Cha Wa - My People (2021)

Cha Wa is een Indiaanse Mardi Gras funk band rond lead zangers Joseph en diens zoon J’Wan Boudreaux. Zij zijn respectievelijk de zoon en kleinzoon van de Big Chief van de Golden Eagles, een Indiaanse Mardi Gras stam. Joseph werd door zijn vader reeds op eenjarige leeftijd meegenomen naar straatoptredens in New Orleans. Rond zijn tiende begon hij al op grote festivals te spelen. Cha Wa werd opgericht door drummer Joe Gelini. Hij is een geschoold muzikant, die studeerde aan de prestigieuze Berklee College of Music. Naast funk raakte Gelini bij terugkomst in New Orleans ook in grote mate geïnteresseerd in jazz en begon al snel met Thelonius Monk op te treden. Maar de leden van de band absorbeerden ook andere invloeden op als disco, Afrobeat en reggae. Dat leidde tot een smakelijke gumbo met een eigen signatuur. De band werd opgericht in 2014 en is nu met My People toe aan hun derde album. Vanaf de swingende opener en titeltrack My People weet de band mijn aandacht moeiteloos vast te houden. De songs zijn geëngageerd, regelmatig politiek getint. Naast eigen werk waagt men zich ook Bob Dylan’s Masters of War, geschreven op het hoogtepunt van de Cubacrisis. Op dit nummer is de ervaren blues zanger Alvin Youngblood Hart te horen. Op Love in Your Heart krijgt men hulp van de uitstekende zangeres Anjelika Jelly Joseph. Afsluiter Swallow Water, een traditional, werd live opgenomen in bar Handa Wanda’s in New Orleans.

Eerste luisterbeurt is positief. Nog niet intensief beluisterd, dus ik wacht even met stemmen, maar het lijkt mij een mooie mix van Funk en roots. De gast zangeres klinkt ook fijn.

Hele fijne plaat. Swingt als een malle en daarnaast fijne roots invloeden. Daardoor klinkt het funky met een twist. Uitstekend gemusiceerd en lekkere blazers en percussie. Hier mag je me voor wakker maken. Dank voor de tip Lura!
Jammer dat er hier verder weinig aandacht voor is. Gemiste kans users!!!

Oh ik wil hier best nog wat waardering naar gooien hoor, Zwaagje. Check dan gelijk de fantastische Tiny Desk Session van een paar dagen geleden hier.

Voor een band zo geworteld in traditie als Cha Wa uit New Orleans is de totstandkoming één nogal ongewone. De oprichter is namelijk drummer Joe Gelini, die na een indrukwekkende workshop van New Orleans jazzdrummer Idris Muhammad op Berklee College te Boston pas doorhad waar hij zijn muzikale focus wilde leggen, namelijk de ritmes die voornamelijk te vinden zijn bij de traditionele Mardi Gras carnaval indianenstammen.

Na zijn studie vertrok hij naar de stad en kwam al snel in aanraking met Big Chief Joseph ‘Monk’ Boudreaux, wie zowel met de stam The Wild Magnolias (onder leiding van Bo Dollis) als zijn eigen stam The Golden Eagles veelvuldig muziek opnam. Om een lang verhaal kort te maken: Boudreaux zijn kleinzoon J’Wan en zoon Joseph Jr. zetten de Golden Eagles traditie voort. Een logische stap dus dat juist zij belangrijk waren bij de start van Cha Wa met de typerende indianen chants.

My People is het derde album van Cha Wa, waarbij opvalt dat J’Wan slechts een enkele keer opduikt en Jr. dus de hoofdvocalist is geworden. Al is dat bij Cha Wa een rekbaar begrip, want songs als Uptown, Firewater en de live opgenomen cover Shallow Water (een eerbetoon aan zowel Bo Dallis als Big Chief Boudreaux) laten een vocale oorlogsvoering horen vol vraag-antwoord dynamiek. Het laat de andere indianenstammen met veel bravoure weten: “we komen er aan” , wat ook de betekenis is van Cha Wa in “slang” termen.

Andere vocale hoogtepunten zijn de totaal onverwachte, rauwe soul met vocalen van Anjelika Jelly Joseph (een graag geziene gast bij onder andere New Orleans funkband Galactic) en een cover van Bob Dylan zijn Masters of War door bluesgitarist en –zanger Alvin Youngblood Hart. Het is voor liefhebbers en nieuwsgierigen van deze muziek en zijn cultuur zeer aan te raden om je eens te verdiepen in de geschiedenis van Mardi Gras en de rol van de indianen hierin. Het helpt mee om dit album op tekstueel vlak beter te kunnen begrijpen, zoals alles rond de track Wildman bijvoorbeeld.

Gelukkig is er ook zonder deze voorkennis muzikaal genoeg te genieten. Naast indianen chants hoor je rauwe funk met knipogen naar The Meters in Bow Down, een stevige scheut blazersorkest à la Rebirth Brass Band in My People en Galactic-achtige hiphop in Second Line Girl . Onderwijl geven gitaren het geheel ook nog een stevige rockinjectie en zijn zoals gezegd de blues en soul ook nooit ver weg. Al met al een muzikaal feestje dat toch echt enkel uit New Orleans kan komen: de traditie, de cultuur, de eigenzinnige- en vloeiende samensmelting van zoveel verschillende muzikale elementen!

Cha Wa levert met My People slechts een traditionele- en muzikale voortzetting in een fris en modern jasje. Maar als dat jasje zo lekker zit en vooral veel vreugde en positieve energie geeft mogen ze zeker nog wel even doorgaan. Een dubbele dosis van dat recept kunnen we in deze tijden namelijk wel gebruiken.

Verscheen op Written in Music