Tomahawk - Tonic Immobility (2021)

@bandcamp.

Prima album met fijne gitaren, drumwerk en zang. Tot dusverre één van de betere albums van 2021.Beste nummers vind ik Valentine Shine, Fatback en Howlie.

Wat een geweldig album, Mike Patton fluistert, schreeuwt en zingt als in zijn hoogtijdagen. Veel variatie zelfs binnen een nummer. Stevig maar soms ook prachtige subtiele muziek. Echt een aanrader

Ik word heel blij van deze nieuwe Tomahawk. Ik vond Oddfellows een beetje vlak, ook qua productie, maar deze plaat sluit voor mijn gevoel naadloos aan op de eerste 2 platen van dit bijzondere gezelschap. Patton is zijn 'gewone' zelf, maar vooral de ritmetandem van Dunn en Stanier klinkt onverwoestbaar. Echt genieten, dit. Was voor mij op 5 sterren uitgekomen als afsluiter Dog eat Dog er niet op had gestaan. Dat vind ik echt een hele zwakke broeder op een verder heerlijke plaat. Gelukkig is het 't laatste nummer op de plaat, zodat ik niet tussentijds hoef te skippen

Fans van Faith No More of Mike Patton : groot feest! Tomahawk, de groep van de grote Mike heeft een knaller van een plaat gemaakt. Tomahawk, geen zijproject meer van F.N.M, nee, Tomahawk is here to rock!

Net als met voorganger 'Oddfellows' krijg ik het idee dat deze vrij veel rondjes nodig zal hebben om echt in te dalen. Groeiplaatjes, die overkomen me niet vaak, maar hier hoor ik wel meteen lekkere en pakkende stukken - wat bij de vorige een stuk minder was.

Ik hoor regelmatig The Jesus Lizard (met Duane niet zo raar, natuurlijk) en FNMs 'Album of the Year' hier terug.
'Howlie' is met dat gegil in 1x raak.
Eureka is tevens de geboorteplaats van Mike, maar of dat ermee te maken heeft dat een nummer hier zo heet?

Hij's fijn, heel fijn, blijft ook lekker hangen nadien dat je denkt: ja, die wil ik nóg es horen. Halfje erbij.