Het is me er eentje, die Magnus Karlsson!! Je hoeft bij wijze van spreken maar met je ogen te knipperen, of hij brengt alweer een volgend project, album of iets van dien aard uit wat meestal niet alleen de moeite waard is, maar ook bruist van het muzikale vakmanschap.
Kwaliteit met een hoofdletter K dus, dat is wat je mag verwachten van deze Zweedse heavy metal songwriter, gitarist, multi-instrumentalist en producer.
Voornamelijk bekend als de gitarist van het Duitse antwoord op Judas Priest, Primal Fear, deinst Karlsson er ook niet voor terug om met ambitieuze projecten aan te komen. Zo ook deze Heart Healer - The Metal Opera, een concept-album wat qua verhaal handelt over een jonge vrouw met de kracht om te genezen. Maar iedere keer dat ze iemand geneest, zwakt haar kracht af. Terwijl het verhaal zich ontvouwt, wordt ze geholpen door een aantal mensen, maar tegelijkertijd zijn er een aantal die misbruik van haar kracht dreigen te maken.
Een beetje een uitgekauwd concept weliswaar, wat tevens ondersteunt wordt door een muzikaal wat clichématig formulewerk. Tel daarbij op de wat eenvoudige lyrics die niet zouden misstaan bij die uit van een liedje uit een gemiddelde Disney-film en je begrijpt waar ik een beetje heen wil met dit album.
MAAR, daar houdt mijn kritiek op, want dit album is, even los van het feit dat het op het gebied van bombastische, melodieuze powermetal niets vernieuwends biedt, een ongelooflijk fijn album wat het waard is om je lekker in te laten verliezen. Er wordt namelijk ongelooflijk goed gemusiceerd, maar vooral ook erg goed gezongen door de 7 gast-vocalistes die meneer Karlsson heeft weten te strikken op de 10 tracks die dit verder behoorlijk ambitieuze album rijk is.
Met dik een uur weet dit album van begin tot eind te boeien en het zijn vooral de zang-partijen van de 7 zangeressen die het album zijn kracht geven. Karlsson heeft een aardig blik opengetrokken voor het Heart Healer-project: zo zijn te horen Adrienne Cowan (Seven Spires, Sascha Paeth’s Masters of Ceremony) die de hoofdrol voor haar rekening neemt, Netta Laurenne (Smackbound), Ailyn Giménez (ex-Sirenia, Her Chariot Awaits), Noora Louhimo (Battle Beast, Laurenne / Louhimo), Anette Olzon (ex-Nightwish, The Dark Element), Margarita Monet (Edge of Paradise) en Youmna Jreissati (Ostura).
Vooral liefhebbers van o.a. Avantasia, een band als Edenbridge, het door mij in mijn vorige bericht al genoemde Nightwish, maar ook de bands en projecten waar de 7 vocalistes zelf inzitten, zullen zich prima vermaken met dit album vol bombastische en filmische powermetal. De nummers zijn allemaal perfect in balans en doen onderling niet tot nauwelijks voor elkaar onder (ook al heb ik persoonlijk zo mijn favorieten) en zorgen er in zijn geheel voor dat dit album boeit van begin tot eind.
Dat de zangeressen de show stelen, moge duidelijk zijn. Adrienne Cowan bijvoorbeeld is sowieso de laatste jaren al één van de beste zangeressen binnen hardrock/heavy metal-land. Niet alleen binnen haar eigen band Seven Spires, maar ook haar gast-bijdragen binnen Avantasia en andere bands mogen zeker genoemd worden. Neem bijvoorbeeld al opener "Awake" wat meteen laat horen wat dit album te bieden heeft. Het is alleen al tijdens deze magistrale opener waarin ze haar kwaliteiten voor de volle 100% benut. Let alleen al eens op de uithaal net voorbij de tweede minuut en je hoort dat je hier te maken hebt met één van de besten binnen haar vakgebied.
Ook Anette Olzon is, sinds haar relatief korte tijd als zangeres van Nightwish (wat ook alweer eeuwen geleden lijkt), de laatste jaren behoorlijk op dreef met de ene na de andere productie. Binnenkort mogen we ook haar tweede solo-plaat verwachten. Zij steelt de show op o.a. het bezwerende "Mesmerized" en het geweldige duet met Cowan "Who Can Stand All Alone".
Tevens valt op Noora Louhimo die menig muur met haar krachtige vocalen omver blaast. Ze schittert op o.a. "Into the Unknown".
De rest van de zangeressen doen er niet voor onder en vullen elkaar op een gedegen wijze aan op stuk voor stuk prachtige nummers die heerlijk wegluisteren en bij tijd en wijlen best heavy zijn, maar zeker ook toegankelijk en memorabel genoemd mogen worden. Veel van de zanglijnen pinnen zich al snel vast in je hoofd en laten je niet gemakkelijk meer los.
Concreet is Heart Healer- The Metal Opera weliswaar weer het zoveelste wapenfeit binnen een zee van soortgelijke releases van Magnus Karlsson, maar als je houdt van dit soort prettig in het gehoor liggende, bombastische metal, dan is er werkelijk helemaal niets mis mee. Het is een heel fijn album waar ik persoonlijk veel meer mee kan dan het wat mij betreft overschatte laatste wapenfeit van Nightwish. Maar dat liet ik al blijken in mijn vorige bericht.
Dit album zou dan ook heel wat metal-zieltjes moeten aanspreken!! Aanrader dus!!