Violent Silence - Twilight Furies (2020)

Sterk toetsen georiënteerd progressief rock album.Violent Silence grijpt vooral terug op de jaren 70. Gentle Giant is hierbij waarschijnlijk hun grote voorbeeld geweest. Verder zijn er zeker ook elementen van Yes uit de jaren 70 te herkennen. Het artwork van het album is prachtig. Daar is in ieder geval de nodige zorg aan besteed. Geldt dit ook voor de tracks?

De composities zijn van gemiddelde kwaliteit. Er is in ieder geval geen enkele compositie die er echt uitspringt.
Het zijn zoals gezegd de keyboards die het album in de stijgers zet. Zij zorgen dat de tracks spanning krijgen en niet na één minuut al vervelen. De overige muzikanten spelen een bijrol. Opvallend hierbij is de in mijn ogen niet al te beste zang. Deze zang haalt het album behoorlijk naar beneden. De zang is schreeuwerig en in de hogere regionen wordt de stem geknepen. Dit is in ieder geval niet "me cup of tea". Eigenlijk verdient deze Zweedse band een betere zanger.

De productie van het album is vlak en klinkt veelal dof. Ik zelf hou meer van dynamische producties die open klinken. Ik weet dat dit geen objectieve mening is en heb dit facet daarom niet meegenomen in de beoordeling van dit album.

Persoonlijk denk ik dat deze band potentie heeft. Maar ik zou dan zeker een andere zanger kiezen en een gitarist in dienst nemen. Een gitarist die op de Saga-methode tegendraads of zelfs synchroon met de toetsen speelt.

Violent Silence zal met dit album geen potten gaan breken. Jammer.