Tot mijn verdriet krijgt dit album, voor zover bekend, geen fysieke release. Het werd geproduceerd voor film en tv. Pas gisteren (!) leerde ik het kennen; het had perfect in mijn lijstje van de fijnste albums van het afgelopen jaar gepast (waarin ik ook "Shelby Lynne" uit hetzelfde jaar had opgenomen). De immer alerte
J.J. Wever voegde het album vandaag toe, maar gevreesd moet worden dat het niet veel aandacht zal trekken, want niet spectaculair en "hip" genoeg voor de gemiddelde hedendaagse muziekliefhebbers. Het wordt hierboven aangemerkt als "jazz" en klinkt
smooth terwijl de songs wel diepte hebben. Leve de streamingdiensten, zodat ik het tóch op mijn gemak kan beluisteren, en dat zal ik nog regelmatig doen de komende tijd.
