Tom Jones - Surrounded by Time (2021)
mijn stem
30 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Roots
Label: EMI
-
I Won't Crumble with You If You Fall (3:16)
-
The Windmills of Your Mind (4:43)
-
Popstar (4:00)
-
No Hole in My Head (4:08)
-
Talking Reality Television Blues (6:29)
-
I Won't Lie (4:28)
-
This Is the Sea (7:11)
-
One More Cup of Coffee (3:45)
-
Samson and Delilah (5:06)
-
Ol' Mother Earth (5:16)
-
I'm Growing Old (4:14)
-
Lazarus Man (9:09)
0
geplaatst: 24 januari 2021, 11:39 uur
Talking Reality Televison Blues hoorde ik zojuist, en het is alsof de praatzang en de onderliggende muziek niet helemaal matchen. Wel vraag ik me af wie die - goed klinkende - muziek ingespeeld heeft. De producers heb ik kunnen vinden (Ethan Johns, Mark Woodward), maar de muzikanten niet. Óf het zijn dezelfden, dat kan ook nog.
0
geplaatst: 2 februari 2021, 00:12 uur
80 jaar is 'ie, mensen. Ha, ha, you go, Tom.
No Hole in My Head...och op zich nog niet zo slecht. Beetje Indische invloeden.
No Hole in My Head...och op zich nog niet zo slecht. Beetje Indische invloeden.
0
geplaatst: 11 februari 2021, 07:32 uur
Ha wat is dit, Tom Jones aan de psychedelische blues rock? Ik vind het gaaf. Die cover van Talking Reality Televison Blues is leuk gedaan, ik ben onder de indruk. De instrumentale begeleiding heeft overigens goed geluisterd naar I Might Be Wrong
0
geplaatst: 20 februari 2021, 11:24 uur
aerobag schreef:
Ha wat is dit, Tom Jones aan de psychedelische blues rock? Ik vind het gaaf. Die cover van Talking Reality Televison Blues is leuk gedaan, ik ben onder de indruk. De instrumentale begeleiding heeft overigens goed geluisterd naar I Might Be Wrong
Ha wat is dit, Tom Jones aan de psychedelische blues rock? Ik vind het gaaf. Die cover van Talking Reality Televison Blues is leuk gedaan, ik ben onder de indruk. De instrumentale begeleiding heeft overigens goed geluisterd naar I Might Be Wrong
Net beluisterd voor SvhJ, heerlijk nummer zeg! Zo doe je een cover
Die zag ik niet aankomen van de man die verantwoordelijk is voor draken als Sexbomb en It's Not Unusual.
0
geplaatst: 23 april 2021, 01:25 uur
In de categorie Uit onverwachte hoek. Tom Jones maakt op z'n 80e met TRTB denk ik z'n hipste song tot nu toe. Radiohead-sample, tekst bewerkt van een mij onbekende jaren 80 figuur, en toepasselijke video die inhoudelijk spot on is over de hedendaagse cultuur
1
geplaatst: 23 april 2021, 14:10 uur
wat een puike albums maakt die Tom de afgelopen jaren. tweede, derde, vierde jeugd ? weer helemaal leuk en bijdetijds. Erg goed
2
geplaatst: 23 april 2021, 15:01 uur
It's not unuasal dat zangers/artiesten ver na hun pensioengerechtigde leeftijd nog kwaliteitsmuziek uitbrengen, maar Tom Jones spant de kroon.
Dit is écht goed. Als je daar zijn leeftijd bij optelt, kom je bijna uit bij het woord 'sensatie'. Ik heb de man nooit zo gevolgd, hij was al een gearriveerde artiest voor ik in januari 1974 het levenslicht zag. Hem nu zo beluisteren als 47-jarige geeft wel een apart gevoel. Je hoort zijn leeftijd er niet aan af, en dat is toch een klein mirakel.
Dit is écht goed. Als je daar zijn leeftijd bij optelt, kom je bijna uit bij het woord 'sensatie'. Ik heb de man nooit zo gevolgd, hij was al een gearriveerde artiest voor ik in januari 1974 het levenslicht zag. Hem nu zo beluisteren als 47-jarige geeft wel een apart gevoel. Je hoort zijn leeftijd er niet aan af, en dat is toch een klein mirakel.
1
Sooheej
geplaatst: 23 april 2021, 16:21 uur
Verrassend goed inderdaad. Al is het ergens ook wel weer vrij treurig dat het nieuwe album van deze krasse knar een van de beste releases van het jaar (tot nu toe) is...
0
geplaatst: 24 april 2021, 14:10 uur
Aardige plaat voor deze 80er.
Zijn stem is nog steeds erg mooi. De plaat opent ook sterk. Maar vanaf Pop Star (dat is een misser vind ik) kabbelt het wat voort.
Zijn stem is de kracht van deze plaat.
Praise and Blame vind ik nog steeds echt fantastisch en dit album doet me grijpen naar die plaat. Wat dan wel genoeg zegt.
Veel respect voor deze man. Want neem nog maar zo'n album op,op die leeftijd.
Zijn stem is nog steeds erg mooi. De plaat opent ook sterk. Maar vanaf Pop Star (dat is een misser vind ik) kabbelt het wat voort.
Zijn stem is de kracht van deze plaat.
Praise and Blame vind ik nog steeds echt fantastisch en dit album doet me grijpen naar die plaat. Wat dan wel genoeg zegt.
Veel respect voor deze man. Want neem nog maar zo'n album op,op die leeftijd.
1
geplaatst: 25 april 2021, 00:05 uur
Lazarus Man 
One More Cup of Coffee
Wat een gaaf project van de Sex Bomb
One More Cup of Coffee Wat een gaaf project van de Sex Bomb
1
geplaatst: 25 april 2021, 18:15 uur
Maar je weet toch ook dat 'I Might Be Wrong' goed heeft geluisterd naar 'Loser' van Beck?
1
ohmusica
geplaatst: 25 april 2021, 19:30 uur
Hij, deze Tom Jones, heeft op Spotify een puike lijst met muziekstukken afgeleverd waartoe hij zich allemaal voor dit album heeft laten inspireren. Deze gast blijkt dus ook behoorlijk goed ingevoerd in de muziek van deze tijd, zelf zou dit niet zo met hem associëren...mijn oma liep hier vroeger met hem weg.... hoewel ze zelf ook wel muzikaal was aangelegd, of was het toch vanwege het uiterlijk vertoon?
Heel a-typisch eigenlijk, maar ook wel mooi dat een gevorderde leeftijd een vernieuwende muzieksmaak niet in de weg hoeft te staan en dat ook nog eens in een goed album weet om te zetten.
En wat een bofkont met een onverslijtbare stem.
Heel a-typisch eigenlijk, maar ook wel mooi dat een gevorderde leeftijd een vernieuwende muzieksmaak niet in de weg hoeft te staan en dat ook nog eens in een goed album weet om te zetten.
En wat een bofkont met een onverslijtbare stem.
3
geplaatst: 25 april 2021, 23:09 uur
Briljant. Fijn dat ik de muzikale vaardigheid van Tom Jones niet meer hoef te verdedigen maar dat hij eindelijk besluit dat zelf te doen.
Ik hoop alleen niet dat hij dood gaat... dat nog even.
Ik hoop alleen niet dat hij dood gaat... dat nog even.
0
geplaatst: 27 april 2021, 14:14 uur
Slowgaze schreef:
Maar je weet toch ook dat 'I Might Be Wrong' goed heeft geluisterd naar 'Loser' van Beck?
(quote)
Maar je weet toch ook dat 'I Might Be Wrong' goed heeft geluisterd naar 'Loser' van Beck?
Mooi is dat, heb Loser wss wel 1000x gehoord en dat was nooit opgevallen. Soortgelijk bass-lijntje schijnt ook een keer gebruikt te zijn in een nummer van Television, heb ik me door iemand op internet laten wijsmaken
2
geplaatst: 27 april 2021, 14:18 uur
Misschien wel leuk om even hier te delen, voor de presentatie van Song van het Jaar heb ik laatst wat achtergrond info over Jones gezocht en toen vond ik dat deze ogenschijnlijke nieuwe route al een tijdje in de maak was en georchestreerd door zijn eigen zoon
aerobag schreef:
Hoewel Talking Reality Television Blues een onverwachtse wending in de carrière van Jones lijkt, leert een kleine blik in zijn repertoire dat het niet enkel het Green Green Grass of Home en de What’s new Pussycats (Woo-oohohohohoooooh) waren. De users met een zwoele Tom Jones poster boven het bed zullen dit waarschijnlijk wel weten, maar Jones heeft in verleden wel eens samengewerkt met groepen als Portishead en The Divine Comedy, en ook eerder al eens covers geherinterpreteerd met uitdagende producties, zoals een cover van Prince’s Kiss in samenwerking met de avant-garde pop groep Art of Noise.
De man achter deze transformatie was zijn eigen zoon, Mark Woodward, die de afgelopen 15 jaar als manager functioneert voor zijn vader. Mark was er wel klaar mee om zijn vader in te strakke leren broeken te zien optreden en de daarbij behorende suggestieve heupbewegingen hadden volgens Mark geen plaats maar bij het imago van de ouder wordende Jones. De ouwe rot is zijn zoon enorm dankbaar, volgens hemzelf heeft zijn zoon er voor gezorgd dat hij ‘geen wandelend cliché is geworden’.
Hoewel Talking Reality Television Blues een onverwachtse wending in de carrière van Jones lijkt, leert een kleine blik in zijn repertoire dat het niet enkel het Green Green Grass of Home en de What’s new Pussycats (Woo-oohohohohoooooh) waren. De users met een zwoele Tom Jones poster boven het bed zullen dit waarschijnlijk wel weten, maar Jones heeft in verleden wel eens samengewerkt met groepen als Portishead en The Divine Comedy, en ook eerder al eens covers geherinterpreteerd met uitdagende producties, zoals een cover van Prince’s Kiss in samenwerking met de avant-garde pop groep Art of Noise.
De man achter deze transformatie was zijn eigen zoon, Mark Woodward, die de afgelopen 15 jaar als manager functioneert voor zijn vader. Mark was er wel klaar mee om zijn vader in te strakke leren broeken te zien optreden en de daarbij behorende suggestieve heupbewegingen hadden volgens Mark geen plaats maar bij het imago van de ouder wordende Jones. De ouwe rot is zijn zoon enorm dankbaar, volgens hemzelf heeft zijn zoon er voor gezorgd dat hij ‘geen wandelend cliché is geworden’.
1
geplaatst: 29 april 2021, 13:00 uur
Fijne informatie! Zeer goed gelukte plaat; gewaagde productie die zijn stem toch de ruimte geeft. Altijd knap als je aan bestaande nummers nog iets toe kunt voegen. Totaal andere benadering dan Johnny Cash destijds; maar net zo smaakvol en smakend naar meer.
Over zijn leeftijd is genoeg gezegd, maar pohh, hoop dat ik ook nog zo geïnspireerd klink in de herfst van mijn leven.
This is the sea van The Waterboys is moeilijk te overtreffen, maar komt aardig in de buurt. Het nummer waarop echt alles klopt is wat mij betreft Lazarus Man. Het origineel van Terry Callier kende ik niet; ook een puike uitvoering weet ik inmiddels.
Over zijn leeftijd is genoeg gezegd, maar pohh, hoop dat ik ook nog zo geïnspireerd klink in de herfst van mijn leven.
This is the sea van The Waterboys is moeilijk te overtreffen, maar komt aardig in de buurt. Het nummer waarop echt alles klopt is wat mij betreft Lazarus Man. Het origineel van Terry Callier kende ik niet; ook een puike uitvoering weet ik inmiddels.
1
geplaatst: 30 april 2021, 10:03 uur
Nee, zet je niet schrap, Tom de 'sexbomb' is de laatste jaren echt wél goed bezig! Hij blikt hier met klasse terug op 60 jaar popmuziek. Geef deze 80-jarige sir met de krachtige gouden voice een oud nummer en hij zingt het beter. Cat 'Yusuf' Stevens, Dylan, Kiwanuka of The Waterboys... wat een bevlogenheid weer. Beluister op 't einde zeker ook het introspectieve 'I'm Growing Old' en 'Lazarus Man'. Dàt is waardig oud worden.
2
geplaatst: 1 mei 2021, 19:53 uur
Van Tom Jones kende ik enkel wat ouder werk (veel ouder welteverstaan), maar diverse reacties alhier en nog wel enkele lovende/intrigerende stukjes op andere media maakten me erg benieuwd naar dit album.
Het is een hele kluif, met z'n speelduur van ruim een uur, maar wat blijkt? Dit is een erg aangename plaat, met als hoofdingrediënten de stem van Jones (die, of ie nu declameert of voluit zingt, nog steeds klinkt als een klok) en de heldere productie, die de songs regelmatig een wat spacy en - jawel - psychedelisch karakter geeft.
Ik kan na één luisterbeurt maar moeilijk een oordeel vellen over dit album, merk ik. Wat niet per sé wil zeggen dat dit een moeilijk album is, want de toegankelijke popkant van Jones is ook aanwezig. Maar het zijn toch vooral uitstapjes als de fenomenale afsluiter Lazarus Man die de show stelen!
Het is een hele kluif, met z'n speelduur van ruim een uur, maar wat blijkt? Dit is een erg aangename plaat, met als hoofdingrediënten de stem van Jones (die, of ie nu declameert of voluit zingt, nog steeds klinkt als een klok) en de heldere productie, die de songs regelmatig een wat spacy en - jawel - psychedelisch karakter geeft.
Ik kan na één luisterbeurt maar moeilijk een oordeel vellen over dit album, merk ik. Wat niet per sé wil zeggen dat dit een moeilijk album is, want de toegankelijke popkant van Jones is ook aanwezig. Maar het zijn toch vooral uitstapjes als de fenomenale afsluiter Lazarus Man die de show stelen!
0
geplaatst: 16 juni 2021, 19:28 uur
Net als b.v. Johnny Cash of Neil Diamond op latere leeftijd onder invloed van een goede procedure een mooi album gemaakt. Goed gebruik van zijn stem rekening houdend met zij 80 jarige leeftijd.
0
geplaatst: 9 juli 2025, 09:00 uur
Gisteren in de ziggo een fantastische 85 jarige Tom Jones gezien.
Hij speelde erg veel nummers van deze plaat. En de meeste komen live erg goed tot zijn recht. Maar met zo'n stem maak je zelfs de meest grote draken, nog prachtige nummers. Dat zijn deze songs natuurlijk niet, maar het viel me op hoeveel hij er deed van dit album.
Hij speelde erg veel nummers van deze plaat. En de meeste komen live erg goed tot zijn recht. Maar met zo'n stem maak je zelfs de meest grote draken, nog prachtige nummers. Dat zijn deze songs natuurlijk niet, maar het viel me op hoeveel hij er deed van dit album.
* denotes required fields.
* denotes required fields.