Deathspell Omega - Kénôse (2005)

De intro van het eerste nummer is werkelijk briljant Verder is deze EP een uitstekende introductie tot Deathspell Omega, vormt een beetje de brug tussen Si Monumentum Requires, Circumspice en hun latere werk. Nog wat vaker luisteren voor een definitief cijfer, maar een voldoende zal het zeker worden.

Geweldige EP van Deathspell Omega, dat na het immense Si Monumentum Requires, Circumspice nog meer de experimentele kant op ging. Het is nog niet de technische extremiteit en totale chaos die ze op Fas zouden laten horen, maar de wortels van die stijl zijn al wel duidelijk te horen op Kénôse.

Het eerste nummer begint met een onheilspellend drumritme. Dreigend, maar nog relatief rustig. Gaandeweg worden hier steeds meer elementen toegevoegd, als ware dit een soort Satanische boléro. Na een paar minuten breekt de hel dan toch los en worden we getrakteerd op een partij furieuze, technische Black Metal die de rest van het nummer aanhoudt. Het tweede nummer knalt er direct hard in en trapt nergens op de rem, en ook het slotnummer begint al even agressief. Maar al snel verandert dit in een soort outro die eerder aan een Industrial of Dark Ambient act doet denken - muziek die niet had misstaan op bijvoorbeeld een project van het wijlen Cold Meat Industry-label.

Naast de muziek verdienen ook de teksten en het concept aandacht. Deze gaan erg diep en doen de lyrics van het gros van de Black Metalbands verbleken als clichématige middelmatigheid. Dit is iets waarin je jezelf helemaal kunt verliezen, los van de muziek. Het intrigerende artwork op de hoes en in het boekje maken het plaatje af en zorgen voor een fascinerend totaalkunstwerk.

Met een speeltijd van ongeveer een half uur is deze EP wellicht wat makkelijker te verteren dan de full lengths van deze band, en daardoor misschien een goed instappunt voor wie de band nog niet kent. Maar vergis je niet, Kénôse is misschien korter, maar blijft een gitzwart werkje...