Daniel Norgren - Live (2021)

Ik weet nog dat ik de leden van de band sprak, na hun wervelende optreden in Stadtgarten Köln, 23 mei 2019. Ik zei toen dat het me supertof leek als ze een live-plaat zouden maken. "Daar zijn we al mee bezig", was het enigszins verrassende antwoord, maar ik werd er in ieder geval heel blij van. Het gevoel dat wat ik die avond ervaren had, straks kon herbeleven op album, maakte me licht euforisch...
Ik moet bekennen dat die euforie enigszins getemperd is na het beluisteren van deze lang verwachte plaat. Ten dele wordt het live gevoel weer perfect uitgeroepen, maar de keuzes voor een bepaalde versie van een song ervaar ik als teleurstellend. Zo is deze uitvoering van Howling Around My Happy Home veel minder beklijvend als destijds op die mooie lente-avond in mei in Keulen. Jammer dat ik nu niet wordt meegevoerd in die heerlijke drive die dat nummer eigenlijk heeft. En dan nog is het een geweldig nummer. Daartegenover staat een weergaloze versie van Music Tape, van het al weergaloze album Buck. Met name het tweede, instrumentale gedeelte van dat nummer is echt heerlijk. En toch, sommige versies klinken wat matjes. Zo ook Black Vultures en Moonshine Got Me. Twee kneiters van nummers. Ik heb er veel toffe versies van gehoord, op Youtube en live, maar deze uitvoeringen horen daar helaas niet bij.
Al met al niet de gehoopte magie, al zitten er wel magische momenten in.

Ik wordt bijzonder blij van dit album, maar heel objectief zal ik niet zijn. Het brengt me vooral terug naar de geweldige concerten van Norgren die ik de afgelopen jaren heb mogen meemaken, in het bijzonder het optreden vorig jaar februari in Utrecht Vredenburg, waarvan ook materiaal op album terecht is gekomen.

Geen idee hadden we op dat moment tijdens die magische avond, dat de wereld er nog geen maand later heel anders uit zou gaan zien, en dat het concert de laatste zou zijn die we dat jaar en tot op heden zouden bezoeken.

Live kiest Norgren regelmatig voor andere versies van bekende nummers. De uitvoering van Howling Around My Happy Home is gelijk aan het optreden in Vredenburg en werkte toen live erg goed, op plaat komt dit wellicht iets minder goed tot zijn recht.
De uitvoeringen van Music Tape (17 minuten!), Black Vultures, Everything You Know vind ik daarentegen erg goed. En eindelijk People Are Good op een album, één van mijn favoriete nummers.

Kortom erg blij met dit album. Ergens leek de Corona periode me ook wel erg geschikt voor Norgren om ergens in een afgelegen blokhut een soort Alabursy II te maken (mijn favoriete album) maar dit is ook helemaal prima

Dat hoop ik ook en ik vermoed dat er ook echt wel weer een album onderweg is. Als dat er eentje is van het niveau Buck, Alabursy of The Green Stone wordt ik heel happy. En ja, live een genot om naar te luisteren en kijken. Misschien ben ik ook wel te kritisch en moet ik het album nog een paar keer voorbij laten komen. Koptelefoon op en gaan!

Nog nooit van de beste man gehoord. Ik las een lovende recensie in de Volkskrant. Ik ga er maar eens voor zitten dan.

De krakende, robuuste rockliedjes van Daniel Norgren krijgen een nieuwe dimensie op zijn livealbum ★★★★☆
DPG Media Privacy Gate - volkskrant.nl

Ik smacht naar concerten en dan kan deze live plaat wel eens een raak schot voor de boeg zijn. Al flarden voorbij laten komen, die smaken absoluut naar meer, te beginnen met dit weekend.

Music Tape alleen is al ★★★★★ waard. Wat een prachtige uitvoering!