Emmylou Harris - Red Dirt Girl (2000)

Dit is voor mij de beste plaat van Emmylou. Een schitterende plaat. Beter nog dan Wrecking Ball.

Ik zag Emmylou het nummer Michelangelo zingen in mei bij het concert met Mark Knopfler. Kippevelmomentje was dat zeg. Datzelfde gevoel krijg ik weer als ik naar deze video kijk. Prachtig.

Het zal hem erom spannen...

geef 4.5 sterren, net zoals voor Wrecking Ball !

Gisteren maar weer eens gedraaid op opgewaardeerd.
Ben het eens met peerke, dit album is beter dan Wrecking Ball. Emmylou op haar best, deze schijf is wat ondergewaardeerd en verdient een groter publiek.
Trouwens al die producties van Daniel Lanois [Dylan, Uw, Gabriel] hebben een geweldige sound. Heel herkenbaar ook.

Ja, iedereen die bij Wrecking ball dacht: ach ja, ze doet het wel leuk hoor, maar het zijn haar nummers niet, zo kan ik het ook; Emmylou gaf ze met deze cd meteen ongelijk!

Fantastisch mooie songs en kippevel gezongen. Jammer dat ik in mei niet bij het concert was!

23 stemmen, op zo'n groot MuMe-publiek, je houdt zo weinig interesse amper voor mogelijk! Doodzonde, want dit is zo'n gave tijdloze plaat met een prima productie van Lanois, jawel!

Ik blijf bij mijn hoge kwotering!

Toch even de liner notes nalezen! Deze cd is niet door Lanois geproducet, maar door zijn medewerker Malcolm Burn.

Maar het blijft natuurlijk onwaarschijnlijk mooi.

@Peerke



Ja natuurlijk je hebt gelijk, ik bedoelde "Wrecking Ball"

Nooit gedacht dat ik een album van Emmylou Harris zo mooi zou vinden. Een aangename verrassing.

Dit album heeft toch wel de potentie om zo verschrikkelijk aan de foute kant van de streep te belanden. Malcolm Burn krijgt een dikke pluim voor het redden van een aantal songs van de ondergang.

Het mooiste voorbeeld is wel My Antonia. Met toch niet al te veel fantasie hoor je zo Jantje Smit een duet aangaan met zijn zusje. Tel daarbij op de goedkope instrumentale begeleiding en je hebt een gigantische mispeer.

Nu is het een geweldig duet met Dave Matthews en zorgen de geweldige instrumentalisten voor een prachtige begeleiding.

Ook Bang the Drum Slowly heeft dat prachtige gelaagde wat de beste Daniel Lanois producties ook hebben waardoor dit vader - dochter nummer erg indrukwekkend klinkt in plaats van een slechte pastiche.

Eigenlijk is dit net zo'n goed album als voorganger Wrecking Ball. Het verschil zit hem net in de drie minste nummers van beide albums. Waar die nummers op Wrecking Ball bijna gelijkwaardig zijn aan de rest vind ik Tragedy, J'ai Fait Tout en My Baby Needs a Shepherd hier toch een graadje minder. Bij Tragedy valt de achtergrondzang van Bruce Springsteen wat uit de toon en de andere twee nummers liggen me wat minder.

Iemand moet dit meesterwerk toch in zijn persoonlijke top 10 zetten.
Niemand ?
Hoe kan dat toch ?

O.K. dan doe ik het zelf, "J'ai Fait Tout" vergeef ik de grijze dame.
Verder gewoon prachtige muziek.

De achtergrondzang wordt verzorgd door Patty Scialfa, de vrouw van Bruce Springsteen.
Bruce Springsteen zingt alleen op het eind een stukje harmony mee.

Ik vind Tragedy wel een mooi nummer, alleen passen de stemmen van Emmylou en Patty niet zo goed bij elkaar.
Maar het klopt dat er mooiere nummers op dit album staan. Mijn toppers tot nu toe zijn Red Dirt Girl en Boy From Tupelo.

Wist niemand dat Emmylou voor het eerst meeschreef aan nummers op dit album ? Ik vind dit een heel mooi album, zeer sfeervol
wellicht toch haar beste

hoewel je eigenlijk haar carriere moet splitsen tussen haar
pure country en dit sfeervolle muziek dat niet zoveel met country
meer te maken heeft,hoogstens zijdelings

Emmylou heeft niet zo heel veel nummers geschreven, dat klopt. Maar het is heus niet voor het eerst dat ze zelf nummers aandroeg. Dat gebeurde al bij Gliding Bird, haar debuut in 1969 en later opnieuw voor The Ballad Of Sally Rose (1985), waarop ze alle songs (mee)schreef.

Ben Emmylou Harris regelmatig tegengekomen, maar me echt verdiepen in haar muziek is er nog nooit van gekomen. Tot ik Hard Bargain hoorde. Wat een fantastische plaat is me dat zeg.
Dus ben ik een beetje begonnen met me verdiepen in haar muziek. Te beginnen met Wrecking Ball en deze. Wrecking Ball is bepaald niet wat ik ervan verwacht had, gezien het hogere gemiddelde. Is het gek dat ik deze veel beter vind? Ik heb beide nog maar 1 keer gehoord, dus nog te vroeg voor een definitief oordeel, maar het lijkt alsof ik op deze plaat elke nummer stuk voor stuk beter vind dan op Wrecking Ball. De producite is briljant, maar dat was hij op Wrecking Ball ook wel, want Lanois, toch raakt die me minder. Graag een reactie en misschien een tip wat ik nog meer moet horen van La Harris.

2e keer beluisterd en net als Hard Bargain is ook dit een briljante CD .Ik moet hem nog even een paar keer vaker beluisteren voor een definitief oordeel, maar ik zie voorlopig weinig reden om minder dan de hoogste score te geven, maar ik wacht nog even. O, zoals boven al vermeld staat is inderdaad niet Lanois maar Burn de producer. Nou het lijkt wel heel erg als een Lanois productie. Het doet aan de kwaliteit van het gebodene niets af in ieder geval. Wat een zangeres, welk een puurheid. Prachtig.

Als je nog meer van haar wilt beluisteren zou ik beginnen aan Luxury Liner of Elite Hotel. Allebei erg goede echte country platen.

Van dit album is mijns inziens de uitschieter Michelangelo. Wat een tekst heeft dat nummer. Haar albums na deze vind ik niet meer zo erg goed, maar deze opvolger van Wrecking Ball is nog wel zeer zeker de moeite waard.
Andere topnummers zijn wat mij betreft Bang the Drum Slowly en Red Dirt Girl.

Ook leuk !

4*

Ga nu verder met Heep live 1973 haha

wat zingt ze nog prachtig! boy from tupelo gaat uiteraard over elvis. en uriah heep doet wat covers van elvis op live 1973, toeval of voorbestemming? een prachtige plaat van harris met een fantastische klankkleur. mooi mooi mooi.

Ook met Red Dirt Girl heb ik niet veel. De songs kabbelen stuk voor stuk voort. Een beetje afwisseling in tempo en dynamiek zou het album goed doen. Ik vind de sferische klanken van deze productie ook niet passen bij Harris.

Zoals haar harmoniezang in 'My Baby Needs A Shepherd' wil ik Harris horen zingen. Waarom lukt het daar wel en op de rest van het album niet?

De eerste helft van dit album is wat mij betreft echt fenomenaal, met als uitschieters Michelangelo, Tragedy, Red Dirt Girl en Bang the Drum Slowly. Tweede helft van het album is iets minder, hoewel J'ai Fait Tout het enige nummer is dat ik skip. Ik vind Red Dirt Girl behoren tot het allerbeste dat Emmylou heeft gemaakt, eigenlijk gewoon gelijkwaardig aan zijn voorganger.

Dit album volgt grotendeels de lijnen van het vorige album 'Wrecking Ball' alleen dan zonder Daniel Lanois. Het album is ook minder goed, maar dat andere was dan ook een meesterwerk. Wat wel positief is is dat Emmylou bijna alle nummers zelf heeft geschreven dit keer. Veel van haar eigen nummers zijn uitstekend geschreven, neem bijvoorbeeld 'Red Dirt Girl' wat het tragische verhaal van een meisje verteld dat grote plannen had maar nooit ver kwam. ''There won't be a mention in the news of the world about the life and the death of a red dirt girl named Lilian''. Of 'Bang the Drum Slowly' dat ze voor haar vader heeft geschreven. ''Above and below me world without end''. 'Tragedy' en 'Michelangelo' zijn ook mooi geschreven, al weet ik niet waar laatstgenoemde over gaat.

Door de jaren heen is de stem van Emmylou wat harder geworden. Persoonlijk vind ik haar stem nu nog mooier dan 25 jaar geleden. Het past denk ik ook wel erg bij de productie van dit album. Het valt me bij dit album wel op dat de eerste helft (helaas) sterker is dan de tweede helft. Van de laatste vijf nummers vind ik alleen 'Hour of Gold' écht goed.

Mooie plaat van Harris. Ik bleef altijd ver weg van dit genre maar met het klimmen der jaren stijgt mijn waardering. Mooi kalme plaat met een uitmuntende productie. Michelangelo is de parel hier en ook Boy from Tupelo raakt de snaar. Het flauwe J'ai Fait Tout is de enige mispeer hier.
Ik begin op 4 sterren.

Vijf jaar na het schitterende Wrecking ball verschijnt Red dirt girl. De meeste liedjes op deze cd zijn ditmaal door Emmylou, soms met hulp van anderen, zelf geschreven en daar zitten uitstekende songs tusen zoals Michelangelo, Bang the drum slowly en I dont want to talk about it. . Alleen One big love is van Patty Griffin. De muziek ligt enigszins het verlengde van Wrecking ball. Op deze cd werken voor het eerst het echtpaar Buddy en Julie Miller mee. Julie in de harmony zang en Buddy bespeelt menig instrument, zelfs de pedal steel op Tragedy. Ook deze cd vind ik prachtig.

Michelangelo is zo mooi, luister en huiver!

Wat stom, ik dacht dat ik mijn waardering voor dit album al veel eerder onder woorden had gebracht.
Kan wedijveren met haar magnum opus Wrecking Ball.
Mooie productie van Malcolm Burn wat in het verlengde ligt van Daniël Lanois.
Elk keer ben ik weer geroerd door de tekst & muziek in het titelnummer Red Dirt Girl.
Door dit trieste relaas en bijbehorende sfeer is dit voor mij het mooiste nummer van het album.
J'ai Fait Tout & My Antonia zijn voor mij de mindere nummers.
De rest is goed tot zeer goed.

merkwaardig eigenlijk hoe de beleving van muziek kan verschillen. ben een groot fan van haar, maar dit Red Dirt Girl vind ik 1 van haar minste albums en dat ligt met name aan de zwakke composities, waaronder ook de composities van haarzelf. de productie van Malcolm Burn, door anderen hier hoog geprezen, kan mij ook niet bekoren. kan niet tippen aan het magistrale Wrecking Ball, waar alleen covers opstaan, alhoewel de prachtige afsluiter van dat album "Waltz Across Texas Tonight" co-written was door Emmylou en Rodney Crowell. de magie van dat album mis ik hier volledig en waar dat album vol stond met het ene na het andere hoogtepunt, is het bij dit album zoeken naar hoogtepunten. voor mij kan dit album in de verste verte niet wedijveren met Wrecking Ball. de albums die hierna volgden Stumble Into Grace (2003) met een simpeler, meer ingetogen productie van Malcolm Burn en All I Intended To Be (2008) geproduceerd door Brian Ahern, vind ik ook vele malen sterker dan dit Red Dirt Girl, mede dankzij betere songs (ook die van haarzelf) en de samenwerking met Kate & Anna McGarrigle, die wezenlijk bijdragen aan de kwaliteit van die albums. stiekem ben ik (oude man van 66) toch nog het meeste gecharmeerd van haar vroegste werk zoals Pieces In The Sky en Elite Hotel. trouwens heeft iemand hier op de site een tip waar je de 4-cd verzamelaar "Songbird" (rare tracks & forgotten gems) uitgegeven in 2007, voor een redelijke prijs kunt bestellen.

Geen idee wat je een redelijke prijs noemt, maar op Discogs staat een Nederlandse aanbieder van een NM-exemplaar die hem voor 50 euro incl. verzendkosten aanbieden. En je kunt nog 'pingelen' cq een iets lager bod uitbrengen.
Verder vind ik 'm hier nog redelijk voordelig, al heb ik zelf geen ervaring met bestellen bij deze winkel.

Bedankt voor de tip Hans (gaucho) ik ga hier mijn voordeel mee doen. deze is sowieso moeilijk verkrijgbaar dus 50 euro vind ik voor een 4-cd album een heel redelijke prijs. zag deze Songbird bij BolCom voor de prijs van 147 euro. overigens Hitsound Records, een voor mij bekende speciaalzaak uit Rotterdam die ik vroeger graag fysiek bezocht, bestaat al een aantal jaren niet meer. deze winkel sloot eind 2018.

Ik heb 0.5* gegeven voor dit album en dit wil ik toelichten.
1976 het jaar van dat ik Desire van Bob Dylan kreeg met Sinterklaas. Ik heb die lp veel gedraaid en werd toch wel nieuwsgierig naar die achtergrond zangeres. Een behoorlijke tijd later toch maar eens naar de platenzaak gegaan en daar stonden twee platen van haar in de schappen.
Elite Hotel en Luxury Liner ik heb deze beide meegenomen en was verrast door haar stem!
Daar stonden ze dan tussen de albums van Deep Purple, Uriah Heep, Led Zeppelin en Genesis.
later kocht ik er meer zo had ik op een dag negen albums van haar.
Ik draaide deze albums regelmatig tot op een gegeven moment de CD zijn intrede deed en mijn platenspeler naar de zolder verhuisde.
Later heb ik de 3cd Portraits gekocht en had zo weer een aardig overzicht van Emmylou, daar kwamen Elite Hotel, Luxury Liner, en Roses in the Snow bij, dat waren voor mij de drie mooiste albums,

Ik ben wat gaan spitten op M.M.en kwam daar Red Dirt Girl tegen met toch wel lovende woorden,
dus ook maar aangeschaft. Ik heb hem thuis in de CD speler gegaan en ik vond het echt vreselijk, voor mij niet om aan te horen! Ik heb het einde van de plaat niet gehaald en hem weer in het doosje gedaan.

Ik luister nog steeds graag naar Emmylou, maar Red Dirt Girl heb ik op Marktplaats verkocht voor €3!