lekkere tempos, van uptempo tot midtempo maar immer groovend.
Rauwe, schreeuwende zang die overtuigd en eveneens melodieus is.

Scheurende solo's en leadgitaar zoals Jimi en Stevie Ray Vaughan dat deden.

Korte krachtige nummers met ruimte voor alle muzikanten.

De muziek druipt van de blues- en southern rock-invloeden, maar weer over het geheel genomen tamelijk uniek te blijven.

Een legendarische band en de gitarist duikt na deze band nog even op bij The Black Crowes.

Rock Album van de Week (t/m 4-9-2012)

Rock Album van de Week

Zomers weer (bijna dan). Dus weer tijd voor bluesrockplaten.

Te beginnen bij mijn favoriet, deze dus. Terug in mijn persoonlijke top tien, en nonstop op de platentafel (iPod)...

Een van de beste platen, die ik ken.

Wie Cry of Love goed vind, moet ook deze bandjes proberen

King karma - mama's pride uit 2008 ( = king karma uit 2005) en Rufus Huff uit 2009

Vergelijkbare blues rock met een hoog bad company gehalte

Doe eerst maar eens een stem uitbrengen op deze plaat, vooraleer je gaat spammen.

En happy nu ?? Ga nou die bandjes maar bij elkaar sprokkelen.

Ik ga gelijk aan de slag, buddy!

King Hobo is ook erg gaaf...

King Hobo is te gek, maar lijkt niet erg op Cry of Love, vind ik. Kamchatka is ook te gek...

Och, allebei klinkt het erg seventies met de poten stevig in de blues...

Dan noemen we Five Horse Johnson ook maar even :-p

Eén van de allerbeste southern/bluesrockplaten uit deze periode. Heerlijk rauw en vol gevoel.
Ik vind deze plaat en deze band echt erg onbekend, ook gezien Audley Freed later nog in de Black Crowes zal opduiken, terwijl bassist Robert Kearns naar Skynyrd gaat. Tegenwoordig spelen Freed en Kearns in de band van Sheryl Crow.

Ik heb liever dat de twee weer zo'n moddervette Cry of Love plaat gaan maken.

Southern Rock album van de week.

Lekker deze plaat laten knallen vandaag.